به نقل از خبرگزاری غیرانتفاعی آفریقای جنوبی، خانمی با همکاری جمعی از زنان که حاضر هستند با جدیت کار کنند و حرف‌شان را به رسانه‌ها برسانند، گروه و پایگاه اطلاعاتی‌ای را ایجاد کرده که فعالیت آن بیشتر در عرصه زنان است. هم‌چنان آن‌ها در صدد این هستند که بتوانند شکاف جنسیتی حاکم در رسانه‌ها را از بین ببرند.
کتی مگروبی می‌گوید: «مدت زیادی است که روزنامه‌ها مورد اعتماد مردم قرار گرفته‌اند؛ اما به ندرت حرف یا کاری از زنان دیده می‌شود. ما فکر می‌کردیم که این خلا باعث می‌شود تا عکس‌العمل جدی از طرف روزنامه‌نگاران دیده شود؛ اما با برخورد برعکس این قضیه مواجه شدیم.»
خانم مگروبی، به عنوان استراتژیست رسانه فعالیت می‌کند و ۵۰ سال عمر دارد. او در سال ۲۰۱۹ یک موسسه غیرانتفاعی را ایجاد کرد که متشکل از یک پایگاه اطلاعاتی آنلاین بود و با زنان متخصص، محقق و مدیر، اداره و پیش برده می‌شد که بیشتر شبیه یک اتاق خبر بود. این موسسه به صورت رایگان فعالیت می‌کند و هدف آن برجسته کردن جایگاه زنان در روزنامه‌ها و رسانه‌ها است و هم‌چنان تهیه خبرها از جمعیت واقعی آفریقای جنوبی.
او گفت: «من از جایگاه زنان در رسانه‌ها کاملاً آگاه بودم. وقتی روزنامه‌ای را برمی‌داشتم و می‌خواندم و یا برای خواندن اخبار به بخش آنلاین رسانه‌ها سر می‌زدم یا رادیو گوش می‌دادم، همیشه صدای مردانه در رادیو پخش می‌شد و همیشه همین مردان بودند که بارها و بارها از آنان نقل قول می‌شد.»
به نقل از پایگاه اطلاعات زنان، با وجودی که زنان باسواد، اهل قلم و متخصص در امور فرهنگ و رسانه زیاد وجود دارند؛ اما هنوز حضورشان در رسانه‌ها کم‌رنگ است.
نماینده‌گی
سازمان غیردولتی مستقر در ژوهانسبورگ، سال گذشته، آفریقای جنوبی را طی یک گزارشی پوشش داد که در مورد بیماری همه‌گیر کووید-۱۹ بود. این تحقیق نشان می‌دهد که زنان تنها ۲۱ درصد از کل منابع را دربرگرفته‌اند.
بنیاد بیل و ملیندا گیتس گزارش دیگری را با بررسی حضور زنان در پوشش خبری کووید-۱۹ تهیه کرده بود که در آن گزارش بیشتر به دیدگاه مردان توجه شده بود. این گزارش در آفریقای جنوبی، هند، کنیا، انگلستان و ایالت متحده امریکا نشر شد.
براساس این تحقیق، ۱۹ درصد زنان توانستند در ۱۷۵ مقاله بیماری کووید-۱۹ را در شش کشور با بالاترین معیار ارایه و نشر کنند که به صورت کلی تمام مقاله‌ها ۴۴ هزار بود و در این گزارش‌ها، زنان پنج برابر کم‌تر از مردان در پوشش خبرهای ایالات متحده نشان داده شده است. زنان در آفریقای جنوبی و نیجریه تقریباً چهار برابر کم‌تر، در هند، کنیا و انگلستان تقریباً سه برابر کم‌تر از مردان در رسانه‌ها دیده شده‌اند.
در این گزارش هم‌چنان اشاره شده است: «صدای هر زن در پوشش خبری کووید-۱۹ با صدای حداقل سه، چهار یا پنج مرد خفه و تمام اطلاعات و مقالات‌شان نادیده گرفته شده است. این در حالی است که به جای این‌که به اسم و اعتبار یک نویسنده گزارش اهمیت داده شود، به نام قربانی یا مبتلاشده به بیماری، توجه شده است.»
خانم مگروبی می‌گوید: «وقتی رسانه‌ها که مهم‌ترین رکن خبررسانی یک جامعه‌اند، در بخش اطلاع‌رسانی و سهم دادن زنان با مردان به طور مساوی کار نمی‌کنند، در این صورت نیمی از جامعه غیرفعال‌اند و از آن نمی‌توانند به خوبی استفاده کنند.»
