هبتالله آخوندزاده، رهبر طالبان، مدعی است که اجرای شریعت اسلامی بدون حاکمیت طالبان در افغانستان ممکن نیست و هیچکس نمیتواند بدون وجود رژیم این گروه به قرآن و سنت عمل کند. رهبر طالبان همچنین مردم را به رمهای از گوسفندان تشبیه میکند و میگوید امیر مسوولیت دارد از این رمه نگهداری کند و اجازه ندهد کسی به آن نزدیک شود. او همچنین مدعی شده است که برای نخستین بار در افغانستان، نمازهای جمعه بهگونه کامل و درست ادا میشوند. هبتالله تعامل با مذهب شافعی را ناروا میداند و میگوید که تعدد مذاهب در افغانستان پایان یافته و اکنون او مسیر را انتخاب کرده است و همه پیرو مذهب حنفی هستند. او همچنین خود را مسوول وعظ و نصیحت مردم میداند و میگوید سایر اعضای طالبان ماموران او هستند و تنها با دریافت دستور از وی میتوانند به دعوت و وعظ بپردازند. رهبر طالبان در بخش دیگری از سخنانش مدعی میشود که علوم عصری در خدمت علوم دینی قرار دارند و مردم باید در گام نخست علوم دینی را بیاموزند. او همچنین تاکید میکند که از ساخت مدرسهها دینی لذت میبرد و خواستار ایجاد مدرسه در کوهها و روستاهای دورافتاده است. هبتالله در ادامه با اشاره به استادان دانشگاه قندهار میگوید که ظاهر آنان به ملاها شباهت پیدا کرده است. او همچنین میگوید برای این دانشگاه ۷۰۰ لنگی خریداری کرده و مسوولیت تامین لنگی برای دانشجویان دانشگاههایی را که خواهان آن باشند، بر عهده میگیرد. هبتالله همچنان میگوید که شاعران باید فرمانهایش را به شعر در بیاورند و ترانه خوانان آن را بخوانند.
هبتالله آخوندزاده، رهبر طالبان، روز گذشته در گردهمایی ملاهای وابسته به این گروه در دانشگاه کابل، بار دیگر بر اطاعت از خود و حفظ رژیم طالبان تاکید کرده است. او در سخنرانی یک ساعت و هشت دقیقه خود مدعی شده است که اجرای شریعت اسلامی بدون حاکمیت طالبان ممکن نیست.
هبتالله در این سخنرانی خطاب به طالبان و ملاها میگوید: «به شما معلوم است که بدون امارت، عمل کردن به شریعت غیرممکن است. هیچکس نمیتواند تا زمانی که امارت شرعی وجود نداشته باشد و امیر شرعی تعیین نشده باشد، به قرآن و سنت عمل کند.»
رهبر طالبان همچنین مدعی است که مردم از فهم نقل قول مجتهدان در اسلام عاجزند و این عامل تفرقه و گمراهی مسلمانان میشود و از همین رو باید یک «امیر» داشته باشند. او میگوید: «یک مجتهد چیزی میگوید و مجتهد دیگر چیز دیگری. تو از کدام مجتهد پیروی میکنی؟ این میگوید فلانی برحق است و دیگری میگوید که فلانی برحق است.»
هبتالله با تاکید بر اطاعت از خود و رد مردمسالاری و دموکراسی، ادعا میکند که وظیفهاش تعیین مسیر برای مردم است و فرمانهایش را براساس نقلقولهای فقهی صادر میکند. او میگوید: «وظیفه امیر این است که مردم را در یک مسیر روان کند. از قول فقهها یکی را انتخاب و از آن فرمان جور میکند، این فکر دموکراسی نیست، فکر مردم نیست. امام بهتنهایی یک راه را انتخاب میکند.»
آخوندزاده همچنین شهروندان کشور را به «رمهای» گوسفندان تشبیه میکند و خود را مسوول نگهداری و حفاظت از آنان میداند. او در دقیقه ۴۰ سخنرانیاش میگوید: «تمام مسلمانان مثل یک رمه هستند. هیچکس در حضور و تحت قیادت امیر حق ندارد به این رمه نزدیک شود. این وظیفه امیر است که از این رمه نگهداری کند.»
رهبر طالبان در این سخنرانی، وجود مذاهب مختلف در افغانستان را انکار میکند و در دقیقه ۳۱ سخنانش میگوید: «امیر یک راه را انتخاب میکند که از قول مجتهدین معلوم شده است. یک راه و یک مذهب را انتخاب میکند. در افغانستان همه مردم بر مذهب حنفی روان است، تعامل با شافعی ناروا است. خبر خلاص است. حالا همه به یک مسیر روان است.»
هبتالله همچنین میگوید: «قضایای قصاص برای فیصله نزد من میآید و دو نوع فیصله وجود دارد. به قاضیان میگویم که براساس نظر و اجتهاد امام ابویوسف عمل کنند.» او میافزاید که اکنون تمام فیصلههای محاکم طالبان یکسان شده و این نتیجه دستور و تصمیم او است.
آخوندزاده در بخشی دیگر از این سخنرانی با اشاره به اصولنامه جزایی طالبان میگوید: «اکنون مسیر یکی شد، فیصله یکی شد. این کار امیر است. همه در یک مسیر میروند. تا زمانی که امیر نباشد، عمل کردن به شریعت نیز غیرممکن است.»
