چهار سفارت و یک کنسولگری افغانستان در اروپا تحت نظر وزارت خارجه طالبان فعالیت می‌کنند. سفارت‌خانه‌های افغانستان در هالند، اسپانیا، جمهوری چک و بلغاریا و کنسولگری افغانستان در مونیخ آلمان، از جمله نماینده‌گی‌های سیاسی هستند که ارتباط نزدیک با طالبان دارند و تحت کنترل رژیم این گروه فعالیت می‌کنند. منابع دیپلماتیک می‌گویند که برخی از این نماینده‌گی‌ها به دلیل وابسته‌گی‌های قومی، نگرانی از افشای فسادهای مالی و اداری گذشته، بی‌لیاقتی، وابسته‌گی‌های سیاسی به مقامات پیشین و تامین منافع شخصی و سوءاستفاده از امتیازات دیپلماتیک، با طالبان تعامل دارند و از این گروه دستور می‌گیرند. براساس ادعای منابع، برخی از افراد در این نماینده‌گی‌ها همچنین به دنبال پروژه‌های انجوهای خود در افغانستان هستند و از این رو با طالبان تعامل کرده‌اند. همچنین یک منبع ادعا می‌کند که سفیر افغانستان در هالند چندین بار به کابل سفر کرده و برای «سفیدنمایی» چهره طالبان و تغییر ذهنیت دادگاه لاهه در خصوص عدم بررسی جنایات این گروه تلاش‌های زیادی انجام داده است. سفیر افغانستان در هالند این ادعاها را بی‌اساس می‌خواند و از نماینده‌گی‌های سیاسی دیگر نیز می‌خواهد «از فهم دیپلماتیک و بصیرت سیاسی» کار بگیرند.
منابع در گفت‌وگو با روزنامه ۸صبح می‌گویند که برخی از سفارت‌ها و کنسول‌گری‌های افغانستان در اروپا به دلیل وابسته‌گی‌های قومی، نگرانی از افشای فسادهای گذشته، بی‌لیاقتی، وابسته‌گی‌های سیاسی به مقام‌های حکومت پیشین و تامین منافع شخصی خود، با طالبان ارتباط برقرار کرده‌اند. این منابع می‌افزایند که یکی از مهم‌ترین دلایل برقراری ارتباط برخی از نماینده‌گی‌های دیپلماتیک افغانستان در اروپا، حس همبسته‌گی قومی است که تعدادی از مسوولان این سفارت‌ها را به برقراری ارتباط با طالبان ترغیب کرده است. براساس ادعای منابع، وابسته‌گی قومی در تعامل برخی افراد در نماینده‌گی‌های سیاسی کشور در اروپا با طالبان نقش برازنده‌ای داشته است.
همچنین منابع دیپلماتیک می‌گویند برخی از افرادی که در نماینده‌گی‌های سیاسی افغانستان در اروپا با طالبان ارتباط برقرار کرده‌اند، از افشای فسادهای گذشته‌شان نگرانی دارند. این منابع اما از فرد خاصی نام نمی‌برند. به گفته منابع، این افراد امیدوارند که در صورت افشاشدن فسادشان، بتوانند موقعیت خود را حفظ کنند. همچنین تعدادی از آن‌ها به این باور رسیده‌اند که در نهایت جامعه جهانی طالبان را به رسمیت خواهد شناخت و از این رو ترجیح می‌دهند رابطه خود را با طالبان مستحکم کنند تا در صورت به رسمیت شناختن این گروه، همچنان در این نماینده‌گی‌ها بمانند.
منابع که نمی‌خواهند نام‌شان در گزارش ذکر شود، می‌گویند که تعدادی از مسوولان سفارت‌ها و کنسول‌گری‌های افغانستان بدون شایسته‌گی و بنا بر روابط شخصی و سیاسی به سمت‌های دیپلماتیک منصوب شده‌اند و این وضعیت، یکی از عوامل اصلی ضعف در نماینده‌گی‌های افغانستان به شمار می‌رود. به گفته منابع، این افراد که به دلایل گوناگون، از جمله ملاحظات قومی و توصیه‌های سیاسی به این پست‌ها گماشته شده‌اند، به جای نماینده‌گی از منافع مردم و کشور، در برخی موارد به خدمت گروه‌های نامشروع، مانند طالبان، درآمده‌اند.
