کمبود دارو و تجهیزات در شفاخانه میرویس قندهار؛ بیماران: برای ما فقط مشوره داده می‌شود

شماری از بیماران و پایوازان در شفاخانه میرویس در قندهار می‌گویند که این شفاخانه با کمبود امکانات و خدمات صحی مواجه است و داکتران تنها به آنان مشوره می‌دهند. به گفته آنان، در شفاخانه دوا و دارو وجود ندارد و بیماران مجبورند از داروهای ضروری گرفته تا داروهای معمولی را با هزینه شخصی از بازار خریداری کنند. هم‌زمان، منابع صحی در این نهاد نیز تایید می‌کنند که به‌دلیل مشکلات مالی، این شفاخانه نمی‌تواند خدمات لازم و به‌موقع را به بیماران ارائه کند. به گفته این منابع، آنان این مساله را با دفتر هبت‌الله نیز در میان گذاشته‌اند، اما تا کنون هیچ اقدامی برای رسیده‌گی به آن صورت نگرفته است. این شفاخانه ۴۰۰ بستر دارد.

حضرت شاه، که یکی از نزدیکانش در این شفاخانه بستری است، می‌گوید بیمار او ۲۰ روز است که در شفاخانه بستری شده، اما حتا پیپ معمولی سیروم نیز در شفاخانه وجود ندارد و آنان تمام وسایل صحی مورد نیاز بیمار را از بازار و با هزینه شخصی تهیه می‌کنند. او می‌افزاید که امکانات این شفاخانه تقریباً به صفر رسیده و از تجهیزات صحی گرفته تا پرسونل، تمامی بخش‌های شفاخانه با کمبود مواجه است.

این باشنده قندهار می‌افزاید: «همه‌چیز پولی است و هیچ چیزی رایگان نیست. باور کنید، حتا پیپ معمولی سیروم را نیز از بازار با پول خود می‌خریم. داکتران اینجا حضور دارند، اما یک داکتر آن‌قدر مصروف است که نمی‌تواند به همه بیماران رسیده‌گی کند.»

افزون بر بیماران قندهار، بیمارانی از ولایت‌های هلمند، ارزگان، زابل و نیمروز نیز برای درمان به این شفاخانه مراجعه می‌کنند.

حاجی محمدصادق، مردی سالخورده از ولسوالی گیزاب ولایت ارزگان، برای درمان به شفاخانه حوزه‌ای میرویس آمده است. او می‌گوید تنها هزینه رفت‌وآمدش از گیزاب تا این شفاخانه هفت هزار و ۵۰۰ افغانی شده و با این امید به این شفاخانه مراجعه کرده است که در آن‌جا به‌صورت رایگان تداوی شود، اما تا کنون حتا یک کپسول رایگان نیز دریافت نکرده است.

محمدصادق ۶۶ ساله است و همراه با پسر بزرگش، به‌دلیل ابتلا به یک بیماری تنفسی، به این شفاخانه مراجعه کرده است. او می‌گوید پس از رسیدن به شفاخانه، امیدش به دریافت درمان رایگان و مناسب از بین رفته است.

این مرد می‌افزاید که هشت روز پیش از سوی داکتران در شفاخانه بستری شده، اما تا کنون حتا یک کپسول رایگان نیز دریافت نکرده و تمام داروها و هزینه‌های معاینات را از بازار تهیه کرده است. او می‌گوید پولش برای خرید دارو تمام شده و هزینه بازگشت به خانه را نیز ندارد.

شماری از پایوازان بیماران نیز از خدمات ضعیف این شفاخانه انتقاد کرده و می‌گویند که با وجود فعالیت آن در سطح حوزه، خدمات صحی در این مرکز به اندازه کافی ارایه نمی‌شود.

شفاخانه میرویس پیش از این از سوی کمیته بین‌المللی صلیب سرخ (ICRC) حمایت مالی می‌شد، اما حدود یک سال پیش این کمک‌ها متوقف شده است.

طالبان اعلام کرده بودند که برای این شفاخانه ماهانه ۴۷ میلیون افغانی بودجه اختصاص داده می‌شود، اما منابع در شفاخانه می‌گویند این بودجه برای پرداخت معاشات پرسونل و تامین سایر نیازمندی‌های این مرکز کافی نیست.

یک منبع صحی در شفاخانه حوزه‌ای میرویس قندهار می‌گوید که به‌طور متوسط روزانه یک‌هزار و ۲۰۰ بیمار به این شفاخانه مراجعه می‌کنند، در حالی که این شفاخانه تنها ظرفیت پذیرش و ارایه خدمات به حدود ۴۰۰ بیمار بستری را دارد. به باور او، بی‌توجهی طالبان و مدیریت نادرست باعث شده است که هم پرسونل صحی و هم بیماران با مشکلات جدی مواجه شوند.

این منبع صحی می‌گوید زمانی که هزینه‌های شفاخانه از سوی کمیته بین‌المللی صلیب سرخ تامین می‌شد، امتیازات و معاشات پرسونل صحی بهتر بود و نیازهای صحی بیماران نیز به‌طور کامل تامین می‌شد؛ اما پس از آن‌که طالبان مسوولیت اداره این شفاخانه را به عهده گرفتند، معاش داکتران بین ۶۰ تا ۷۰ درصد کاهش یافته و در کنار آن، میزان دارو و تجهیزات صحی برای بیماران نیز کاهش یافته است.

هم‌زمان، یکی از مسوولان این شفاخانه که نخواست نامش فاش شود، می‌گوید سالانه حدود ۴۵ هزار عملیات جراحی در این شفاخانه انجام می‌شود و بیماران از بخش‌های مختلف نیز در حالی به این مرکز مراجعه می‌کنند که توان پرداخت حتا یک افغانی را ندارند.

او می‌گوید که آنان تمامی این مشکلات را با وزارت صحت عامه طالبان، ریاست صحت عامه طالبان در قندهار و حتا هبت‌الله، رهبر طالبان، در میان گذاشته‌اند، اما تا کنون به مشکلات موجود رسیده‌گی نشده است.

این منبع صحی می‌افزاید: «اینجا همه‌چیز از کنترل ما خارج شده است. وقتی داکتر به بیمار می‌گوید که برو و دارو را از بیرون تهیه کن، وقت زیادی از داکتر تلف می‌شود؛ این در حالی است که ما با کمبود پرسونل مواجه هستیم و هر بیمار به راهنمایی نیاز دارد. مشکلات در تمام بخش‌ها روزبه‌روز بیشتر می‌شود. ما این مشکلات را هبت‌الله و تمام نهادهای مربوط رسانده‌ایم، اما تا کنون هیچ‌کس به آن توجه نکرده است. فکر می‌کنم یا این مشکلات فراتر از توان آنان است یا دل‌شان به حال این مردم نمی‌سوزد.»

شفاخانه حوزه‌ای میرویس در سال ۱۳۵۳ هجری خورشیدی با حمایت مالی کشور چین ساخته شده است. این شفاخانه که به نام «شفاخانه چینی» نیز شناخته می‌شود، در پنج دهه گذشته خدمات صحی عمومی را برای باشنده‌گان ولایت‌های جنوبی افغانستان ارایه کرده است.