طالبان در سه سال گذشته به‌طور مداوم ادعای تامین امنیت سراسری و از بین بردن باندها و شبکه‌های جرمی را مطرح کرده و این موضوع را بارها به رخ جامعه جهانی و مردم افغانستان کشانده‌اند. این ادعاها در حالی مطرح می‌شود که افزایش ناامنی و سرقت‌های مسلحانه در تخار نگرانی‌های جدی را به وجود آورده و ساکنان این ولایت به‌شدت از وضعیت کنونی نگران هستند.
تعداد زیادی از باشندهگان ولایت تخار، طالبان را به ناتوانی در کاهش سرقت‌های مسلحانه و تامین امنیت متهم می‌کنند و می‌گویند که با گذشت بیش از سه سال، هنوز شمار زیادی از نیروهای این گروه، به‌ویژه آن‌چه پولیس طالبان خوانده می‌شود، یونیفورم نظامی نمی‌پوشند. این موضوع باعث شده که تفکیک جنگ‌جویان آنان از دزدان و آدم‌ربایان دشوار باشد.
این باشندهگان تخار می‌گویند که در برخی موارد، دزدان مسلح با چهره و پوشش مشابه طالبان دست به سرقت و اختطاف می‌زنند. از جمله، به رویدادی اشاره می‌کنند که در فاصله ۲۰۰ متری ساختمان اداره استخبارات، دفتر والی این گروه، فرماندهی امنیه و نزدیک حوزه دوم امنیتی طالبان در شهر تالقان، مرکز این ولایت، رخ داده است. به گفته آنان، آدم‌ربایان چاشت روز یک جوان ۱۸ ساله را کشتند و برادر ۱۰ ساله‌اش را ربودند که این موضوع باعث وحشت آنان شده است.
نجیب‌الله، باشنده ناحیه چهارم شهر تالقان است. حدود یک ماه قبل چهار فرد مسلح ناشناس با پوشش طالبانی حوالی ساعت ۱۲:۳۰ چاشت هنگام برگشت دو فرزندش از مکتب، پسر ۱۸ ساله‌اش را با ضرب گلوله به قتل رساندند و پسر ۱۰ ساله‌اش را اختطاف کردند. او در صحبت با روزنامه ۸صبح می‌گوید: «اختطاف‌چیان مسلح ابتدا مرا با اعضای خانواده‌ام تهدید به مرگ کردند. از من خواستند که ۲۰۰ هزار دالر امریکایی به آنان پرداخت کنم. وقتی من قبول نکردم، چند روز بعد در روز روشن یک پسرم را کشتند و یک پسر دیگرم را اختطاف کردند. امنیت نیست. اگر امنیت باشد، چطور افراد مسلح جرئت می‌کنند در روز و در چند‌قدمی حوزه امنیتی پیش چشم مردم آدم بکشند و اختطاف و دزدی کنند.» به گفته او، باگذشت یک ماه و چند روز از سرنوشت پسر ربوده‌‌شده‌اش هیچ اطلاعی در دست نیست و طالبان نتواسته‌‌اند این افراد را بازداشت کنند و فرزند او را نجات بدهند.
مقصود، یکی دیگر از باشندهگان ناحیه اول شهر تالقان، در مورد افزایش سرقت‌های مسلحانه در تخار به روزنامه ۸صبح می‌گوید: «شام بود، دکانم را بسته کردم و می‌خواستم به طرف خانه بروم. در مسیر راه دو نفر موترسایکل‌سوار آمدند و با قنداق سلاح به سر من زدند و مرا تهدید به مرگ کردند. موبایل و پولم را گرفتند و فرار کردند.» او می‌افزاید که طالبان برای شناسایی و بازداشت دزدان مسلح هیچ پاسخگویی ندارند و دو هفته می‌شود که نتوانسته با طالبان تماس بگیرد.
این باشنده تخار می‌گوید: «از ترس نمی‌توانیم از طالبان بپرسم که این افراد چه کسانی بودند و چرا با من این کار را کردند. از این‌که به مشکل مردم رسیده‌گی نمی‌کنند، شک دارم خود طالبان هستند و با دزد‌ها دست دارند. اگر این کار دزدان باشد، چرا بازداشت نمی‌شوند.»
