طالبان پیش از این بارها شکنجه و تحقیر زندانیان در زندانهای خود را رد کرده بودند، اما یک سند صوتی که در اختیار روزنامه ۸صبح قرار گرفته، نشان میدهد یک مقام محلی این گروه، شکنجه زندانیان و بازداشتهای خودسرانه توسط استخبارات طالبان را تایید میکند. براساس این سند، بسیاری از افراد بدون هیچ اتهامی و در نتیجه توطئهها و دسیسههای داخلی بازداشت و شکنجه میشوند. همزمان، مقامهای محلی این گروه از بازداشت برخی جنگجویان خارجی توسط استخبارات طالبان ابراز نارضایتی کرده و تاکید میکنند که از رژیم این گروه بهشدت ناراضی هستند. آنان همچنین از رفتار ملاهای طالبان که بهعنوان قاضی و مفتی در این رژیم فعالیت میکنند انتقاد کرده و میگویند که جنگ را خودشان انجام دادهاند، اما معاش و امتیازات را ملاهایی میبرند که از پاکستان آمدهاند. یافتههای گزارش نشان میدهد که شمار زیادی از طالبان محلی از برخوردهای قومی و سوءاستفادههای مالی و استخباراتی در رژیم این گروه بهشدت ناراضی هستند.
منابع میگویند که اختلافات درونگروهی طالبان در بدخشان و شماری از ولایتهای دیگر رو به گسترش است. روزنامه ۸صبح به یک سند صوتی از یکی از مقامهای محلی طالبان در شمالشرق کشور دست یافته که در آن بهشدت از استخبارات این گروه شکایت میشود.
در این سند صوتی آمده است که استخبارات طالبان بسیاری از مردم را بدون هیچ اتهامی بازداشت، شکنجه و توهین میکند و حتا آنان را نیمهجان میسازد. براساس این سند، استخبارات طالبان افرادی را که به تحریک حلقات دیگر در درون این گروه بازداشت میشوند، تحت شکنجههای وحشتناک قرار میدهد.
در این سند به نظر میرسد که این مقام محلی طالبان از بازداشت یکی از جنگجویان خارجی توسط استخبارات این گروه بهشدت ناراض است و ادعا میکند که به استثنای هبتالله، دیگر کسی در افغانستان مانند فرد بازداشت شده مسلمان و قرآنخوان نیست.
این مقام محلی طالبان میگوید: «درست است که استخبارات گوش و چشم شنوای یک انسان است، اما استخبارات صحی اینگونه نیست که مردم را ناحق، به شیطانی یک نفر دیگر، بگیرد، نیمهجان کند و چوب به… بزند. وقتی یک نفر نزد استخبارات شکایت میکند، باید تحقیق و جستوجو صورت بگیرد.» سپس با اشاره به جنگجوی خارجی بازداشتشده، میگوید که این فرد بهخاطر «جهاد» به این گروه پیوسته بود، اما از سوی استخبارات طالبان بازداشت شده است.
این طالب محلی میافزاید: «عزت و حرمت یک مهاجر را نگه نمیکنیم و چاپه بینداز و ببر! بهخاطر خدا هجرت کرده است. ما او را بندی کرده نمیتوانیم؟ این مجاهدهای [جنگجویان] استخباراتی از ما مجاهدتر هستند؟ هر لاشی به استخبارات ثبتنام کرده و خود را استخباراتی میگوید. بروید گم شوید رنگتان به گور با استخباراتتان. بدنام ما کردید در همهجا، مردم بگیر لتوکوب کن.»
این مقام محلی طالبان سپس شکنجه و برخورد استخبارات این گروه را با استخبارات دوران حاکمیت حزب «خلقوپرچم» و داکتر نجیبالله، مقایسه میکند و ادعا میکند: «پیش از این استخبارات خلقوپرچم بود؛ نجیب بود که روغن داغ را بر فرق سر میریختند. همان کمونیستها بودند، چه شدند؟ ما نباید این کارها را بکنیم. توصیه شوند، مردمآزاری نکنند.»