شنیدن صدای شما
خانم مگروبی می‌گوید: «وقتی زنان نمی‌توانند جایگاه برجسته‌ای در رسانه‌ها داشته باشند، تنها دلیل آن نابرابری ساختاری و تعصبات داخلی است.»
اما در واقعیت، سازمان‌ها، رسانه‌ها و روزنامه‌نگاران آفریقای جنوبی تلاش می‌کنند که سر خود را بالای آب نگه دارند و بیشتر احتیاط می‌کنند؛ دقیقاً مانند اکثر اتاق‌های خبر در سراسر جهان که وضعیت خبرهای وخیم کووید-۱۹ را بدتر کرده است.
«روزنامه‌نگاران با پرکاری و فعالیت زیاد کوشش می‌کنند تا با بسیاری ارتباط برقرار کنند و از فضای اتاق خبر فراتر بروند». خانم مگروبی می‌گوید: «به این معنا است که روزنامه‌نگاران با مصاحبه و صحبت با کارشناسان و منابع‌شان، می‌خواهند راهی به سمت گزارش‌های خوب باز کنند که حتا منابع و کارشناسان نیز به بلند شدن بیشتر صدای مردان کمک می‌کنند.»
به نقل از مگروبی، بسیاری از گروه‌ها با لابی کردن رسانه‌ها کوشش می‌کنند تا تعادل جنسی را در داخل رسانه‌ها نشان دهند و حضور دبیران زن در بخش پایگاه اطلاعات برجسته شده است. او خطاب به آن‌ها می‌گوید که دیدگاه‌شان بسیار مهم است و کوشش کنند با رسانه‌ها مصاحبه کنند، چرا که صدایشان در کنار مردان سبب می‌شود این نقیصه رفع شود؛ زیرا فقط در صورت انجام مصاحبه اعتماد به نفس کامل خواهند یافت و از اهمیت استفاده صدایشان باید بدانند.
مگروبی می‌گوید که در ۵۰ سال عمرش هرگز این‌قدر سخت کار نکرده است. «من هر روز این‌گونه زنده‌گی کردن را دوست دارم. پنجاه سال سن برای من عمر خیلی زیاد است که دوست داشتم در موقعیت راه‌اندازی یک شروع خوب باشم. این مسائل در دستور زنده‌گی‌ای که خودم برای خودم ساخته بودم، نبود؛ اما حالا از این وضعیت راضی هستم.»
جردن مگروبی، دخترِ خانم مگروبی به او کمک کرد تا پایگاه اطلاعاتی‌ای را ایجاد کند که بیش از ۳۵۰ خانم صاحب‌اندیشه، کارشناس و فعال به صورت آنلاین و بیش از ۴۷۰ خانم روزنامه‌نگار حضوری با آن‌ها کار می‌کنند.
پس از همه‌گیری کووید-۱۹ در سراسر جهان، مگروبی با مشکلات مالی زیادی روبه‌رو شده است و این مشکلات مالی سبب می‌شود که وضعیت کار در پایگاه اطلاعاتی‌ای که ساخته است، بد شود. مگروبی می‌گوید: «این وضعیت برای من بسیار دشوار است که به خاطر وضعیت وخیم محیط، کار رو به زوال برود.»
با وجود همه مشکلات مالی، باز هم روزنامه‌نگاران پایگاه اطلاعات با پشت‌کار به کارشان ادامه دادند. «پس از اعلام قرنطین عمومی، همه زنان مجبور شدند که دفاتر کارشان را ترک کنند و به امور خانه و فرزندان‌شان برسند. این وضعیت بازهم حضور زنان را کم‌رنگ کرده است و ترس این حالت مرا به لرزه می‌اندازد که چطور بتوانیم این خلا را برای بار دیگر تکمیل کنیم.»
«بنابراین ما از تمام خانم‌های فعالی که در بخش رسانه کار می‌کنند، تقاضا داریم که بیشتر کار کنند تا جای کسانی که در آینده قرار است به جمع ما بپیوندند، بازتر شود و آن‌ها بتوانند کارهای بزرگ‌تری انجام دهند و با کارکرد آن‌ها ما بتوانیم صدای نسلی را به گوش تمام مردم برسانیم.»
این مقاله به عنوان بخشی از کارزار «برابری جنسیتی» نوشته شده است. در این کارزار ۱۵ رسانه مطرح جهان گردهم آمده‌اند تا با برجسته کردن چالش‌ها و ارایه راه‌حل، این مشکلات را برطرف کنند.