منابع دیپلماتیک در گفت‌وگو با روزنامه ۸صبح می‌گویند برخی از افرادی که با طالبان در ارتباط هستند، نه‌تنها از مسوولیت‌های دیپلماتیک خود آگاه نیستند، بلکه در تحلیل شرایط سیاسی و اتخاذ تصمیمات حساس در مواقع بحرانی نیز ناتوانند. براساس ادعای منابع، ناتوانی این افراد در درک و مدیریت امور دیپلماتیک باعث شده است که در شرایط پیچیده و حساس، تصمیمات نادرستی بگیرند یا حتا اقداماتی انجام دهند که شرم‌آور و ننگین است. این منابع، به سرپرست سفارت افغانستان در مادرید اسپانیا اشاره می‌کنند و ادعا می‌کنند که او شخصی بی‌کفایت است که به جای فهم و تحلیل وضعیت و منافع مردم افغانستان، تنها به فکر حفظ منافع شخصی خود، از جمله دریافت معاش و امتیازات دیپلماتیک است.
منابع دیپلماتیک سرپرست سفارت افغانستان در اسپانیا را به ناتوانی مدیریتی در امور سفارت و نماینده‌گی کشور در سطح بین‌المللی متهم می‌کنند و می‌گویند که این انتصاب‌ها در گذشته نه‌تنها به ضرر افغانستان تمام شده، بلکه به تضعیف اعتبار بین‌المللی کشور نیز منجر گردیده است.
یکی از دلایل دیگر ارتباط نماینده‌گی‌های سیاسی با طالبان، کمک به مردم افغانستان دانسته شده است. اکثریت مسوولان سفارت‌ها ادعا می‌کنند که برای پیش‌برد کارهای مردم عادی مجبور به ارتباط با طالبان هستند. آن‌ها این استدلال را مطرح می‌کنند که بدون همکاری با اداره طالبان، نیازهای روزمره مردم برآورده نمی‌شود و امور اداری کشور مختل می‌ماند. اما منابع دیپلماتیک می‌گویند تجربه بیش از سه سال نشان داده است که نماینده‌گی‌هایی که در هیچ سطحی با طالبان روابط کاری نداشته‌اند، هنوز به کار خود ادامه داده و در بسیاری از موارد، به حمایت از مردم افغانستان در مراجع دیپلماتیک و سازمان‌های بین‌المللی پرداخته‌اند.
منابع می‌افزایند که پیش‌برد کارهای مردم نمی‌تواند بهانه‌ای برای همکاری با طالبان باشد و این یک توجیه نادرست است. به گفته منابع، این دلایل باعث شده است که برخی از مسوولان، به رغم ماهیت نامشروع و بدوی طالبان، با این گروه ارتباط برقرار کرده و تلاش کنند جایگاه خود را در این شرایط بی‌ثبات حفظ کنند.
منابع تصریح می‌کنند که این انتصاب‌ها براساس مناسبات قومی و نه براساس شایسته‌گی صورت گرفته و مورد انتقاد بسیاری از ناظران قرار گرفته است. به گفته منابع، پس از آن‌که طالبان اعلام کردند فعالیت ۱۴ سفارت و نماینده‌گی افغانستان بی‌اعتبار است و باید تحت کنترل رژیم این گروه قرار گیرند، چنین افرادی به دلیل نداشتن پشتوانه و تجربه دیپلماتیک، بیشتر تحت فشار قرار گرفته و در موقعیت دشواری برای حفظ جایگاه خود در ارتباط با طالبان پیشگام شده‌اند.
در این گزارش به پنج نماینده‌گی سیاسی افغانستان که تحت کنترل طالبان فعالیت می‌کنند، پرداخته شده است. همچنین مشخصات سفیران و کنسول‌گری‌هایی که با این گروه در ارتباط هستند و براساس تمایلات قومی، ملاحظات سیاسی و امتیازات دیپلماتیک با طالبان همکاری می‌کنند، مورد بررسی قرار گرفته است.