این طالب محلی استخبارات این گروه را بهشدت مورد انتقاد قرار میدهد و میگوید: «به نظام فعلی ما دو نهاد بدم میآید. جان ما در سنگر رفت، نفس به ما نماند، کوهبهکوه گشتیم، اما دو ملا مفتخور و […] از زیر پکههای پاکستان آمده و میگویند قاضی صاحب هستیم. معاشت چند است؟ ۸۰ هزار افغانی. تو کیستی؟ میگوید من مفتی صاحب هستم. قبلاً چهکاره بودی؟ کمپاینگر [نام وکلای پیشین] بودم. تو تا دیروز با [نام وکلای پیشین] میگشتی، حالا آمدهای معاش یک لکی از امارت [طالبان] میگیری؟»
این مقام محلی طالبان در پایان صحبتهایش تاکید میکند: «به خدا یک ناراض امارتی من هستم. سر دسترخوان امارت بزرگ شدم؛ اگر کسی ناراضتر از من پیدا شود. میبینیم که صد رقم لچکی و … را همین ملا [نام] میکند.»
این مقام محلی طالبان در حالی از انواع شکنجه افراد در زندانهای این گروه توسط استخبارات طالبان پرده برمیدارد که پیشتر روزنامه ۸صبح در گزارشهای متعددی دریافته بود که طالبان مخالفان و منتقدان خود را در زندانها به بدترین شکل ممکن شکنجه میکنند. یافتههای یک گزارش تحقیقی ۸صبح از زنان معترض که پس از اعتراف اجباری توسط طالبان رها شدند، نشان میدهد که این گروه از آنان با تن برهنه اعتراف اجباری گرفته است.
آویزانکردن از پا، بستن پلاستیک به سروصورت، بستن دستها به پشت، نگهداشتن در اتاقهای نمناک، لتوکوب با کمربند، گذاشتن میل کلاشینکوف در بیخ گوش، تهدیدکردن به مرگ و شاشیدن به صورت از جمله مهمترین شکنجههایی که طالبان در زندانهای خود اعمال میکنند، است.
همچنین دشنامدادن رکیک، توهینکردن، خطابکردن بهعنوان نوکر و جاسوس امریکا و تهدید به از بینبردن اعضای خانوادههای این زندانیان از دیگر شکنجههایی طالبان بهشمار میرود.
از سوی دیگر، اختلافات میانگروهی نهتنها در صفوف و ردههای پایین طالبان تشدید شده، بلکه مقامهای ارشد این گروه نیز اختلافات خود را در رسانهها آشکار ساختهاند. پیشتر، وزیر داخله طالبان از «حکومت ترس و ارعاب» انتقاد کرده و گفته بود که «تحمل و بردباری نداریم» و «مردم را محکوم و ذلیل میسازیم.»
پس از این اظهارات وزیر داخله طالبان و رهبر شبکه حقانی که در بیش از ۲۰ سال گذشته مسوول مرگبارترین و خونینترین حملات تروریستی بوده است، تلویزیون ملی زیر کنترل این گروه فایل صوتی سخنرانی ندامحمد ندیم، وزیر تحصیلات عالی طالبان، را منتشر کرد. در این سخنرانی، او تاکید کرده که اعضای گروه نباید با هبتالله آخوندزاده مخالفت کنند. این مقام طالبان همچنین به اعضای گروه هشدار داده که در نظام آنان تنها یک امیر وجود دارد و همه باید از او اطاعت کنند.
پیشتر، یافتههای یک گزارش ۸صبح نشان میداد که طالبان جنگجویان پشتونتبار خود را در مناطق مرزی افغانستان با تاجیکستان جابهجا کرده و جنگجویان محلی را سبکدوش کرده یا به مناطق دور از این ولایت اعزام کرده است.






