شماری از باشنده‌گان ولایت غزنی از فعالیت کارخانه‌های صنعتی در محلات رهایشی این شهر شکایت می‌کنند. آنان می‌گویند که افزایش و فعالیت این کارخانه‌ها هوا را آلوده ساخته و مردم را با مشکلات جدی صحی روبه‌رو کرده است. به گفته آنان، خانواده‌هایی که در نزدیکی این کارخانه‌ها زنده‌گی می‌کنند، بیش از همه از پیامدهای آلوده‌گی هوا آسیب می‌بینند.
باشنده‌گان غزنی در گفت‌وگو با روزنامه ۸صبح می‌گویند که این کارخانه‌ها از سوخت‌های غیرمعیاری استفاده می‌کنند و هیچ‌گونه نظارتی بر فعالیت‌های‌شان وجود ندارد. آنان می‌افزایند که این کارخانه‌ها باید دستگاه‌های تصفیه‌کننده دود نصب کنند، اما طالبان هیچ هشداری به آنان نمی‌دهند. این باشنده‌گان همچنین تاکید می‌کنند که طالبان در مدیریت و جلوگیری از عوامل آلوده‌گی هوا در این ولایت کوتاهی کرده‌اند و به همین دلیل وضعیت محیط‌زیست روزبه‌روز وخیم‌تر می‌شود.
محمد متین، یکی از باشنده‌گان منطقه بکاول در ولایت غزنی، از افزایش کارخانه‌های صنعتی در محلات رهایشی این منطقه شکایت می‌کند. او می‌گوید اکثر این کارخانه‌ها از مواد سوختی غیرمعیاری استفاده می‌کنند و زنده‌گی مردم را با مشکلات جدی روبه‌رو ساخته‌اند.
محمد متین می‌افزاید: «در منطقه ما کارخانه‌های زیادی از سوی زورمندان در دوران جمهوریت ساخته شد و هیچ‌کسی به آن توجه نکرد. دود آن کارخانه‌ها هوا را چنان آلوده ساخته که هر نفسی که می‌گیریم مثل زهر است. چندین بار به‌خاطر همین هوای آلوده مریض شدیم و نزد داکتر رفتیم.» به گفته او، در این اواخر مردم به‌دلیل فقر و ناداری نیز لباس، پلاستیک، تیر و سایر مواد را می‌سوزانند که این کار بر چالش آلوده‌گی هوا افزوده است.
سید رجب، یکی دیگر از باشنده‌گان این منطقه، می‌گوید که به‌دلیل هوای آلوده ناشی از کارخانه‌های گچ، کودکانش دچار مشکل نفس‌تنگی شده‌اند. او می‌افزاید که ناچار است در همان‌جا زنده‌گی کند و توان خرید خانه دیگر یا ترک این منطقه را ندارد. سید رجب از طالبان می‌خواهد که هرچه زودتر فعالیت این کارخانه‌ها را متوقف کنند.
سید رجب می‌گوید: «خانه ما فاصله کمی با کارخانه گچ دارد. هر روز کودکانم بیمار می‌شوند و با مشکلات تنفسی روبه‌رو هستند. به کی شکایت کنیم؟ صدای ما غریب و بی‌چاره‌ها را کی می‌شنود؟ این کارخانه‌ها نباید در مناطق رهایشی باشند؛ باید دور از محل زنده‌گی مردم ساخته شوند، چون نه تصفیه‌کننده دارند و نه نظارتی از آن‌ها صورت می‌گیرد. هرچه زودتر باید اقدام جدی در برابر آن‌ها انجام شود.»
این باشنده غزنی از طالبان می‌خواهد که با فرارسیدن زمستان تدابیری برای جلوگیری از آلوده‌گی هوا اتخاذ کنند؛ زیرا در زمستان هوا به‌شدت آلوده می‌شود.
در مناطق بکاول، شهرک، کلال و لاغری غزنی، چندین کارخانه تولید گچ و خشت و کلالی ساخته شده است که به گفته باشنده‌گان، هیچ نوع دستگاه تصفیه‌کننده دود ندارند و هوای این مناطق را به‌شدت آلوده کرده‌اند. این باشنده‌گان خواهان راه‌حل‌های فوری برای رفع این معضل هستند.
