شماری از باشنده‌گان شهرک امید سبز در غرب کابل از ادامه بررسی خانه‌ها توسط هیات‌های وزارت عدلیه طالبان و افزایش فشارهای این گروه ابراز نگرانی می‌کنند. آنان می‌گویند که هیات‌های متعدد طالبان به‌گونه مداوم به خانه‌های ساکنان مراجعه می‌کنند و این بازدیدها اغلب در ساعاتی انجام می‌شود که مردان خانواده در خانه حضور ندارند. به گفته باشنده‌گان محل، ورود افراد مسلح به خانه‌ها در چنین شرایطی، موجب آزارواذیت زنان و کودکان شده و احساس ناامنی شدیدی را در میان آنان ایجاد کرده است.
باشنده‌گان شهرک امید سبز تاکید دارند که ادامه این وضعیت، زنده‌گی عادی مردم را مختل کرده و آنان شب‌وروز خود را با اضطراب و نگرانی از دست دادن خانه‌های‌شان سپری می‌کنند. آنان می‌افزایند که در سه هفته گذشته، برای رساندن صدای‌شان به مقام‌های طالبان به ده‌ها نهاد مربوط به این گروه مراجعه کرده‌اند؛ اما هیچ‌یک حاضر به شنیدن خواسته‌های آنان نشده‌اند.
محمد (مستعار)، یکی از باشنده‌گان شهرک امید سبز، می‌گوید که افراد مسلح طالبان دو روز پیش، در حالی که او در محل کارش حضور داشت، به‌زور وارد خانه‌اش شده و با همسر، مادر و فرزندانش برخورد توهین‌آمیز کرده‌اند.
این باشنده شهرک امید سبز می‌افزاید: «تمام داروندار من و خانواده‌ام همین یک واحد آپارتمان است که با دشواری خریده‌ام. دو روز پیش، در حالی که در وظیفه بودم، چندین فرد مسلح و افراد دیگر طالبان به‌زور و با خشونت وارد خانه‌ام شدند، به همسر، مادر و فرزندانم توهین و تحقیر کردند و از همسرم اثر انگشت گرفتند. به او گفتند که از این پس باید برای خانه خودش کرایه بپردازد.»
محمد می‌گوید: «خانواده‌ام وضعیت بسیار وحشتناکی را سپری کرده‌اند. وضعیت همسرم و دو دختر خردسالم بسیار خراب است و آنان هر لحظه کابوس می‌بینند.»
یکی دیگر از باشنده‌گان این شهرک، ورود افراد طالبان به خانه‌ها و ملکیت‌های شخصی مردم را نقض آشکار حریم خصوصی دانسته و می‌گوید که این اقدام با قوانین، رسوم و فرهنگ مردم مغایرت دارد.
این باشنده شهرک امید سبز می‌گوید: «ما نمی‌فهمیم که این‌جا چند حاکمیت وجود دارد. به نظر من، هر عضو طالبان برای خودش یک حکومت جداگانه است. اگر چنین نیست، پس چرا یک وزارت به خودش حق می‌دهد که خانه‌های مردم را بررسی کند؟ آیا ما دزدی کرده‌ایم یا مجرم هستیم؟ آیا محکمه حکم بررسی و تلاشی خانه‌های ما را صادر کرده است؟ باور کنید که با ما بسیار بی‌عزتی می‌شود. افراد طالبان وارد حریم خصوصی ما می‌شوند و حتا اتاق خواب ما را ثبت و فهرست کرده‌اند که چند الماری و وسایل دیگر داریم.»
در همین حال، شماری از باشنده‌گان این شهرک می‌گویند که نماینده‌گان آنان در سه هفته گذشته بارها تلاش کرده‌اند تا با مقام‌های ارشد طالبان دیدار کنند و مشکلات‌شان را با آنان در میان بگذارند؛ اما تا کنون موفق به این کار نشده‌اند.
شهرک امید سبز در غرب کابل موقعیت دارد و اکثریت باشنده‌گان آن را هزاره‌ها و شیعیان افغانستان تشکیل می‌دهند. گفته می‌شود که در حال حاضر، بیش از ۱۱ هزار خانواده در این شهرک زنده‌گی می‌کنند.
طالبان پیش‌تر برای هر اتاق مسکونی ماهانه چهار هزار افغانی کرایه تعیین کرده و از مالکان و کرایه‌نشینان خواسته‌اند که کرایه شش ماه گذشته را به این گروه بپردازند. به گفته باشنده‌گان، افرادی که از پرداخت این مبلغ خودداری کنند، مجبور به تخلیه خانه‌های‌شان خواهند شد.
این گروه همچنان شماری از نماینده‌گان باشندگان را که به دستور تخلیه خانه‌ها اعتراض کرده بودند، بازداشت کرده است. به گفته منابع، برخی از بازداشت‌شده‌گان در محلی موسوم به «اتاق سنگی» در داخل ساختمان وزارت عدلیه طالبان نگه‌داری می‌شوند تا یا کرایه تعیین‌شده را بپردازند یا تعهد بدهند که خانه‌های‌شان را تخلیه می‌کنند.