جاوید، باشنده ولسوالی بهارک تخار، نیز با روایتی مشابه از حمله دزدان مسلح می‌گوید که در آخر ماه سنبله، دزدان مسلح شب‌هنگام در مسیر راه شهر تالقان و ولسوالی‌های ماورای کوکچه، موتر من و دو دستگاه موبایلم را سرقت کردند. جاود می‌افزاید: «دزدان به من گفتند ما از قوماندانی امنیه بهارک هستیم که ما باید تو و موترت را تلاشی کنیم. زمانی که از موتر پایین شدم، من را با قنداق کلاشنیکوف زدند و بیهوش شدم. وقتی بیدار شدم، دیدم که نه موتر است و نه وسایل و سودای خانه‌ام.»
از سویی هم، شماری از فعالان مدنی در تخار خواستار تامین امنیت هستند. سیداحمد عاطف، فعال مدنی، در صحبت با روزنامه ۸صبح می‌گوید: «متاسفانه دزدی‌های مسلحانه‌ها و قتل‌های مرموز و آدم‌ربایی در تخار افزایش پیدا کرده است. چیزی را که مردم بیشتر انتظارش را داشتند، امنیت و آرامش روانی بود؛ اما با وجود وعده مسوولان محلی طالبان در تخار تامین نشد و به نگرانی مردم افزوده شده است.»
این فعال مدنی از فرماندهی امنیه طالبان که مسوولیت امنیت شهروندان در تخار را برعهده دارد، می‌خواهد که به مشکلات مردم رسیده‌گی کند و جلو افزایش سرقت‌های مسلحانه را بگیرد.
با این حال مقام‌های امنیتی طالبان در فرماندهی امینه تخار ادعاهای باشندهگان این ولایت نسبت به دست‌داشتن افراد این گروه در دزدی‌های مسلحانه، قتل‌های مرموز و آدم‌ربایی را رد کرده و می‌گویند که آنان همواره در تلاش شناسایی عاملان جرایم جنایی هستند و افراد زیادی را بازداشت کرده و پرونده‌شان را به نهادهای قضایی سپرده‌اند.
عبدالمبین صافی، آمر مطبوعاتی فرماندهی امنیه طالبان تخار، می‌گوید: «در جریان دو ماه گذشته بیش از ۵۶ تن را به اتهام سرقت‌های مسلحانه و جرایم جنایی بازداشت کرده‌ایم و هر کسی که سرقت می‌کند و امنیت مردم را برهم می‌زند، ما ان‌شاءالله با او برخورد جدی خواهیم کرد و به مردم تخار اطمینان کامل می‌دهیم. باید آنان به زنده‌گی آرام و راحت خود ادامه بدهند و جای نگرانی نیست.» او همچنان از باشندهگان تخار می‌خواهد که درباره افشا‌سازی دزدان و آدم‌ربایان، با مقام‌های محلی و نیروهای امنیتی طالبان، همکاری کنند.
جان‌محمد حمزه، مشهور به ملاجانو، فرمانده پشتون‌تبار طالبان برای ولایت تخار، از افراد نزدیک به سراج‌الدین حقانی، وزیر داخله طالبان است و گفته می‌شود که همزمان فرد مورد اعتماد هبت‌الله آخوندزاده، رهبر این گروه نیز می‌باشد. او باشنده ولسوالی اشکمش ولایت تخار است. از نظر باشندهگان این ولایت، او در تامین امنیت تخار ناکام بوده است.
برخی از باشندهگان تخار می‌گویند که از زمان تعیین او به‌‌عنوان فرمانده امنیه تخار توسط طالبان، نتوانسته است جلو ناامنی‌ها، سرقت‌های مسلحانه و اختطاف‌ها را بگیرد. این امر باعث شده است که زنده‌گی باشندهگان این ولایت تلخ‌تر از هر وقت دیگر شود.
سرقت‌های مسلحانه در حالی در سطح تخار افزایش یافته است که فقر و بیکاری بیشتر شده است. به گفته کارشناسان، یکی از مهم‌ترین راه‌های کاهش جرایم جنایی، ایجاد فرصت‌های کاری برای مردم است؛ اما طالبان با گذشت سه سال از تسلط‌شان در این زمینه هیچ‌گونه اقدامی نکرده‌اند.
