شماری از باشنده‌گان کابل از رهایی دوباره دزدان بازداشت‌شده از سوی طالبان شکایت دارند. آنان می‌گویند افراد بازداشت‌شده پس از مدت کوتاهی آزاد شده و دوباره به فعالیت‌های مجرمانه خود ادامه می‌دهند. به گفته آنان، این افراد در برابر پرداخت پول به طالبان آزاد می‌شوند و در برخی موارد حتا افراد وابسته به این گروه نیز به‌گونه مستقیم یا غیرمستقیم در سرقت‌ها دخیل هستند.
باشنده‌گان می‌افزایند که بارها دزدان را بازداشت و به نیروهای طالبان تحویل داده‌اند، اما این افراد پس از مدت کوتاهی دوباره آزاد شده‌اند. به گفته آنان، شماری از دزدان پس از آزادی، افرادی را که در بازداشت‌شان نقش داشته‌اند تهدید کرده و با آنان دشمنی شخصی آغاز کرده‌اند.
این باشنده‌گان در گفت‌وگو با روزنامه ۸صبح می‌گویند که در برخی موارد، دزدان در همدستی با طالبان به‌گونه سازمان‌یافته خانه‌های ثروتمندان را هدف قرار داده و اموال سرقت‌شده را میان خود تقسیم می‌کنند. به گفته آنان، اگر مقام‌های طالبان با عاملان سرقت و افرادی که زمینه رهایی آنان را فراهم می‌کنند برخورد جدی و شفاف نداشته باشند، میزان جرایم در پایتخت همچنان افزایش یافته و احساس ناامنی در میان شهروندان تشدید خواهد شد.
حسن، یکی از باشنده‌گان کابل، از رهایی دوباره دزدان در مدت کوتاه از سوی طالبان ابراز نگرانی می‌کند. او می‌گوید طالبان در برابر جان و مال مردم مسوول هستند، اما به جای تامین امنیت در شماری از سرقت‌ها نقش دارند. او تاکید می‌کند که در صورت نبود چنین نقش‌هایی، افراد عادی نمی‌توانند با وجود گشت‌زنی نیروهای طالبان و نصب دوربین‌های امنیتی، به‌راحتی دست به سرقت بزنند.
این باشنده کابل می‌افزاید: «چندی پیش در خانه همسایه ما دزدی شد. باشنده‌گان محل توانستند دو تن از دزدان را بازداشت کرده و به طالبان تحویل دهند، اما کمتر از دو ماه بعد، این افراد دوباره آزاد شدند. پس از آن، همسایه ما از سوی همان دزدان تهدید می‌شد و ناچار شد برای حفظ جانش به ایران برود. روند رسیده‌گی به پرونده‌های سرقت نیز با تأخیر و بی‌نظمی همراه است و در بسیاری از موارد، نتیجه روشنی به دست نمی‌آید.»
ساحل، یکی دیگر از باشنده‌گان کابل، می‌گوید که او نیز شاهد رهایی چندین دزد پس از بازداشت از سوی طالبان بوده است. او می‌افزاید که مشخص نیست چرا افراد بازداشت‌شده در مدت کوتاه آزاد شده و به سرقت ادامه می‌دهند.
ساحل می‌گوید: «ما نمی‌دانیم در حوزه‌ها چه می‌شود؛ دزد را می‌گیرند، بعد دوباره رها می‌کنند. من کراچی چپلی‌فروشی دارم و روزانه ۱۰ تا ۱۵ نفر می‌آیند که می‌گویند دزدان چپلی شان را برده‌اند. امروز هم پنج نفر آمدند که چپلی شان دزدیده شده بود. اگر به دزدان فرصت داده شود، دوباره سرقت می‌کنند. خودم دیده‌ام که در حوزه دزد را گرفتند اما دوباره رها کردند.»
عتیق‌الله، یکی دیگر از باشنده‌گان کابل، ادعا می‌کند که برخی حوزه‌های امنیتی طالبان در شماری از سرقت‌ها دست دارند. او می‌گوید دزدان با همکاری افراد داخل حوزه‌ها، خانه‌های افراد ثروتمند را هدف قرار می‌دهند و اموال سرقت‌شده میان آنان تقسیم می‌شود.
این باشنده کابل می‌افزاید: «دزدان در مناطق مختلف خانه‌های افراد پولدار را زیر نظر می‌گیرند و دزدی می‌کنند. چندی پیش خانه یک صراف را سرقت کردند و در این ماجرا برخی افراد مرتبط با طالبان نیز دخیل بودند. صراف را تهدید کردند که اگر صدایت را بلند کنی، فرزندت را می‌کشیم. به همین دلیل او خانه شخصی‌اش را ترک کرد و در یک بلاک مسکونی زنده‌گی می‌کند تا امنیت داشته باشد.»
گل‌آغا، یکی دیگر از باشنده‌گان کابل، می‌گوید که دزدی‌ها در شهر به‌گونه بی‌سابقه افزایش یافته و مردم آرامش پیشین خود را از دست داده‌اند. او می‌افزاید که طالبان به این گونه قضایا توجه کافی ندارند و رسیده‌گی لازم به شکایات شهروندان صورت نمی‌گیرد.
این باشنده کابل می‌افزاید: «در کابل مردم به‌شدت از دزدی به تنگ آمده‌اند، به‌خصوص در دشت برچی و سایر مناطق شیعه‌نشین. اگر این روند ادامه پیدا کند، شاید شهر به چور و چپاول کامل برسد. حتی در شب‌ها، بعد از ساعت هشت کسی جرأت گشت‌وگذار ندارد.»
طالبان پس از تسلط دوباره بر کابل، بارها از تامین «امنیت پایدار» در سراسر افغانستان، به‌ویژه در پایتخت، سخن گفته‌اند. با این حال، افزایش سرقت‌های مسلحانه در کابل این ادعاها را زیر پرسش برده است.
به گفته باشنده‌گان، در بسیاری از موارد دزدان مسلح وسایط نقلیه مانند موتر، موترسایکل و گوشی‌های موبایل را از شهروندان به سرقت می‌برند و در صورت مقاومت، قربانیان را زخمی کرده و گاهی حتا به قتل می‌رسانند.
با این حال، طالبان در سخنرانی‌ها و بیانیه‌های خود همچنان بر تامین امنیت تاکید کرده و وقوع چنین رویدادهایی را انکار یا کم‌اهمیت جلوه می‌دهند.
همزمان، گزارش «شاخص جهانی صلح ۲۰۲۵» نیز تصویری نگران‌کننده از وضعیت امنیتی افغانستان ارایه می‌کند. بر بنیاد این گزارش، افغانستان همچنان در میان ناآرام‌ترین کشورهای جهان قرار دارد و به‌عنوان پنجمین کشور ناامن جهان و ناآرام‌ترین کشور در جنوب آسیا شناخته شده است. در بخش ایمنی و امنیت، افغانستان با کسب رتبه ۱۶۳ در پایین‌ترین جایگاه جهانی قرار گرفته و سطح صلح در این کشور ۰.۲۸ درصد کاهش یافته است. افزون بر این، افغانستان در شاخص‌های بحرانی نیز بدترین نمره ممکن، یعنی ۵ از ۵، را به دست آورده است.
