شماری از باشنده‌گان ولایت غور از کمبود پزشکان متخصص در شفاخانه ولایتی این ولایت شکایت دارند. آنان می‌گویند که پزشکان این شفاخانه قادر به تشخیص و درمان بیماری‌های ساده نیستند و این وضعیت جان بیماران را با خطر جدی مواجه کرده است. به گفته آنان، به‌دلیل کمبود پزشکان متخصص، ناچارند برای درمان به ولایت‌های دیگر سفر و هزینه‌های گزافی پرداخت کنند. این باشنده‌گان خواهان توجه جدی ریاست صحت‌عامه غور تحت کنترل طالبان به این موضوع هستند.
برخی از باشنده‌گان غور در گفت‌وگو با روزنامه ۸صبح می‌گویند که اگر خدمات صحی معیاری در شفاخانه ولایتی غور فراهم نشود، توانایی مراجعه به شفاخانه‌های خصوصی یا سفر به ولایت‌های دیگر را ندارند و انتظار دارند خدمات صحی معیاری در این ولایت ارایه شود. آنان می‌افزایند که ادامه این وضعیت مشکلات صحی مردم را افزایش داده و خانواده‌ها را با چالش‌های جدی روبه‌رو کرده است. به باور آنان، رسیده‌گی فوری به کمبود پزشکان متخصص و تجهیزات صحی، یک نیاز اساسی و حیاتی برای مردم غور محسوب می‌شود.
محمدعلی (مستعار)، یکی از باشنده‌گان ولسوالی دولت‌یار ولایت غور، از خدمات صحی در شفاخانه ولایتی این ولایت شکایت دارد. او می‌گوید که ارایه خدمات صحی در این شفاخانه در پایین‌ترین سطح قرار دارد و تجربه درمان پسر یک‌ساله‌اش نشان می‌دهد که پزشکان متخصص در شفاخانه ولایتی غور حضور ندارد. از دید او این وضعیت مشکلات جدی برای باشنده‌گان غور ایجاد کرده است.
این باشنده غوز می‌افزاید: «بچه یک‌ساله‌ام پس از نشقاق (وجود یک جسم خارجی که راه تنفس را بند کرده باشد) یک جسم خارجی دچار مشکل تنفسی شد و وقتی در شفاخانه دولتی غور عکس اکسری گرفتیم، پزشکان گفتند کودک دچار به سینه‌بغل است. دلم آرام نگرفت، دوباره عکس گرفتم و در یک مرکز خصوصی همان جسم مشخص شد، اما پزشکان آن شفاخانه گفتند که حتما دکمه پیراهنش در جریان عکس آمده است. بار دیگر که عکس گرفتم وجود جسم خارجی مشخص شد وقتی به پزشکان شفاخانه ولایتی گفتم، توجهی نکردند. طی ۱۷ روز حدود ۱۹ هزار افغانی هزینه کردم و درمان اشتباه سینه‌بغل انجام شد. در نهایت، پس از ۱۷ روز، کودک را به کابل منتقل کردم و با هزینه حدود یک هزار افغانی، پس از یک شب بستری، بهبود یافت.»
شریفه (مستعار)، یکی دیگر از باشنده‌گان ولایت غور، می‌گوید ارایه خدمات صحی در شفاخانه ولایتی این ولایت بسیار ناکافی است. او می‌افزاید که خواهر ۲۱ ساله‌اش طی دو سال بارها به این شفاخانه و مراکز صحی محلی مراجعه کرده است، اما هر بار با تشخیص‌های متفاوت و بدون نتیجه مشخص روبه‌رو شده است؛ وضعیتی که به گفته او منجر به فوت خواهرش و یتیم شدن کودک ۱۸ ماهه شده است.
شریفه می‌گوید: «خواهرم طی دو سال بارها به شفاخانه ولایتی غور و مراکز صحی محلی مراجعه کرد، اما هر بار با تشخیص‌های متفاوت و بدون نتیجه مشخص روبه‌رو شد. پس از دو سال سرگردانی، او را به شفاخانه حوزوی هرات منتقل کردیم و آن‌جا تازه تشخیص سیروز پیشرفته کبد ناشی از هپاتیت C داده شد، در مرحله‌ای که نیاز فوری به پیوند کبد داشت. به‌دلیل نبود پول، خواهرم به کابل فرستاده شد و متأسفانه جان خود را از دست داد و کودک ۱۸ ماهه‌اش یتیم شد. این در حالی بود که اگر بیماری در غور به موقع تشخیص داده می‌شد و تداوی آنتی‌وایرال دریافت می‌کرد، بیش از ۹۵ درصد موارد قابل درمان بود.»