سفیر افغانستان در هالند و سطح تعامل او با طالبان
محمدآصف رحیمی، سفیر حکومت پیشین در هالند است. او به‌عنوان رییس موسسه پاملرنه و وزیر زراعت در زمان حکومت حامد کرزی کار کرده است. آقای رحیمی سابقه عضویت در حزب اسلامی به رهبری گلبدین حکمت‌یار را دارد. او شهروندی کانادا را نیز دارد.
یک منبع می‌گوید که محمدآصف رحیمی، سفیر افغانستان در هاگ (هالند)، در نخستین روزهای سقوط کشور به دست طالبان، به کابل سفر کرد و از طالبان تضمینی برای ادامه ماموریتش دریافت کرد. به گفته این منبع، این تضمین مشروط به همکاری نزدیک با طالبان بود. منبع مدعی است که یکی از موارد مهمی که در این همکاری‌ها مطرح شده، پرونده‌های مربوط به جرایم علیه بشریت در دادگاه لاهه است. به گفته او، طالبان در این دادگاه متهم به نسل‌کشی، جنایات جنگی، جنایات علیه بشریت و همچنین جنایات علیه زنان و دختران هستند.
این منبع می‌افزاید که آقای رحیمی برای حمایت از رژیم طالبان تلاش زیادی کرده است. به گفته منبع، او نه‌تنها به تداوم ماموریت خود امیدوار است، بلکه برای دفاع و سفیدسازی چهره طالبان در صحنه بین‌المللی، به‌ویژه در پرونده‌های مهم دادگاه لاهه، اقداماتی انجام داده است. این منبع می‌گوید که این اقدامات شامل تلاش‌هایی برای کم‌رنگ کردن اتهامات علیه طالبان و جلوگیری از تحقیقات بین‌المللی در زمینه جنایات جنگی و نقض حقوق بشر می‌شود. به گفته منبع، این همکاری به وضوح نشان میدهد که سفیر افغانستان در هالند در راستای منافع رژیم طالبان کار کرده و با این گروه هم‌سو شده است.
همچنین یک منبع دیگر می‌گوید که این سفارت زمینه سفر عبدالباری عمر، رییس پیشین دوای طالبان را به اروپا مساعد ساخته بود. این مقام طالبان در جمعی از شهروندان افغانستان در آلمان سخنرانی کرد که واکنش‌های زیادی را برانگیخت.
سفارت افغانستان در هالند در حال حاضر با وزارت خارجه طالبان در تعامل قرار دارد و خدمات کنسولی خود را براساس دستورالعمل‌های طالبان و خط مشی این گروه به پیش می‌برد. صدور ویزا، تمدید پاسپورت، تثبیت هویت، وثیقه حصر وراثت، اجازه‌نامه سفر، مجردخط، وثیقه زوجیت و سایر خدمات کنسولی را برای تایید به وزارت خارجه طالبان ارسال می‌کند.
با این حال محمدآصف رحیمی، سفیر افغانستان در هالند، در گفت‌وگو با روزنامه ۸صبح، بدون نام بردن از طالبان می‌گوید: «بعضی‌ها ادعا کرده‌اند که گویا مقامات سفارت ما کسانی را سفیدنمایی و یا سیاه‌نمایی کرده‌اند، کاملاً بی‌اساس و ادعای کذب است. و ما این توان‌مندی و یا مسوولیت را نداشته و این ادعا کاملا نادرست است و آن را رد می‌کنیم.»
سفیر افغانستان در هالند می‌افزاید که سفارت افغانستان در این کشور براساس ماده دوم کنوانسیون ویانا در امور کنسولی، خدمات کنسولی را به شهروندان افغانستان مقیم هالند ارایه می‌کند. به گفته او، بخش نخست این خدمات، تثبیت هویت شهروندان کشور برای نهادهای هالندی است و بخش دوم آن اسناد ارسالی مانند وکالت‌نامه برای مدیریت جایدادها و ازدواج‌‌ها یا سایر نیازمندی‌های مردم است که باید از طریق «وزارت خارجه افغانستان» به ادارات ذی‌ربط مانند «محاکم» فرستاده شود.
