شماری از باشندهگان کابل با نزدیکشدن فصل زمستان، از افزایش بهای مواد سوخت و ناتوانی در تهیه آن ابراز نگرانی میکنند. آنان میگویند که با فرارسیدن زمستان، بلندرفتن قیمت مواد سوخت همواره یکی از مشکلات جدی خانوادهها بوده است؛ اما وضعیت نامناسب اقتصادی و کاهش توان خرید مردم، نگرانیها را بیشتر کرده است. به گفته این باشندهگان، حتا در صورت کاهش بهای مواد سوخت نیز بسیاری از خانوادههای کمدرآمد توان خرید آن را ندارند.
غلامرسول، باشنده کابل، میگوید که برای آگاهی از قیمتها به چندین چوبفروشی مراجعه کرده، اما بهدلیل نداشتن توان مالی، نتوانسته است با پولی که در اختیار دارد، چوب مورد نیازش را خریداری کند.
غلامرسول میافزاید: «بیشتر چوبفروشیها را گشتم، اما توان خرید نداشتم. بیکاری افزایش یافته است و خودم هم مریض هستم. طالبان باید با مردم فقیر کمک کنند.»
زمان، یکی دیگر از باشندهگان کابل، میگوید که بهای چوب نسبت به سال گذشته افزایش یافته و این موضوع نگرانی خانوادههای کمدرآمد را با نزدیکشدن فصل زمستان بیشتر کرده است. به گفته او، با وجود مشکلات اقتصادی و ناتوانی مالی، بسیاری از خانوادهها ناگزیرند به هر شکل ممکن مواد سوخت مورد نیاز زمستان را تهیه کنند. او میگوید: «نرخ چوب نسبت به سال گذشته افزایش یافته است. مردم فقیر هستند و توان خرید ندارند، اما راه دیگری هم ندارند و مجبورند مواد سوخت زمستان را خریداری کنند.»
هدیه، یکی دیگر از باشندهگان شهر کابل که سرپرستی یک خانواده هفتنفره را بر عهده دارد، میگوید که بهدلیل افزایش بهای مواد اولیه و سوخت، با مشکلات شدید اقتصادی روبهرو هستند و حتا توان تأمین نیازهای اولیه خوراکی خانوادهاش را نیز ندارند. او میگوید: «با مشکلات زیادی روبهرو هستیم. قیمت همهچیز افزایش یافته و توان خرید نداریم. امسال بهای تمام اقلام، از جمله مواد خوراکی و مواد سوخت، بهگونه چشمگیری افزایش یافته است.»
عبدالرزاق، باشنده کابل، میگوید که افزایش بهای مواد سوخت از جمله مشکلات عمدهای است که همهساله با فرارسیدن فصل زمستان، شهروندان را با دشواریهای بیشتری روبهرو میسازد. او میافزاید که با سردشدن هوا و نزدیکشدن فصل زمستان، تأمین مواد سوخت به یکی از نگرانیهای اصلی خانوادهها تبدیل شده است و افزایش قیمت این مواد، فشار اقتصادی بر مردم، بهویژه خانوادههای کمدرآمد، را بیشتر میکند.
او میگوید: «با فرارسیدن فصل زمستان، هوا سرد میشود و یکی از مشکلات عمده مردم در این فصل، تهیه مواد سوخت است. افزایش قیمت مواد سوخت نیز بر مشکلات مردم میافزاید.»
پرویز (مستعار)، باشنده دیگر کابل، میگوید که حتا اگر مواد سوخت ارزان هم باشد، وضعیت نامناسب اقتصادی مردم، بهشمول خودش، توان خرید آن را دشوار ساخته است. او میگوید: «ما کسانی که روزمزد کار میکنیم، با مشکلات زیادی روبهرو هستیم. تأمین هزینه خوراک، کرایه خانه و درمان بیماریها را بهسختی میتوانیم فراهم کنیم. اکنون افزایش بهای مواد سوخت نیز فشار دیگری بر مشکلات ما افزوده است.»
او میافزاید: «از طالبان میخواهیم که از همین حالا، پیش از فرارسیدن فصل زمستان، نرخنامه مشخصی تعیین کنند و بر قیمتها نظارت داشته باشند تا همه بتوانند مواد سوخت مورد نیازشان را خریداری کنند؛ در غیر آن، مردم فقیر بار دیگر برای گرمکردن خانههایشان از بوت، پلاستیک، چرم و مواد مشابه استفاده خواهند کرد.»
این در حالی است که سازمان غذا و کشاورزی ملل متحد و برنامه جهانی غذا اواخر ماه گشته هشدار دادند که پیشبینی میشود ۱۹.۲ میلیون تن در افغانستان در زمستان امسال با ناامنی حاد غذایی روبهرو شوند و موارد سوءتغذیه در سال ۲۰۲۷ افزایش یابد.
این سازمان با نشر گزارشی گفته بود که ۳۸ درصد جمعیت افغانستان در فاصله ماههای نوامبر تا اپریل با ناامنی حاد غذایی مواجه خواهند شد.
دفتر هماهنگکننده کمکهای بشردوستانه سازمان ملل متحد (اوچا) در افغانستان ۲۸ میزان نیز هشدار داده بود که با فرارسیدن زمستان، انتظار میرود حدود ۱۹ میلیون تن در افغانستان با خطر گرسنهگی روبهرو شوند.
اولگا چروکو، سخنگوی اوچا گفته بود که نزدیک به ۱۶ میلیون تن در افغانستان با ناامنی غذایی در سطح بحرانی مواجهاند و ۳.۴ میلیون تن در شرایط اضطراری به سر میبرند.