ساجده، باشنده منطقه شهرک‌ها در ولایت غزنی، می‌گوید دود و بوی ناشی از کارخانه‌ها زنده‌گی او و باشنده‌گان این محل را با مشکل جدی روبه‌رو کرده است. او می‌افزاید که در کنار آلوده‌گی ناشی از کارخانه‌ها، مردم نیز به‌دلیل فقر از مواد سوختی بی‌کیفیت و آلوده‌کننده هوا استفاده می‌کنند. به گفته او، بسیاری از باشنده‌گان هیچ اطلاعی ندارند که این مواد چقدر می‌تواند خطرناک باشد و به محیط‌زیست آسیب می‌زند؛ به همین دلیل از آن استفاده کنند.
ساجده می‌گوید: «مردم مجبورند از چوب، زغال‌سنگ و مواد پلاستیکی برای گرم کردن خانه‌ها و حمام‌ها استفاده کنند، چون قیمت گاز و مواد نفتی بسیار بالا است و هیچ نظارتی بر افزایش قیمت‌ها وجود ندارد. آلوده‌گی هوا بسیار زیاد است. یک هفته پیش طفلک خواهرم با مشکل نفس‌تنگی روبه‌رو شد و فعلاً در شفاخانه بستری است و تحت مداوا قرار دارد.»
سکینه، باشنده منطقه کلال در ولایت غزنی، می‌گوید باید از کارخانه‌ها تعهد گرفته شود که از مواد سوختی غیرمعیاری استفاده نکنند تا صحت مردم آسیب نبیند. او می‌افزاید که پارک‌های صنعتی باید دورتر از مناطق مسکونی ایجاد شوند. به گفته او، کودکان و افراد مسن در غزنی بیش‌ترین آسیب را از آلوده‌گی هوا متحمل می‌شوند.
سکینه می‌گوید: «بیشتر دود از حمام‌ها و فابریکه‌های کوچک صنفی تولید می‌شود و هوا به‌شدت آلوده شده است. قبلاً منطقه ما هوای پاک داشت و با آرامش نفس می‌کشیدیم. حالا درخت‌های اکثر خانه‌ها خشک شده‌اند، در حالی‌که در گذشته روی هوا تاثیر مثبت داشتند؛ اما حالا متاسفانه تاثیرشان از بین رفته و هوا خراب شده است. بوی بدی که پخش می‌شود، باعث سردرد ما می‌شود. مردم در آغاز فکر نکردند و اجازه دادند و حالا این موضوع به یک معضل بزرگ تبدیل شده که جان مردم را تهدید می‌کند. مردم منطقه باید یک‌جا شوند و اقدام کنند. این کارخانه‌ها باید هرچه زودتر متوقف شوند؛ در غیر آن شش‌های تمام باشنده‌گان این خانه‌های نزدیک آسیب خواهد دید.»
این دختر از رسانه‌ها و ملا امامان می‌خواهد که در مساجد به مردم درباره ضررهای سوخت‌های فسیلی و موادهای آلاینده آگاهی‌دهی کنند تا هر چیزی را که دم‌دست دارند، نسوزانند.
آلوده‌گی هوا یکی از مشکلات اساسی است که با سرد شدن هوا در شهرهای مختلف افغانستان شدت می‌گیرد. براساس اطلاعات اداره صنعت و تجارت غزنی، در کنار فابریکه‌های صنعتی، حدود ۲۰۰ کوره خشت‌پزی و کارخانه شیرینی‌سازی در مناطق نوآباد، قلعه‌شاده، بکاول، شهرک شهرستان، توحیدآباد و آرزو در این ولایت فعالیت می‌کنند.
پیش از این برنامه اسکان بشر سازمان ملل (UN-Habitat) هشدار داده بود که شهرهای افغانستان با بحران جدی آلوده‌گی هوا روبه‌رو هستند. این نهاد افزوده بود که دودهای ناشی از موترها و کارخانه‌ها همراه با دود زمستانی ناشی از سوزاندن زغال‌سنگ و پلاستیک، سلامت مردم را به خطر انداخته است.
برنامه اسکان بشر سازمان ملل تصریح کرده که به هدف کاهش این خطرها، انرژی پاک، حمل‌ونقل عمومی و ایجاد فضاهای سبز را ترویج می‌کند تا از جان و سلامت مردم محافظت شود.
گفتنی است که هر سال با فرا رسیدن فصل زمستان و افزایش استفاده از سوخت‌های فسیلی، شهروندان کشور همواره از شدت آلوده‌گی هوا و مشکلات ناشی از آن شکایت می‌کنند.
