شماری از باشنده‌گان کابل می‌گویند که حضور افراد مبتلا به مواد مخدر در کوچه‌ها و خیابان‌های این شهر افزایش یافته است. به گفته آنان، افزون بر افرادی که تازه به مصرف مواد مخدر روی آورده‌اند، شماری از افرادی که در مرکز درمان اعتیاد «امید» تحت درمان بودند، پس از حملات هوایی پاکستان از این مرکز بیرون شده و دوباره به خیابان‌ها بازگشته‌اند. به گفته آنان، بازگشت دوباره افراد مبتلا به اعتیاد به کوچه‌ها و جاده‌های شهر، زمینه افزایش جرایم، از جمله دزدی و جیب‌بری را فراهم کرده است.
باشنده‌گان کابل از افزایش روزافزون شمار افراد مبتلا به مواد مخدر در این شهر ابراز نگرانی کرده و می‌گویند که ادامه این وضعیت می‌تواند به گسترش آسیب‌ها و مشکلات اجتماعی ناشی از اعتیاد در پایتخت منجر شود.
ستوده، یکی از باشنده‌گان کابل، می‌گوید که پس از حمله به مرکز درمان اعتیاد «امید»، افراد مبتلا به مواد مخدر بار دیگر در بخش‌های مختلف شهر و کنار جاده‌ها دیده می‌شوند. او می‌افزاید که ناتمام‌ماندن روند درمان و نبود حمایت‌های پس از درمان، از عوامل بازگشت این افراد به مصرف مواد مخدر است. به گفته او، دسترسی آسان به مواد مخدر و ادامه خریدوفروش آن نیز این مشکل را تشدید کرده است.
ستوده می‌گوید: «این روزها افراد متبلا به مواد مخدر را در هر گوشه و کنار شهر می‌بینیم. چند روز پیش، مردی را دیدم که با یک لحاف در کنار سرک خوابیده بود و چند قدم دورتر، فرد دیگری پیش یک دکان خوابیده بود. تا زمانی که جلو فروش مواد مخدر گرفته نشود و برای درمان و حمایت از افراد معتاد برنامه موثری وجود نداشته باشد، جامعه از این مشکل رهایی نخواهد یافت.»
سلیم (مستعار)، یکی دیگر از باشنده‌گان کابل، می‌گوید که حضور افراد مبتلا به مواد مخدر در بخش‌های مختلف این شهر افزایش یافته است. به گفته او، دسترسی آسان به چرس و دیگر مواد مخدر و فروش آن از سوی برخی راننده‌گان تکسی و افراد دیگر، زمینه بازگشت افراد ترک‌کرده به مصرف دوباره مواد مخدر را فراهم کرده است.
سلیم می‌گوید: «پیش از این نیز چرس در کابل پیدا می‌شد؛ اما اکنون دسترسی به آن بسیار آسان‌تر شده است. در بخش‌های مختلف شهر، مردم چرس مصرف می‌کنند. برخی راننده‌گان تکسی را می‌شناسم که مواد مخدر می‌فروشند و در صورت درخواست مشتری، آن را برایش تهیه می‌کنند. چرس حتا در خانه‌ها نیز کشت می‌شود؛ برای نمونه، کاکای خودم در خانه‌اش چرس می‌کارد و پس از رسیدن، آن را مصرف می‌کند.»
آرمان، یکی دیگر از باشنده‌گان کابل، می‌گوید که بازگشت دوباره افراد مبتلا به مواد مخدر به سطح شهر، نگرانی‌ها درباره افزایش جرایم را بیشتر کرده است. او می‌افزاید که برخی افراد در پس‌کوچه‌های نزدیک مکتب‌ها و مناطق مسکونی، مواد مخدر و تابلیت‌های نشه‌آور را به جوانان عرضه می‌کنند.
آرمان می‌گوید: «پس از حمله پاکستان به مرکز درمان اعتیاد امید، حضور افراد مبتلا به مواد مخدر در سطح شهر بیشتر شده و بی‌نظمی نیز افزایش یافته است. این وضعیت هر روز نگران‌کننده‌تر می‌شود؛ زیرا مرکز درمان اعتیاد هنوز فعالیتش را از سر نگرفته و شماری از افراد معتاد در بخش‌های مختلف شهر پراکنده شده‌اند. به باور من، افزایش موارد دزدی، جیب‌بری و برخی جرایم کوچک در مناطق مختلف کابل نیز با این وضعیت ارتباط دارد. در برخی مناطق، از جمله خیرخانه و منطقه ۳۱۵، افرادی در پس‌کوچه‌های نزدیک مکتب‌ها و محل‌های خلوت، مواد مخدر و تابلیت‌های نشه‌آور را به جوانان عرضه می‌کنند. آنان در آغاز این مواد را رایگان در اختیار جوانان قرار می‌دهند و پس از وابسته‌شدن آنان به مواد مخدر، در بدل آن پول می‌گیرند. ما نگرانیم که با ادامه این وضعیت و نبود مراکز فعال درمان اعتیاد، شمار افراد معتاد و مشکلات ناشی از آن افزایش یابد.»
سخی و شاهدالله، دو تن دیگر از باشنده‌گان کابل، بر ضرورت رسیده‌گی فوری به وضعیت به متبلایان و فراهم‌سازی مراکز فعال درمان اعتیاد تاکید می‌کنند. آنان می‌گویند که بی‌توجهی به این وضعیت می‌تواند مشکلات اجتماعی و امنیتی بیشتری را در پی داشته باشد.
سخی می‌گوید: «دزدی در کابل بسیار زیاد شده است. شب‌ها اصلاً آرامش نداریم و دزدی در اوایل شب و ساعت‌های مختلف اتفاق می‌افتد. مردم از این وضعیت نگران‌اند؛ اما در مورد شمار افراد مبتلا به مواد مخدر باید بگویم که به اندازه گذشته زیاد نیستند. نسبت به گذشته شمارشان کمتر است، ولی هنوز هم در بخش‌های مختلف شهر دیده می‌شوند.»
شاهدالله می‌گوید: «وقتی یک فرد معتاد کار و درآمد نداشته باشد و مواد مخدر نیز در دسترسش باشد، ممکن است برای تامین هزینه مصرف خود به دزدی و کارهای دیگر روی بیاورد.»
مرکز درمان معتادان «امید» در کابل، در ۲۵ حوت ۱۴۰۴، در حملات هوایی پاکستان هدف قرار گرفته بود. براساس ادعای طالبان، هنگام حمله حدود سه هزار فرد معتاد در این مرکز تحت درمان بودند. وزارت داخله طالبان اعلام کرده بود که در این حمله ۴۰۸ تن کشته و ۲۶۵ تن دیگر زخمی شده‌اند.
پاکستان هدف قرار دادن مرکز درمان اعتیاد را رد کرده و گفته است که در حملات هوایی خود، مخفیگاه‌های تحریک طالبان پاکستان و انبارهای تسلیحاتی این گروه را هدف قرار داده است.
