طالبان در بیش از سه سال گذشته همواره اقدام به کوچ‌های اجباری و فراقانونی شهروندان در نقاط مختلف افغانستان کرده‌اند. این گروه به تازه‌گی دستور کوچ اجباری دست‌کم ۱۰۰ خانواده از قوم بلوچ در ولایت نیمروز را صادر کرده است. برخی از باشنده‌گان ولسوالی کنگ ولایت نیمروز می‌گویند که یکی از فرماندهان طالبان زنده‌گی را بر آنان تنگ ساخته و حدود ۱۰۰ خانواده را به‌عنوان انتقام‌گیری تهدید به کوچ اجباری کرده است. باشنده‌گان این ولسوالی ادعا می‌کنند که این فرمانده طالبان به آن‌ها گفته است: «[به] ایران بروید، این‌جا از شما نیست.»
شماری از باشنده‌گان ولسوالی کنگ ولایت نیمروز می‌گویند که از سوی عبدالسلام مشهور به «حاجی عمر»، یکی از فرماندهان طالبان، تهدید به کوچ اجباری شده‌اند. به گفته آنان، این مقام طالبان همواره اقدام به آزارواذیت شماری از باشنده‌گان این ولسوالی می‌کند. این باشنده‌گان ولسوالی کنگ ولایت نیمروز می‌گویند که این فرمانده طالبان، باشنده اصلی ولایت فراه است و از دو سال پیش در ریاست ارکان و فرماندهی تولی نظامی طالبان در این ولسوالی مشغول به کار است. به گفته آنان، این فرمانده طالبان به دلیل خصومت‌های شخصی خود، از دو سال پیش تا کنون بارها به بهانه تلاشی به خانه‌های آنان وارد شده و باشنده‌گان این ولسوالی را لت‌وکوب و زندانی کرده است.
تعدادی از باشنده‌گان ولسوالی کنگ ولایت نیمروز می‌گویند که این فرمانده طالبان وضعیت دشواری را برای باشنده‌گان این ولسوالی ایجاد کرده و حتا برخی از بزرگان نیمروز به دلیل «حفظ آبروی خود» از سفر به این ولسوالی خودداری می‌کنند.
جمعه‌گل (نام مستعار)، از باشنده‌گان ولایت نیمروز، می‌گوید که حاجی عمر، فرمانده طالبان، چند سال پیش در این ولایت سکونت داشت، اما به دلیل «مسایل ناموسی»، برادرش به قتل رسید و خود او نیز به ولایت فراه نقل مکان کرده و به طالبان پیوست. او می‌افزاید که پس از تسلط طالبان، حاجی عمر به نیمروز بازگشت و بارها بلوچ‌های ساکن این ولایت را لت‌وکوب، بازداشت و زندانی کرده است. این باشنده نیمروز می‌افزاید که از زورگویی و ظلم‌های این فرمانده طالبان علیه باشنده‌گان ولسوالی کنگ، محمدقاسم خالد، والی طالبان در نیمروز، نیز آگاه است؛ اما به دلیل این‌که این فرمانده از سوی وزارت‌های دفاع و داخله طالبان حمایت می‌شود، قادر به برکناری و کنترل او نیست.
جمعه‌گل به روزنامه ۸صبح می‌گوید: «در دوره جمهوریت، همین حاجی عمر در این‌جا موترشویی و موترفروشی داشت، اما برادرش به دلیل ارتباط نامشروع با یک دختر از سوی یک جوان بلوچ به قتل رسید. پس از آن حادثه، حاجی عمر همراه با خانواده‌اش به ایران رفت. بعد از آن، حاجی عمر از نیمروز به ولسوالی فراهرورد رفت، به کوه‌ها پناه برد و به طالبان پیوست.» این باشنده نیمروز همچنین می‌گوید: «از روزی که طالب آمد، این فرد به نام حاجی عمر، هر کسی را که می‌دید، لت‌وکوب و زندانی می‌کرد و حتا در کاروبار مردم دخالت داشت. این حاجی عمر به قدری از سوی وزارت‌های داخله و دفاع طالبان حمایت می‌شود که حتا برادر قوماندان ولسوالی چهاربرجک را به‌شدت لت‌وکوب کرد. والی طالبان از این موضوع آگاه شد، اما زورش نکشید و نتواست اقدامی کند.»