آقای رحیمی در مورد نگرانی‌ها مبنی بر شریک ساختن اطلاعات متقاضیان خدمات کنسولی با طالبان، بدون ذکر نام این گروه، می‌گوید: «بنا بر اصول اداری و مقرره امور کنسولی، محرمیت اسناد و قضایای مراجعین جداً مد نظر است و هیچ سندی یا مدرکی بدون استیذان مراجعه‌کننده به هیچ آدرسی شریک شده نمی‌تواند. هموطنان ما مطمین باشند.»
سفیر افغانستان در هالند می‌گوید پیش از این نیز سفارت افغانستان در این کشور اعلامیه‌ای صادر کرده و خاطرنشان ساخته است که با وزارت خارجه افغانستان [طالبان] صرفا در امور خدمات کنسولی در تعامل است و «بدون تعامل با وزارت خارجه اصلا امکان تداوم ارایه خدمات وجود ندارد.» او همچنین می‌افزاید که سفارت افغانستان در زمینه تسهیل و هماهنگی کمک‌های بین‌المللی برای مردم افغانستان نیز فعال است و از آن‌جایی که کشور هالند در حال حاضر به گفته او «مقامات حاکم یا حکومت سرپرست» [رژیم طالبان] را به رسمیت نمی‌شناسد، بخش سیاسی سفارت «تعطیل» است.
آقای رحیمی از مسوولان سایر نماینده‌گی‌های افغانستان می‌خواهد که به قول او مطابق لایحه وظایف‌شان از «مهارت دیپلماتیکی و بصیرت سیاسی» کار بگیرند و از مسدود شدن درب نماینده‌گی‌های سیاسی و کنسولی افغانستان و محروم شدن مردم از خدمات کنسولی جلوگیری کنند.
سفیر افغانستان در مورد ادعاها مبنی بر تلاش برای رفع محدودیت‌های طالبان در دادگاه لاهه می‌گوید: «با سقوط نظام جمهوری روابط سفارت با دادگاه لاهه بسیار محدود شد. و بعد از این‌که دادگاه اعلان نمود که تحقیقات خود را در موارد جنایات جنگی در افغانستان آغاز می‌کند، با سفارت افغانستان اصلاً در تماس نیستند و مطمین هستم که شواهد و گزارشات جنایات جنگی و بشری را مستقلانه و در حیطه صلاحیت خود جمع‌آوری می‌کنند. براساس مواد اساس‌نامه روم، کشورهای عضو حق مداخله در اجراآت قضایی محکمه را ندارند و هیچ فردی یا نهادی نمی‌تواند جلو تحقیقات محکمه را سد نماید.»
آقای رحیمی می‌گوید که او طرف‌دار تطبیق عدالت در محاکم ملی و بین‌المللی در افغانستان است و در طول نیم قرن گذشته کسانی که مرتکب جنایت جنگی، جنایت علیه بشریت و ویرانی کشور شده‌اند، یک روز پاسخگو شوند.
سفیر افغانستان در پراک – چک
شهزادگل آریوبی، سفیر گماشته حکومت محمداشرف غنی در پراگ جمهوری چک است. او نیز زیر نظر طالبان فعالیت می‌کند و از این گروه دستور می‌گیرد. آقای آریوبی، پیش از این به‌عنوان وزیر مخابرات افغانستان نیز کار کرده است.
یک منبع که از نزدیک با آقای آریوبی در وزارت مخابرات و تکنالوژی کار کرده است، در صحبت با روزنامه ۸صبح می‌گوید که تحصیلات او به درستی مشخص نیست و سند لیسانسی را که به پارلمان ارایه کرده بود، از یک دانشگاه در خیبرپختون‌خوای پاکستان است، اما او در آن زمان اطلاعاتی به دست آورده که در آن شهر هیچ دانشگاهی وجود نداشته و او در یک منطقه مرزی با افغانستان تا صنف دوازدهم درس خوانده و سپس به آموزش دوره‌های زبان انگلیسی و کامپیوتر در پشاور ادامه داده است. به گفته منبع، آریوبی حدود پنج سال بعد از کنفرانس بن که منتج به ایجاد دولت پیشین شده بود، به کابل آمده است.