رهبر طالبان با این اظهارات، برای خود جایگاه و صلاحیت یک سلطان را نیز قایل میشود و «امیر را معادل سلطان» میداند و بر نقش انحصاری خود در تعیین مسیر دینی و قضایی در ساختار طالبان تاکید میکند.
هبتالله همچنان مدعی شده که در افغانستان برای نخستین بار است که نمازهای جمعه به گونه کامل درست ادا میشود. او میگوید: «در تمام عمرم عقیدهام در مورد نماز جمعه به گونه کامل درست نشده بود، اما زمانی که امارت به قدرت رسید، اکنون عقیدهام درست شده است.»
رهبر طالبان میگوید که خود را مسوول نصیحت و وعظ مردم میداند و مدعی است که براساس احادیث، این وظیفه بر عهده او است. به گفته او، افرادی که تحت فرمانش کار میکنند، تنها زمانی میتوانند به وعظ و دعوت بپردازند که از سوی او ماموریت دریافت کرده باشند.
هبتالله در این سخنرانی میگوید که شماری از شاعران خواستار دیدار با او شدهاند، اما او در پاسخ گفته است تا زمانی با آنان دیدار نخواهد کرد که قوانین و مقررات طالبان را در قالب شعر بیان نکنند.
رهبر طالبان میگوید: «شاعران میگویند با ما دیدار کن. به آنان گفتم زمانی با شما دیدار میکنم که فرامین مرا در قالب شعر بیان کنید و قوانین ما را از طریق شعر به مردم برسانید؛ زیرا مردم گاهی به سخنرانیهای ما گوش نمیدهند، اما به شعر و ترانه گوش میدهند. برای شاعران نیز قانون وضع شده و همه شاعران قانونی شدهاند.»
هبتالله با اشاره به شاعران صدر اسلام میگوید که شاعران و ترانهخوانان باید در قالب نثر و نظم از رژیم طالبان حمایت کنند و فرامین او را در اشعار و ترانههای خود بازتاب دهند. او همچنین میگوید: «با شعر و ترانه، کافر را مسلمان کنید و مسلمانها را نیز اصلاح کنید.»
رهبر طالبان همچنین میگوید: «علوم عصری خادم علوم دینی و برای خدمت به اسلام آموخته میشوند. مردم باید با این نیت علوم عصری را فرا بگیرند که از طریق آن به اسلام خدمت کنند. درگام نخست باید علوم اسلامی آموخته شود؛ زیرا مهم علم دینی است، اول باید علم دینی را بیاموزید.»
هبتالله همچنین با اشاره به تغییر ظاهر استادان دانشگاه قندهار میگوید که در دیدار با آنان متوجه شده است که همه لنگی بر سر و لباس سفید به تن داشتهاند. او میافزاید که در ابتدا تصور کرده با جمعی از ملاها دیدار میکند و از میزان آشنایی و توانایی آنان در قرائت قرآن شگفتزده شده است.
رهبر طالبان میگوید: «من بدون اطلاع قبلی به آنجا رفته بودم. ریشهای خوبی داشتند. لنگیهای سفید و لباسهای سفید پوشیده بودند و آمدند و نشستند. یکی از آنان قرآن شریف را بسیار خوب تلاوت کرد. پرسیدم که استادان میآیند یا نمیآیند؟ برایم گفتند که همه اینها استادان هستند. گفتم: اینها خو ملایان بودند.»
هبتالله همچنین میگوید که برای دانشگاه قندهار ۷۰۰ لنگی خریداری کرده و تامین لنگی برای دانشجویان این دانشگاه را بر عهده گرفته است. او تاکید میکند که برای هر دانشجویی که در دانشگاهها لنگی بر سر بگذارد، لنگی تهیه خواهد کرد.
آخوندزاده در این سخنرانی میگوید که از ساخت مدارس دینی لذت میبرد و دستور میدهد در هر کوه و قریه یک مدرسه دینی ساخته شود تا زمینه آموزش علوم دینی برای مردم فراهم شود. او در دقیقه ۶۰ سخنرانی خود میگوید: «مرا بسیار مزه میدهد که در یک کوه دور افتاده یک مدرسه جور شود. فعلا وقت مدرسه جور کردن است.»
رهبر طالبان همچنین از ملاهای وابسته به این گروه میخواهد که با قاطعیت از حاکمیت طالبان حمایت کنند و برای تداوم آن از هر راه ممکن تلاش ورزند. او در بخشی از سخنانش، با کنایه به برخی اعضای طالبان که در سخنرانیهای خود از «شهادت» سخن میگویند، اظهار میکند: «طالبان میگویند که شهادت میخواهیم. اگر شهادت میخواهید، نهی از منکر کنید؛ خواهمخواه یک نفر شما را میکشد و آن زمان بهترین شهید هستید.»
هبتالله بدون اشاره به رهبران جهادی سابق، میگوید که پس از خروج نیروهای شوروی، بهدلیل نبود یک امیر، افراد بر سر چوکی با یکدیگر جنگیدند. به گفته او، اگر امیری وجود میداشت، جنگهای داخلی اتفاق نمیافتاد.
آخوندزاده همچنین در بخشی از سخنانش از بروز اختلافات درونی میان اعضای طالبان ابراز نگرانی کرده و از ملاها و اعضای این گروه خواسته است که وحدت خود را حفظ کنند و در حمایت از رژیم طالبان محکم بایستند.