مسعود (مستعار) یکی دیگر از باشنده‌گان مرکز غور، می‌گوید که تجربه مشابه شریفه و محمد علی را دارد. او می‌افزاید که به‌دلیل خدمات ضعیف در شفاخانه ولایتی غور بیماران به اثر بیماری‌های قابل درمان می‌میرند. او می‌افزاید که مادرش به‌دلیل نارسایی تنفسی به این شفاخانه منتقل شد، اما نبود امکانات و ظرفیت لازم ناگزیر شدند او را به کابل ببرند که در مسیر راه جان باخته است.
مسعود از تجربه خود چنین می‌گوید: «مادر من به‌دلیل نارسایی تنفسی به شفاخانه ولایتی منتقل شد، اما امکانات و ظرفیت لازم برای مدیریت وضعیت او در آن‌جا وجود نداشت. پزشکان مجبور شدند او را به کابل ریفر کنند و متأسفانه پس از یک شب بستری در کابل، جان خود را از دست داد. اگر امکانات ابتدایی درمان در غور فراهم بود، شاید مادرم امروز زنده بود.»
مختار وفا (مستعار)، یکی دیگر از باشنده‌گان ولایت غور، می‌گوید که به‌دلیل نبود پزشکان متخصص، حتا جراحی‌های ساده نیز در شفاخانه ولایتی انجام نمی‌شود و بیماران ناچارند با تحمل هزینه‌های سنگین به مرکز یا ولایت‌های دیگر مراجعه کنند. او که هزینه عمل جراحی خود را با فروش زمین در کابل تأمین کرده است، خواهان توجه جدی به خدمات صحی و اعزام پزشکان متخصص به شفاخانه ولایتی غور می‌باشد.
مختار تجربه خود را چنین می‌گوید: «من به‌دلیل عدم انجام جراحی واریکوسل در شفاخانه ولایتی غور مجبور شدم به کابل مراجعه کنم. پس از سرگردانی در چند شفاخانه خصوصی، با پرداخت حدود ۴۵ هزار افغانی تحت عمل جراحی قرار گرفتم. این مبلغ را از فروش زمین پدری‌ام تأمین کردم، در حالی که خودم بیکار هستم و مدرک کارشناسی مهندسی سیول دارم. اگر همین جراحی در خود غور قابل انجام بود، مجبور نبودم این همه هزینه و سرگردانی را تحمل کنم.»
شکایت‌ها از ارایه خدمات ضعیف و نبود پزشکان متخصص در شفاخانه ولایتی غور در حالی مطرح می‌شود که شماری از پزشکان به‌دلیل فشارهای وارد شده از سوی عبدالواحد حماس، رییس صحت عامه طالبان در غور از کار استعفا دادند. همچنان در گزارش‌ها آمده که عبدالواحد حماس، رییس صحت عامه طالبان در غور چندین پزشک را از این شفاخانه برکنار کرده است.
پیش از این، دفتر هماهنگی امور بشردوستانه سازمان ملل متحد (اوچا) پیش‌بینی کرده بود که در سال ۲۰۲۶ حدود ۱۴.۴ میلیون تن در افغانستان به خدمات صحی نیاز خواهند داشت. به گفته اوچا، ۵۴ درصد از این افراد کودکان و ۲۴ درصد دیگر زنان هستند.
سازمان جهانی صحت نیز با اشاره به مشکلات موجود در بخش صحی افغانستان گفته است که از هر سه نفر در این کشور، یکی حتا قادر به دسترسی به ابتدایی‌ترین خدمات صحی نیست.
پس از تسلط دوباره طالبان بر افغانستان و کاهش کمک‌های انکشافی اهداکننده‌گان خارجی، بخش صحت کشور، مانند دیگر بخش‌ها، با مشکلات و آزمون‌های فراوان روبه‌رو شده است.
