شماری از راننده‌گان موترهای لینی نیمروز- زاهدان ایران از توقف کارشان ابراز نگرانی می‌کنند. آنان می‌گویند که از یک هفته به این طرف، فعالیت‌های موترهای لینی در این مسیر به دلیل اقدام مقام‌های ایرانی متوقف شده است. به گفته آنان، مقام‌های ایرانی دلیل قانع‌کننده‌ای ارایه نکرده‌اند و طالبان نیز در این مورد اظهار بی‌خبری می‌کنند.
بیش از ۱۰۰ تن از راننده‌گان موترهای مسیر نیمروز- زاهدان می‌گویند در حالی که اندکی از کار پرچالش خود عاید کسب می‌کردند، اما به دلیل ناگزیری و بیکاری مجبور به ادامه کار در این مسیر بودند؛ اما اکنون این زمینه نیز از آن‌ها گرفته شده است. به گفته آنان، روند توقف کار «تاکسی‌های نیمروز- زاهدان» آن‌ها را در شرایط بد اقتصادی قرار خواهد داد.
گل‌احمد (مستعار) یکی از افرادی است که در مسیر نیمروز – زاهدان راننده‌گی می‌کند. او می‌گوید که موترش را با هزینه‌ای بالا خریداری کرده و برای پیدا کردن لقمه‌ای نان به‌طور قانونی خود را ثبت کرده است. او با ابراز نگرانی می‌گوید که اگر این تصمیم دایمی باشد و ممانعت‌های موجود رفع نشود، در شرایط بد اقتصادی قرار خواهد گرفت. این راننده می‌افزاید: «یک هفته است که کار ما متوقف شده است. موترهای باربری می‌روند و می‌آیند و مسافران هم رفت‌وآمد دارند، اما موترهای تاکسی اجازه ندارند و فعالیت آن‌ها از طرف استانداری سیستان و بلوچستان ایران متوقف شده است.» گل‌احمد می‌گوید: «باید راه‌حلی برای مشکل ما سنجیده شود. خرید این موتر و مراحل ثبت آن، حداقل ۲۰ تا ۲۲ لک افغانی [۲۰۰ تا ۲۲۰ هزار افغانی] هزینه برداشته است، در حالی که من این پول را قرض گرفته‌ام. اگر این وضعیت ادامه پیدا کند، واقعاً در شرایط بد و دشواری قرار خواهیم گرفت.»
یکی دیگر از راننده‌گان می‌گوید که با وجود بالا بودن مصارف این کسب‌وکار، ناگزیرند برای مقابله با فقر و بیکاری، این شغل پرهزینه و پرخطر را ادامه دهند. به گفته او، هزینه‌های «ویزا، تن کیلومتر و پول بیمه» را پرداخت کرده‌اند، اما باز هم کارشان متوقف شده است.
جمشید (مستعار)، یکی از راننده‌گان دیگر مسیر نیمروز – زاهدان، می‌گوید که با هزینه بالایی ویزای ایران را گرفته و از سه ماه پیش پول «تن کیلومتر» و بیمه را نیز به حکومت ایران پرداخت کرده است. به گفته او، آن‌ها با وجود عاید کم، به دلیل بیکاری ناگزیر به ادامه این کار شده‌اند. او می‌افزاید که اگر روند کار از سر گرفته نشود، وضعیت بد اقتصادی بر زنده‌گی آنان حاکم خواهد شد. این راننده به روزنامه ۸صبح می‌گوید: «تقریباً ۳۰ هزار و ۶۰۰ افغانی برای ویزای شش‌ماهه ایران پرداخت کردم و نزدیک به ۲۰ هزار افغانی نیز در ایران بابت پول تُن کیلومتر از من گرفته شده است؛ اما تنها یک هفته پس از این پرداخت، کار ما متوقف شد.» به گفته، در حالی که فعالیت راننده‌گان متوقف است، اما روزانه حساب «تُن کیلومتر» و بیمه به حساب آنان افزوده می‌شود.
یکی دیگر از موترداران مسیر نیمروز – زاهدان که نمی‌خواهد نامش در گزارش ذکر شود، می‌گوید: «از روی ناچاری این کار را ادامه می‌دهیم. هر بار که از نیمروز حرکت می‌کنیم و به مقصد برمی‌گردیم، تنها چهار مسافر را می‌توانیم سوار کنیم که این به هیچ وجه هزینه‌های ما را پوره کرده نمی‌تواند.» این راننده می‌افزاید: «از این‌جا تا زاهدان ۷۰۰ افغانی کرایه می‌گیریم؛ اما باید ۲۴۰ افغانی به طالبان بابت هزینه ترانسپورت بدهیم، ۶۰ افغانی نیز به ایران پرداخت می‌کنیم. همچنین ۵۰۰ افغانی به شرکت داخلی در نیمروز و ۴۰۰ افغانی به شرکت ایرانی می‌پردازیم. در عین حال، به‌عنوان تبعه خارجی مجبوریم ۶۰ لیتر تیل را به قیمت دو هزار و ۳۰۰ افغانی خریداری کنیم، زیرا در غیر این صورت جریمه می‌شویم.»
راننده‌گان موترهای مسیر نیمروز – زاهدان می‌گویند طالبان در حالی که از آنان پول ترانسپورت و پاسپورت می‌گیرند و خود را «حکومت افغانستان» می‌دانند، اما در قبال چالش‌ها و مشکلات شهروندان هیچ‌گونه مسوولیتی نمی‌پذیرند. آنان تاکید می‌کنند که این گروه باید در این زمینه با طرف ایرانی گفت‌وگو کند و برای مشکلات بیش از ۱۰۰ راننده در این مسیر راه‌حل‌هایی بیابد.
