دونالد ترمپ در انتخابات ریاست‌جمهوری ۲۰۲۴، با شعار «عظمت را دوباره به امریکا بازگردانیم» بار دیگر به قدرت رسید. او در کارزار انتخاباتی خود وعده داده بود به جنگ‌های بی‌پایان پایان دهد و هزینه‌های زنده‌گی را کاهش دهد و تمرکز دولت را بر مسایل داخلی امریکا بازگرداند.
اما کم‌تر از دو سال بعد، آغاز جنگ امریکا با ایران، این وعده‌ها را با پرسش‌های تازه‌ای روبه‌رو کرد. این درگیری، علاوه بر هزینه‌های نظامی، پیامدهای اقتصادی نیز به همراه داشت: اختلال در انتقال نفت از تنگه هرمز و افزایش قیمت جهانی انرژی، بازار سوخت را تحت تاثیر قرار داد و هزینه‌های زنده‌گی را دوباره به یکی از موضوعات مهم در فضای سیاسی امریکا تبدیل کرد.
به این ترتیب، جنگی که خارج از مرزهای امریکا جریان داشت، به مساله‌ای مرتبط با زنده‌گی روزمره شهروندان این کشور تبدیل شد. برای بخشی از رأی‌دهنده‌گانی که با وعده پایان‌دادن به درگیری‌های خارجی و بهبود شرایط اقتصادی به ترمپ رأی داده بودند، فاصله میان شعارهای انتخاباتی و عمل‌کرد دولت بیش‌ازپیش اهمیت پیدا کرد.
در میان این رأی‌دهنده‌گان، جوانان جایگاه ویژه‌ای داشتند؛ نسلی که در انتخابات ۲۰۲۴ نشانه‌هایی از تغییر گرایش سیاسی خود را نشان داده بود و حالا عمل‌کرد دولت را با انتظاراتش مقایسه می‌کرد.
تردید در پایگاه رأی‌دهنده‌گان جوان ترمپ
گزارش رویترز از گفت‌وگو با چند دانشجوی مرد در کالج «سنت آنسلم» در نیوهمپشایر، نمونه‌ای از تغییر نگاه بخشی از جوانانی را نشان می‌دهد که در انتخابات ۲۰۲۴ به ترمپ رأی داده بودند. دو سال پس‌از آن انتخابات، برخی از این دانشجویان دیگر با همان اطمینان از رییس‌جمهور حمایت نمی‌کردند.
در صحبت‌های آن‌ها، نگرانی درباره آینده اقتصادی، بدهی‌های دانشجویی و دشواری خرید خانه در کنار انتقاد از برخی سیاست‌های دولت، به‌ویژه نحوه برخورد با مهاجران، مطرح می‌شد. بااین‌حال، مواضع آن‌ها یکسان نبود؛ برخی همچنان از ترمپ حمایت می‌کردند و برخی دیگر نسبت به انتخاب قبلی خود دچار تردید شده بودند.
بااین‌حال، ترمپ در سال ۲۰۲۴، توانسته بود نارضایتی بخشی از جوانان از وضعیت اقتصادی و عمل‌کرد جریان سیاسی حاکم را به سرمایه انتخاباتی خود تبدیل کند. اما دو سال بعد، ادامه همان نارضایتی‌ها، این بار در واکنش به عمل‌کرد دولت او، به سود رقیبانش تمام شد.
فراتر از ترمپ؛ نسلی با مطالبات متفاوت
تغییر نگاه نسل جوان را نمی‌توان تنها در فاصله‌گرفتن بخشی از رأی‌دهنده‌گان از ترمپ خلاصه کرد. گزارش گاردین از گفت‌وگو با جوانان امریکایی نشان می‌دهد که مطالبات این نسل به عمل‌کرد یک رییس‌جمهور یا حتا یک حزب سیاسی محدود نمی‌شود.
برای برخی، سیاست‌های مهاجرتی دولت و برخورد با مهاجران مساله‌ای تعیین‌کننده است؛ برخی دیگر از جنگ و سیاست خارجی امریکا نگرانند و گروهی نیز حقوق مدنی، تغییرات اقلیمی و آینده دموکراسی را از مهم‌ترین مسایل پیش‌روی کشور می‌دانند.
این تفاوت در اولویت‌ها نشان می‌دهد که نسل زد را نمی‌توان گروهی با خواسته‌ها و نگرانی‌های یکسان در نظر گرفت. تجربه اقتصادی، موقعیت اجتماعی و دیدگاه‌های سیاسی می‌توانند بر انتخاب‌های این نسل تاثیر متفاوتی بگذارند.