این منبع که در وزارت مخابرات با آقای آریوبی از نزدیک کار کرده است، می‌افزاید که او در پاکستان دوره‌های آموزشی را زیر نظر فردی به نام اجمل مرجان گذرانده است. به گفته او، اجمل مرجان بعدها در وزارت مالیه «حکومت الکترونیکی» را ایجاد کرد که آریوبی رییس آن تعیین شده بود. این منبع بیان می‌کند که مرجان، آریوبی را به اشرف غنی معرفی کرده و زمانی که اشرف غنی از وزارت مالیه برکنار شد، آقای آریوبی از وزارت مالیه و برخی نهادهای دیگر به آقای غنی گزارش تهیه می‌کرد. به ادعای منبع، هنگامی که اشرف غنی به ریاست جمهوری رسید، او را به پاس «جاسوسی» در سمت کاندیدای وزارت نگه داشت تا زمانی که عبدالرزاق وحیدی را به اتهام دست داشتن در فساد مالی به دادستانی معرفی و برکنار کرد.
منبع می‌گوید که آقای آریوبی در این وزارت به فساد آغشته بود تا سرانجام اشرف غنی که او را آن وزارت برطرف کرد. به ادعای منبع، او تاکید می‌کرد که پروژه‌ها بدون دوسیه و طی مراحل قانونی به‌شکل شفاهی بررسی شود. صرف گزارش داده شود که فلان قراردادی چه‌قدر کم‌کاری و تاخیر دارد و سپس او مشکل را با قراردادی حل می‌کند و تلاش می‌کرد که از این طریق زمینه فساد را برای خود بیشتر سازد.
منابع دیپلماتیک می‌گویند که آقای آریوبی با وزارت خارجه طالبان از اوایل ارتباط برقرار کرده بود و تمام خدمات کنسولی را براساس دستور این گروه انجام میدهد و تمام اطلاعات متقضیان خدمات کنسولی را با وزارت خارجه طالبان شریک می‌سازد. او به تماس‌های ۸صبح در این مورد پاسخ نداده است.
سفارت افغانستان در اسپانیا
محمدرحیم پیرزاده، سرپرست سفارت افغانستان در اسپانیا و نماینده‌گی دایمی افغانستان در سازمان گردشگری ملل متحد (UN Turismo) در زمان تصدی اکلیل حکیمی به‌عنوان سفیر افغانستان در واشنگتن، به‌حیث کارمند محلی کار کرده است. او در زمان ارشاد احمدی، معین سیاسی وزارت خارجه حکومت پیشین، به‌گونه رسمی در وزارت خارجه مقرر شده است. منابع مدعی هستند که او با حکمت‌خلیل کرزی و اکلیل حکیمی روابط دارد و در تصمیم‌گیری‌هایش از این دو فرد متاثر است.
منابع می‌گویند که سرپرست سفارت افغانستان در مادرید، که باشنده ولایت تخار است، یکی از افراد نزدیک به عطامحمد نور، والی پیشین بلخ، به شمار می‌رود. به گفته منابع، این سرپرست با حمایت عطامحمد نور به وزارت خارجه افغانستان راه پیدا کرده و سپس در اولین ماموریت دیپلماتیک خود به‌عنوان سکرتر دوم سفارت افغانستان در پاریس مشغول به کار شد. پس از آن، با کمک و سفارش مستقیم عطامحمد نور، به‌عنوان مستشار سفارت افغانستان در مادرید منصوب شد.
منابع می‌گویند این نوع انتصابات که براساس روابط شخصی و سیاسی انجام می‌گیرد، در سیستم دیپلماسی افغانستان امری رایج بوده است. به گفته آنان، ارتباط نزدیک این سرپرست با عطامحمد نور به وضوح نشان میدهد که حمایت افراد پرنفوذی مانند والی پیشین بلخ می‌تواند نقش کلیدی در تعیین مسیر حرفه‌ای مقامات دیپلماتیک افغانستان ایفا کند.
سفارت افغانستان در مادرید اسپانیا قبلا اعلام کرده است که در امور کنسولی با وزارت خارجه طالبان در تعامل است. این سفارت ادعا کرده است که برای رفع مشکلات کنسولی با وزارت خارجه طالبان در تعامل است و مکاتیب تاییدی اسناد کنسولی را برای تایید به طالبان در کابل ارسال می‌کند.