شعیب (نام مستعار)، یکی دیگر از باشنده‌گان ولسوالی کنگ، می‌گوید که این فرمانده طالبان روزانه حتا دوبار خانه‌های آنان را تلاشی کرده است. آخرین بار، در نیمه‌های شب، نیروهای تحت امرش در حالی که هیچ مردی در خانه حضور نداشت، وارد خانه یکی از باشنده‌گان روستایی به نام «حاجی عزیز ماککی» شدند. به گفته او، پس از آن‌که مردم با شنیدن صدای فریاد زنان و کودکان به محل رسیدند و با جنگ‌جویان طالبان گفت‌وگو کردند، به دستور حاجی عمر بازداشت شدند. شعیب می‌افزاید: «دو سال می‌شود که همین افراد حاجی عمر روزانه به بهانه مواد مخدر حتا دوبار خانه‌های ما را تلاشی می‌کنند. بیست روز پیش، نفرهای او نیمه‌شب خود را به خانه همسایه ما انداختند. وقتی زنان و کودکان فریاد زدند، همه به محل آمدیم و از آن‌ها پرسیدیم که شما خود را مسلمان می‌دانید، در حالی که هیچ مردی در خانه نیست، چرا وارد شدید؟ آن‌ها در پاسخ گفتند: ما دنبال مواد مخدر آمده‌ایم. سر و صدا کردند و رفتند، دوباره نیرو آوردند و تقریباً از شب تا صبح ۴۷ نفر از ما را بازداشت کردند. در ولسوالی، تعدادی از ما را لت‌وکوب کردند و موهای سر چند نفر از همسایه‌گان ما را تراشیدند. حتا پول‌هایی که در جیب ما بود و تیل موترهای ما را نیروهای حاجی عمر کشیدند.»
با این حال، برخی از باشنده‌گان ولسوالی کنگ این فرمانده طالبان را به برخورد قومی متهم می‌کنند و می‌گویند که شرایط زنده‌گی برای باشنده‌گان بلوچ در این ولسوالی تنگ شده است. او می‌افزاید که حتا به آنان گفته شده که شما بلوچ‌ها باید منطقه را ترک کرده و از این‌جا کوچ کنید.
فیض‌احمد (نام مستعار)، یکی دیگر از باشنده‌گان ولسوالی کنگ، می‌گوید که این فرمانده طالبان زنده‌گی را برای آنان به جهنم تبدیل کرده و باشنده‌گان روستای «حاجی عزیز ماککی» و روستاهای اطراف را تهدید به کوچ اجباری کرده است. او می‌افزاید: «تا کنون چند جوان را در ملاءعام لت‌وکوب کرده است. می‌گویند که شما موترسایکل تیزرانی می‌کنید. موترسایکل‌ها را ما ویدیو گرفته‌ایم، نفرهایش با تفنگ پنچر کرده و شکسته‌اند. حتا بسیاری از بزرگان منطقه حالا دیگر نمی‌توانند به کنگ بیایند، چون حاجی عمر آن‌ها را لت‌وکوب کرده و بی‌آبرو می‌سازد.»
فیض‌احمد می‌گوید: «حاجی عمر هر کاری که از دستش برمی‌آمد، بر ما مردم کرد. او روزی به‌طور خلاصه گفت که من شما بلوچ‌ها را کوچ می‌دهم. شما باید بروید به ایران، این‌جا از شما نیست.»
همچنین برخی از باشنده‌گان این منطقه، «حاجی عمر»، فرمانده طالبان را به قاچاق مواد مخدر از نوع شیشه متهم کرده‌اند. براساس ادعای آنان، این فرمانده طالبان مواد مخدر نوع شیشه را از نیمروز به ایران قاچاق می‌کند. به گفته آنان، این فرمانده طالبان عملاً از قاچاقچیان مواد مخدر حمایت کرده و خود او نیز درگیر قاچاق مواد مخدر است. به گفته آنان، درگیری‌هایی که در این اواخر با مرزبانان ایرانی صورت گرفته، ناشی از قاچاق مواد مخدر به دستور این فرمانده طالبان بوده است.
یک منبع از ولسوالی کنگ که نمی‌خواهد نامش در گزارش ذکر شود، می‌گوید: «تمام قاچاق در ولسوالی کنگ به دست حاجی عمر است و خود او نیز قاچاق شیشه را انجام می‌دهد. حاجی عمر شب‌ها مواد مخدر خود را به خاک ایران منتقل می‌کند و همچنین به قاچاقچیان اجازه می‌دهد که در شب‌ها قاچاق کنند، چون این منطقه تحت کنترل او است. چند شب قبل که درگیری رخ داد، نیروهای حاجی عمر مواد شیشه را قاچاق می‌کردند که مرزبانان ایرانی به آن‌ها حمله کردند، یک نفر را کشتند و سپس درگیری آغاز شد. در حال حاضر، سیستم قاچاق در این منطقه به دست همین فرد است.»
طالبان تا کنون به‌طور رسمی در این مورد اظهار نظر نکرده‌اند، اما پیش از این بارها به برخوردهای قومی، انتقام‌جویانه و کوچ اجباری متهم شده‌اند. این گروه در چند ماه گذشته، دستور کوچ اجباری بیش از ۶۰۰ خانواده را در غور صادر کرده است و هم اکنون نیز برخی از باشنده‌گان غور از سوی افراد وابسته به طالبان تهدید به کوچ اجباری شده‌اند.