درعین‌حال، مخالفت با ترمپ و جمهوری‌خواهان الزاماً به‌معنای اعتماد به دموکرات‌ها نیست. بخشی از جوانان منتقد دولت نیز از عمل‌کرد حزب دموکرات رضایت ندارند و معتقدند این حزب نتوانسته پاسخ روشنی برای مشکلاتی مانند هزینه‌های زنده‌گی، مسکن و آینده شغلی ارایه دهد.
بنابراین، مساله تنها این نیست که چه تعداد از جوانان از ترمپ فاصله گرفته‌اند؛ پرسش مهم‌تر این است که آیا دموکرات‌ها توانسته‌اند جای خالی اعتماد ازدست‌رفته را پر کنند؟
نتایج انتخابات میان‌دوره‌ای سوم نوامبر ۲۰۲۶، تصویر تازه‌ای از گرایش سیاسی جوانان امریکا ارایه کرد. براساس تحلیل اولیه مرکز پژوهش و اطلاعات مشارکت مدنی دانشگاه تافتس (CIRCLE)، حدود ۶۶ درصد رأی‌دهنده‌گان ۱۸ تا ۲۹ ساله به نامزدهای دموکرات مجلس نماینده‌گان رأی دادند؛ درحالی‌که سهم جمهوری‌خواهان ۳۱ درصد بود. این فاصله ۳۵ واحد درصدی، نشان‌دهنده تغییر قابل‌توجهی نسبت به انتخابات ۲۰۲۴ است.
اهمیت این نتیجه تنها در افزایش حمایت از دموکرات‌ها نیست؛ بلکه در تغییر رفتار گروه‌هایی است که در انتخابات قبلی به ترمپ نزدیک‌تر شده بودند. براساس داده‌های CIRCLE، مردان زیر ۳۰ سال که در انتخابات ریاست‌جمهوری ۲۰۲۴ بیشتر به ترمپ گرایش داشتند، در انتخابات میان‌دوره‌ای ۲۰۲۶ حمایت بیش‌تری از نامزدهای دموکرات نشان دادند.
بااین‌حال، نمی‌توان از این آمار نتیجه گرفت که تمام جوانانی که در سال ۲۰۲۴ به ترمپ رأی داده بودند، اکنون به دموکرات‌ها روی آورده‌اند. انتخابات ریاست‌جمهوری و میان‌دوره‌ای ازنظر نامزدها، میزان مشارکت و شرایط سیاسی یکسان نیستند. همچنین این داده‌ها لزوماً تغییر نظر همان افراد را نشان نمی‌دهند؛ ممکن است ترکیب جوانانی که در هر انتخابات پای صندوق رأی رفته‌اند نیز تغییر کرده باشد.
ازسوی دیگر، اقتصاد و اشتغال همچنان از مهم‌ترین دغدغه‌های این نسل باقی مانده‌اند. داده‌های اولیه CIRCLE نشان می‌دهد که اقتصاد و فرصت‌های شغلی در صدر اولویت‌های جوانان در انتخابات ۲۰۲۶ قرار داشته‌اند. این موضوع نشان می‌دهد که انتخاب سیاسی آن‌ها را نمی‌توان صرفاً با حمایت یا مخالفت با یک رییس‌جمهور توضیح داد.
بازگشت حمایت جوانان به‌سمت دموکرات‌ها می‌تواند نشانه‌ای از احیای جایگاه این حزب در میان نسل زد باشد، اما هنوز برای نتیجه‌گیری درباره بازگشت اعتماد پایدار زود است.
دموکرات‌ها در انتخابات میان‌دوره‌ای توانستند حمایت بخش بزرگی از رأی‌دهنده‌گان جوان را به‌دست آورند، اما این حمایت لزوماً به‌معنای پذیرش کامل برنامه‌ها و سیاست‌های آن‌ها نیست. بخشی از این رأی‌ها ممکن است بیش‌از آن‌که حاصل اعتماد به دموکرات‌ها باشد، واکنشی به عمل‌کرد دولت ترمپ و نارضایتی از وضعیت موجود باشد.
ازسوی دیگر، جمهوری‌خواهان نیز نمی‌توانند حمایت جوانان در انتخابات ۲۰۲۴ را تضمینی برای آینده خود بدانند. تغییر قابل‌توجه آرای جوانان در فاصله دو انتخابات نشان می‌دهد که این گروه را نمی‌توان پایگاه ثابت هیچ‌یک از دو حزب در نظر گرفت.