سفارت افغانستان در صوفیه – بلغاریا
محمدفاضل سیفی، سفیر گماشته‌شده حکومت پیشین در بلغاریاست. منابع می‌گویند که او در رشته انجنیری تحصیل کرده و پسر خاله محمدیونس قانونی، معاون اول ریاست جمهوری پیشین، است. براساس ادعای منابع، آقای سیفی با وساطت قانونی در زمانی که محمدحنیف اتمر وزیر خارجه حکومت پیشین بود، به‌عنوان سفیر افغانستان در صوفیه بلغاریا تعیین شده است. او برادر عتیق‌الله بریالی، از اعضای ارشد جبهه مقاومت ملی افغانستان است. آقای سیفی همسر بلغاریایی دارد و سال‌ها در این کشور زنده‌گی کرده است. او همچنان در دوران حکومت اسلامی (مجاهدین) به‌عنوان شارژدافیر سفارت افغانستان در بلغاریا کار کرده است.
یک منبع دیگر می‌گوید که محمدفاضل سیفی، سرپرست سفارت افغانستان در بلغاریا و برادر عتیق‌الله بریالی و پسرخاله یونس قانونی، از جمله افرادی است که با وجود وابسته‌گی خانواده‌گی به چهره‌های برجسته جبهه مقاومت ملی افغانستان، مانند بریالی و قانونی، اقدام به برقراری ارتباط با طالبان کرده است. به گفته منبع، این تضاد آشکار در مواضع وی با مواضع برادرش، عتیق‌الله بریالی، که یکی از اعضای بلندپایه جبهه مقاومت ملی به رهبری احمد مسعود است، بسیار جالب توجه است.
براساس ادعای منبع، عتیق‌الله بریالی به‌عنوان یکی از چهره‌های برجسته جبهه مقاومت ضد طالبان، با این گروه به‌شدت مخالف است، در حالی که برادرش به‌عنوان سرپرست سفارت افغانستان در بلغاریا نه‌تنها تمایل به برقراری روابط با طالبان نشان داده، بلکه چندین بار تلاش کرده تا با این گروه تماس برقرار کند. منبع تصریح می‌کند که این تناقض در مواضع خانواده‌گی می‌تواند ناشی از منافع شخصی، فشارهای سیاسی یا دلایل دیگری باشد.
منابع این نوع ارتباط با طالبان، به‌ویژه از سوی فردی که خانواده‌اش پیوندهای قوی با جبهه مقاومت ملی دارد، نشان‌دهنده پیچیده‌گی‌های سیاسی و شخصی در میان مسوولان دیپلماتیک افغانستان و چالش‌های شدید در شرایط فعلی است.
سفیر افغانستان در بلغاریا در گفت‌وگو با روزنامه ۸صبح تعامل با طالبان را رد می‌کند و می‌گوید: «این سفارت در هیچ مقطعی با طالبان تعامل نداشته و تمامی وظایف خود را در قبال اتباع بی‌جاشده، بی‌وطن و مهاجرین افغان، صرفاً به‌شکل انسانی و براساس اصول وکنوانسیون‌های ویانا در امور کنسولی انجام داده است.»
آقای سیفی ارسال و تایید اسناد کنسولی به وزارت خارجه [طالبان] را یک امر الزامی می‌داند و می‌گوید که «بدون هماهنگی و تایید مرکز»، اسناد کنسولی از لحاظ حقوقی و قانونی فاقد اعتبار است. او می‌افزاید: «ارایه خدمات کنسولی به اتباع کشور، حتا در شرایط بحرانی و حساس، یکی از وظایف اصلی و حقوقی هر سفارتی است که باید با همکاری موثر میان مرکز و نماینده‌گی‌ها، به‌ویژه ریاست کنسولی، انجام شود. صدور هر گونه سند، از جمله وکالت‌نامه، اسناد ازدواج، تجرد، تثبیت هویت و غیره، بدون هماهنگی و تایید مرکز، از لحاظ حقوقی و قانونی فاقد اعتبار است. این امر یکی از اصول اساسی در فعالیت‌های کنسولی است که رعایت آن الزامی است.»
