منابع صحی و باشنده‌گان ولایت نیمروز با ابراز نگرانی می‌گویند که بیماران روانی در این ولایت در حال افزایش است. براساس آمار تاییدشده به روزنامه ۸صبح، روزانه بیش از ۱۵۰ بیمار روانی به شفاخانه دولتی و شفاخانه‌های شخصی مراجعه می‌کنند. به گفته منابع، صحی، بیشتر این بیماران زن یا دخترند.
منابع صحی در نیمروز تایید می‌کنند که روزانه بین ۹۰ تا ۱۲۰ بیمار روانی برای درمان به شفاخانه ولایتی این ولایت مراجعه می‌کنند. در کنار شفاخانه دولتی نیمروز، شمار زیادی از شفاخانه‌ها و کلینیک‌های شخصی نیز تایید می‌کنند که در این اواخر بیماران روانی افزایش یافته است و روزانه ده‌ها تن برای درمان به مراکز صحی شخصی مراجعه می‌کنند.
داکتر احمد سدید (نام مستعار) یکی از متخصصان در شفاخانه ولایتی نیمروز، می‌گوید که بیماران روانی در این اواخر به‌گونه بی‌پیشینه افزایش یافته است. او می‌افزاید که بیش‌ترین بیماران روانی که برای درمان مراجعه می‌کنند زنان و دختران هستند.
این متخصص شفاخانه ولایتی نیمروز می‌گوید که مراجعه‌کننده‌گان، بسته شدن مکاتب دخترانه و دانشگاه‌ها به روی دختران و زنان و نیز ممنوعیت کار زنان، ازدواج‌های اجباری، فقر و بیکاری را از عوامل افزایش بیماری‌های روانی عنوان می‌کنند.
آقای سدید می‌افزاید: «بیماران روانی در این اواخر بسیار زیاد مراجعه می‌کنند که ما روزانه از ۱۰۰ تا ۱۲۰ نفر بیمار روانی داریم. از این میان۷۰ فیصد زنان هستند که بیش‌ترشان دختران جوان هستند و ۳۰ فیصد متباقی را مردان جوان تشکیل می‌دهند.»
این داکتر تصریح می‌کند: «از کل همین مریضانی که مراجعه می‌کنند، وقتی پرسان کرده و معلومات می‌کنم، یا می‌گوید به خاطر مکتب است یا او را ناخواسته به شوهر داده‌اند و یا از کار منع شده و از مردان جوان هم که پرسان می‌کنیم می گویند که بیکاری است. خلاصه این آمار نشان می‌دهد که جامعه ما بیمار است.»
از سویی هم، شماری از بیماران روانی در نیمروز می‌گویند که وضعیت پیش‌آمده و ناخواسته سبب شده است تا آنان به بیماری روانی مبتلا شوند.
شیما ۱۷ سال سن دارد. او که به دلیل ممنوعیت طالبان از رفتن به مکتب بازمانده، برای درمان بیماری روان با مادرش به داکتر مراجعه کرده است. به گفته او، بسته شدن مکتب سبب شده که او در این سن به بیماری روانی گرفتار شود.
شیما به روزنامه ۸صبح می‌گوید: «مکتب‌ها بسته شده و من هم در کنج خانه مانند یک بندی زنده‌گی می‌کنم. یک سال گذشت، گفتیم بلکه دروازه مکتب باز شود،؛ اما نشد و خانه‌نشینی سبب شد تا این تکلیف و بیماری برایم پیدا شود.»
زینب، یکی از دختران جوان نیمروزی است. خانواده زینب او را به دلیل بیماری روانی به شفاخانه انتقال داده‌اند. مادر زینب می‌گوید که دخترش به علت ازدواج ناخواسته به این بیماری مبتلا شده است.
مادر زینب به روزنامه ۸صبح می‌گوید: «دخترکم هیچ مریضی نداشت و خیلی دختر روشن بود. پس از این‌که ازدواج کرد، به این مریضی مبتلا شد. به همین هفته دو بار زینب را به شفاخانه آورده‌ایم. یک رقم مریضی پیدا شده به دخترم که ایستاده است، یک بار به زمین می‌افتد.» او می‌افزاید: «طالب‌ها که آمدند، یکی از قوم‌ها خواستگاری آمد و پدرش بدون رضایت و خواست زینب او را عروس کرد و این هم ثمره عروسی‌اش است.»
در کنار دختران و زنان جوان که به بیماری‌های روانی مبتلا شده‌اند، مردان جوان بیکار نیز از افزایش بیماری‌های روانی نگرانند. به گفته آنان، با سلطه طالبان بساط فقر و بیکاری نیز در جامعه پهن شده است.
احمدشعیب پیش از سلطه طالبان در ریاست معارف ولایت نیمروز کار می‌کرد. او با سلطه این گروه از وظیفه برکنار شده، در حالی که تنها نان‌آور خانواده پنج‌نفری‌اش است. طالبان با برکناری از وظیفه، او را در وضعیت بد قرار داده‌اند. شعیب می‌گوید که بیکاری و نبود درآمد سبب شده که او به بیماری روانی مبتلا شود.
احمدشعیب به روزنامه ۸صبح می‌گوید: «در ریاست معارف کار می‌کردم و از طریق انجام وظیفه و دریافت معاش مصارف خانواده پنج‌نفری تامین می‌شد، اما پس از جابه‌جایی طالبان منِ لیسانس از کار برکنار شدم و به جایم یک طالب تعیین شد.»
آقای شعیب می‌افزاید: «از برکناری‌ام یک‌ونیم سال گذشت و در این مدت به موسسات و هرجای دیگر سی‌وی دادم برایم کار پیدا نشد. این‌جا بیکار و خانواده نان می‌خواهد. همین بدختی‌ها و بی‌روزگاری، شب و روز فکر کردن پایم را به داکتر کشاند. حالا داکتر می‌گوید که وضعیت روحی‌ات خوب نیست، تشویش نکن. از بدبختی و بیکاری به این روز افتاده‌ام.»
در همین حال، منابع از شفاخانه‌های خصوصی در نیمروز نیز تایید می‌کنند که آمار بیماران روانی در این ولایت افزایش یافته است و روزانه دست‌کم ۱۵ تا ۲۰ فرد مبتلا به این بیماری به شماری از کلینیک‌های شخصی مراجعه می‌کنند.
