در پی قتل جواد ضحاک، رییس شورای ولایتی بامیان به وسیله طالبان در دره غوربند، نگرانی از تشدید نا امنی افزایش یافته است.
غوربند درهای در شمالغرب ولایت پروان است که جاده پروان به بامیان از آن میگذرد و این جاده یکی از راههای اصلی ارتباطی کابل به بامیان است که پایتخت را به مناطق شمال کشور وصل میکند.
آقای ضحاک روز جمعه ۱۴ جوزا هنگام عبور از منطقه غوربند ربوده شد و ربایندگان روز سه شنبه (۱۷ جوزا) جنازه بدون سر او را در کنار جادهای رها کردند.
طالبان مسوولیت قتل او را به عهده گرفتهاند.
ساکنان ولایت غوربند و مسافرانی که از این منطقه رفت و آمد میکنند، حضور طالبان و دستههای مسلح وابسته به حزب اسلامی به رهبری گلبدین حکمتیار در غوربند را از عوامل اصلی ناامنی در منطقه میدانند.
این منطقه که در ده سال گذشته از امنترین مناطق کشور شمرده میشد، حالا به گفته ساکنان آن، به محل فعالیت گروههای شورشی تبدیل شده است.
آنها میگویند این منطقه بیشتر از صد کیلومتر از کابل فاصله دارد، اما چندان مورد توجه دولت و مقامهای محلی نیست.
ساکنان غوربند میگویند حالا گروههای طالبان و حزب اسلامی با استفاده این وضعیت، در مقایسه با نیروهای دولتی، بر دو ولسوالی از چهار ولسوالی دره غوربند در مقایسه با نیروهای دولتی تسلط بیشتری یافتهاند.
یکی از مسافرانی که از این منطقه عبور میکرد، به بی بی سی گفته که پس از قتل آقای ضحاک در منطقه «پل رنگها» در غوربند، هنگام عبور از این منطقه «احساس خطر» میکند.
یک مرد دیگر گفت: «برادرهای جنگجو (طالبان) دفعتا پایین میآیند، راه را میگیرند و هرچه که به دست شان آمد، میگیرند ـ ساعت، پول نقد و همه چیز را میبرند. آدمی که کمی سر حالتر و سخنگوی باشد، او را میبرند به دامنههای کوه، گلویش را میبرند و چهار گلوله هم میزنند و رها میکنند.»
او با انتقاد شدید از دولت در مورد تامین امنیت منطقه گفت: «نفع حکومت برای ما چیست؟ نیروهای امنیتی اصلا وجود ندارد، کجا هستند این نیروها؟”
یکی از ساکنان این منطقه گفت: «اصلا مردم منطقه (از طالبان) حمایت میکنند و این مردم محلی با ولسوالی ارتباط دارند. اگر آنها حمایت نکنند، طالبان نمیتوانند به منطقه بیایند.»
ناامنیها در چند سال اخیر در غوربند باعث شده که اجرای طرحهای عمرانی و از جمله ساخت و ساز پروژه جاده پروان-بامیان هم با کندی مواجه شود.