سفیر افغانستان در بلغاریا ادعا می‌کند که ارایه خدمات کنسولی ربطی به مسایل سیاسی ندارد و حتا در شرایط جنگ، کشورهای مختلف همکاری‌های کنسولی خود را برای حمایت از شهروندان‌شان حفظ می‌کنند. او کسانی را که در این زمینه صحبت می‌کنند، به نداشتن دانش کافی در مورد قوانین بین‌المللی متهم می‌کند و می‌گوید: «متاسفانه به نظر می‌رسد که برخی افراد بدون داشتن دانش کافی از قوانین بین‌المللی و کنوانسیون‌های ویانا، تصور نادرستی از وظایف و اختیارات یک سفارت دارند. سفارت‌ها در چارچوب قوانین بین‌المللی و با هماهنگی با مرکز عمل می‌کنند و مسوولیت تمامی اقدامات آن‌ها تحت نظارت دقیق حقوقی قرار دارد.» او تاکید می‌کند که با فروپاشی نظام جمهوری، جایگاه حقوقی سفیر و نماینده فوق‌العاده به‌طور منطقی تغییر کرده و سطح سفارت به یک اداره کنسولی نازل شده است. آقای سیفی مدعی است که این واقعیت توسط برخی از نماینده‌گی‌های دیپلماتیک کشور نادیده گرفته شده و از سفارت‌ها استفاده غیرمعقول و سلیقه‌ای صورت گرفته که در نهایت منجر به ناکارآمدی این نماینده‌گی‌ها شده است.
کنسولگری افغانستان در مونیخ
صفت‌الله رحیمی، جنرال کنسول حکومت پیشین در شهر مونیخ آلمان است. او پیش از این به‌عنوان معاون سفارت و نماینده‌گی افغانستان در بروکسل، پایتخت بلجیم، مستشار وزیر مختار برای اتحادیه اروپا و رییس دفتر اکلیل حکیمی، وزیر سابق مالیه، کار کرده است.
منابع آگاه در گفت‌وگو با روزنامه ۸صبح می‌گویند که آقای رحیمی نخست در کنسولگری افغانستان در بن آلمان تعیین شده بود، اما با مخالفت صلاح‌الدین ربانی، وزیر خارجه حکومت پیشین مواجه شد و سپس به دستور اشرف غنی، رییس جمهور پیشین، در مونیخ آلمان تقرر حاصل کرد. براساس ادعای منابع، او به دلیل «برتری‌طلبی و تعصب قومی» با طالبان وارد تعامل شده است.
همچنین منابع دیپلماتیک می‌گویند که صفت‌الله رحیمی، کنسول افغانستان در مونیخ، یکی از افرادی است که در دوران حکومت اشرف غنی به سرعت و بدون تجربه دیپلماتیک به پست‌های مهم گماشته شد. به گفته منابع، او هیچ‌گونه سابقه و تجربه‌ای در امور دیپلماتیک یا حتا کار در وزارت خارجه نداشت، اما با وجود استعدادهای دیپلماتیک قابل توجهی که در وزارت خارجه افغانستان حضور داشتند، اشرف غنی به دلیل ملاحظات قومی او را به‌عنوان جنرال کنسول افغانستان در مونیخ منصوب کرد.
این نماینده‌گی در حال حاضر خدمات کنسولی متنوعی از جمله صدور «ویزا، پاسپورت، تذکره الکترونیکی، وثیقه حصر وراثت، اجازه‌نامه سفر، تایید جواز راننده‌گی، وکالت‌نامه، خدمات تذکره، عدم مسوولیت جرمی، مجردخط، سند تولد، وثیقه زوجیت، خدمات پستی» و سایر خدمات کنسولی را برای تایید به وزارت خارجه طالبان ارسال می‌کند. خسرو امیری، کنسول، محمدمقیت سخی، معاون کنسل و محمدمنصور اشرف، مسوول مالی و اداری در کنسولگری افغانستان در شهر مونیخ آلمان است. صفت‌الله رحیمی، نیز به پیام‌های روزنامه ۸صبح در این زمینه پاسخ نداده است.
پیش از این، امیرخان متقی، سرپرست وزارت خارجه طالبان، گفته است که این نهاد طالبان در یک سال اخیر توانسته نماینده‌گی‌های سیاسی افغانستان را در سطح منطقه کنترل و مدیریت کند و در حال حاضر ۳۹ نماینده‌گی سیاسی افغانستان در کشورهای مختلف از این گروه دستور می‌گیرند.
