شماری از باشندهگان ناحیه هفتم کابل از کمبود آب و دشواری دسترسی به این نیاز اساسی شکایت دارند. آنان میگویند که آب شهری تنها هر ۱۰ تا ۱۵ روز یکبار به خانههایشان میرسد، اما با وجود این دسترسی محدود، پرداخت بل آب همچنان هزینهای سنگین بر خانوادهها تحمیل میکند. به گفته این باشندهگان، کمبود آب نهتنها تامین نیازهای روزمره خانوادهها را دشوار ساخته، بلکه زنان و کودکان را نیز با مشکلات بیشتری در زندهگی روزمره روبهرو کرده است.
نسرین، باشنده منطقه گذرگاه در ناحیه هفتم شهر کابل، از کمبود آب و هزینههای بلند بل آب شکایت دارد. به گفته او، آب شهری تنها هر هشت تا ۱۵ روز یکبار به خانههای باشندهگان این منطقه میرسد؛ اما با وجود دسترسی محدود به آب، هزینه بل آب همچنان بر دوش خانوادهها سنگینی میکند.
نسرین میگوید که برای وصل کردن نلهای آب شهری به خانههایشان حدود شش هزار افغانی هزینه کردهاند؛ در حالی که خانوادهاش در خانه کرایهای زندهگی میکند. با این حال، دسترسی به آب کافی همچنان یکی از مشکلات اساسی آنان است.
این باشنده کابل میگوید: «ما آب کافی نداریم. با آنکه حدود شش هزار افغانی هزینه کردیم و نلهای آب شهری را به خانه وصل ساختیم، با وجود اینکه کرایهنشین هستیم، باز هم این پول را پرداخت کردیم. آب شهری هر هشت تا ۱۵ روز یکبار به نلهای خانه میآید، اما بل آب ما حدود ۳۰۰ تا ۴۰۰ افغانی میاید. در این وضعیت دشوار اقتصادی، این هزینهها را از کجا تامین کنیم؟ خانوادههایی که چاههای عمیق دارند، از بلند بودن بل برق شکایت میکنند. گاهی نیز میگویند که آب چاههایشان خشک شده است و نمیتوانند هر روز برای مردم آب فراهم کنند.»
شکرالله، باشنده منطقه گذرگاه در ناحیه هفتم شهر کابل، نیز میگوید که با مشکل شدید کمآبی روبهرو است. او میگوید: «اینجا آب وجود ندارد. آب شهری هر ۱۰ تا ۱۵ روز یکبار میآید و بل آب نیز هزینه زیادی دارد. پرداخت این هزینه برای ما بسیار دشوار است و بهدلیل کمبود آب با مشکلات زیادی روبهرو هستیم.»
فوزیه، باشنده ناحیه هفتم شهر کابل، میگوید که بهدلیل مشکلات اقتصادی، توانایی خرید تمام آب مورد نیاز خانوادهشان را ندارند. به گفته او، کمبود آب دشواریهای زیادی را برای خانوادهها، بهویژه زنان و کودکان، به وجود آورده است.
این باشنده کابل میگوید: «برای نوشیدن آب معدنی خریداری میکنیم. هنگامی که کودکهایم خسته از مکتب میآیند، برای تهیه آب مورد نیاز شستوشو، از فاصله بسیار دور آب میآورند. وضعیت اقتصادی خوبی نداریم که بتوانیم تمام آب مورد نیاز خود را خریداری کنیم. کمآبی مشکلات زیادی را برای باشندهگان این ناحیه، بهویژه زنان و کودکان، به وجود آورده است.»
تمیم، باشنده ناحیه هفتم شهر کابل، میگوید: «روزبهروز چاهها خشک میشوند و مردم بیشتر با مشکل کمآبی روبهرو میشوند. افغانستان دریاهای زیادی دارد که اگر از آب آنها در داخل کشور استفاده شود، مشکلات مردم تا حد زیادی حل خواهد شد.»
این در حالی است که دفتر هماهنگکننده امور بشردوستانه سازمان ملل(اوچا) چندی پیش گفته بود که بار سنگین کمآبی را زنان و کودکان بهدوش میکشند. به گفته اوچا، زنان و کودکان ساعتهای طولانی را برای آوردن آب به خانه، سپری میکنند.
گفتنی است که افغانستان از کشورهای آسیبپذیر از تغییرات اقلیمی و خشکسالیهای مزمن بوده و شهر کابل، پایتخت و بسیاری از ولایتهای دیگر درگیر کمآبی شدید هستند.






