روز گذشته، محتسبان امر به معروف و نهی از منکر طالبان به یک آرایشگاه زنانه در کابل، که به‌صورت مخفیانه در داخل یک حویلی فعالیت می‌کرد، یورش بردند. به گفته شاهدان، این نیروها با برخوردی تند و تهدیدآمیز، تمامی وسایل آرایشگاه را با خود برده‌اند. شاهدان عینی می‌گویند که طالبان با یورش به آرایشگاه‌ها، نه‌تنها آزادی‌های فردی زنان را سرکوب می‌کنند، بلکه معیشت خانواده‌ها را نیز از میان می‌برند و با تهدید و مصادره اموال، سرکوب سیستماتیک خود علیه زنان را آشکارتر می‌سازند.
شاهدان این رویداد می‌گویند که مالک سالن آرایش و حویلی، خانواده‌ای است که تنها نان‌آوران آن، سه دختر هستند که این آرایشگاه را اداره می‌کردند. به گفته منابع، محتسبان طالبان امر به معروف و نهی از منکر طالبان، افزون برخورد بسیار زشت و توهین‌آمیز، هشدار داده‌اند که در صورت از سرگیری فعالیت، حویلی مذکور ضبط خواهد شد و در آن صورت، خانواده حق هیچ‌گونه شکایتی نخواهند داشت.
منوره صاحب‌زاده (مستعار)، مالک این آرایشگاه، با ابراز نگرانی می‌گوید که این سالن تنها منبع درآمد خانواده آنان بوده است. او با ناامیدی می‌افزاید که سه روز پیش از ضبط اموال و تجهیزات سالون، محتسبان امر به معروف و نهی از منکر طالبان به‌صورت مکرر به این آرایشگاه رفت‌وآمد می‌کردند.
صاحب‌زاده می‌افزاید که روز یک‌شنبه، ساعت سه‌ونیم پس از چاشت، سه تن از محتسبان امر به معروف و نهی از منکر طالبان وارد آرایشگاه شدند و پس از بررسی کامل، از وسایل موجود تصویر‌برداری کردند. به گفته منوره، آنان از او خواسته‌اند که مرد خانواده‌اش را معرفی کند؛ در حالی که خود او نان‌آور خانواده است. منوره می‌گوید تنها مردان حاضر در خانواده، پدرش که به بیماری قلبی مبتلا است و برادر ۱۰ ساله‌اش بوده‌اند.
منوره می‌گوید: «افراد امر به معروف و نهی از منکر طالبان می‌خواستند برادرم را با خود ببرند، اما پس از مقاومت و گفت‌وگوهای طولانی از سوی مادرم، دلایل ما را پذیرفتند و بدون ایجاد مشکل محل را ترک کردند.» به گفته او، محتسبان طالبان روز بعد دوباره به آرایشگاه مراجعه کرده و با برخوردی بسیار زشت، وسایل را جمع‌آوری و سالن را مسدود کردند. آنان هشدار دادند که در صورت ادامه فعالیت، حویلی شخصی‌شان نیز ضبط خواهد شد تا هیچ چیزی برای‌شان باقی نماند.
منوره تصریح می‌کند: «دیروز صبح ساعت ۱۰:۰۰ صبح داخل سالن مصروف کار بودیم. ابتدا یک خانم وارد شد و گفت عروس داریم. دوباره مشغول کار شدیم که سه مرد وارد سالن شدند. تنها یک دروازه داشتیم، مشتری‌ها را بیرون کردیم و شاگردان را نیز رخصت دادم. سپس با حجاب بیرون شدم و با آن‌ها صحبت کردم، اما اصلاً به حرف‌هایم گوش ندادند و شروع به جمع‌کردن وسایل کردند.»
این آرایشگر می‌گوید که تلاش زیادی کرد تا محتسبان طالبان را قانع کند وسایل را با خود نبرند، زیرا تمام سرمایه خانواده‌شان بوده است، و تعهد داد که دیگر فعالیت نخواهند کرد؛ اما طالبان نپذیرفتند و حتا او را به مرگ تهدید کردند.
بانو صاحب‌زاده می‌افزاید: «سالن در حویلی شخصی‌ما بود. افراد امر به معروف گفتند اگر بار دیگر ببینند کار می‌کنیم، حویلی را ضبط می‌کنند تا هیچ چیزی برای‌مان باقی نماند. برای‌شان عذر کردم، اشک ریختم و گفتم وسایل را می‌فروشم و دیگر کار نمی‌کنم، اما به حرف‌هایم توجه نکردند. حتا وقتی زیاد اصرار کردم، یکی از آن‌ها تفنگش را بالا کرد و گفت می‌زنم.»
این بانو می‌گوید: «سالن را کاملاً مهرولاک کردند. برخوردشان بسیار بد و زشت بود. همه وسایل، از کارتن‌های سیخک و تافت گرفته تا دیگر لوازم آرایشی را با خود بردند و هیچ چیزی برای ما باقی نگذاشتند. فقط یک الماری و چند چوکی داخل سالن مانده است.» به گفته صاحب‌زاده، این افراد هشدار دادند که از روند جمع‌آوری وسایل عکس یا تصویر گرفته نشود؛ زیرا گوشی‌های هوشمند آنان را بررسی می‌کنند و در صورت نشر ویدیو از این صحنه، حویلی را نیز ضبط خواهند کرد.
منوره، ۲۳ ساله، با چشمانی اشک‌آلود می‌گوید: «نمی‌دانیم کجا برویم و چه کنیم. تنها منبع عایداتی ما همین سالن بود.» او می‌افزاید که با این اقدام طالبان، خودش، دو خواهرش و ۱۲ شاگرد دیگر بیکار شده‌اند. صاحب‌زاده تأکید می‌کند: «من و دوازده شاگردم بیکار شدیم. چرا هیچ نهاد یا سازمانی به این مسأله توجه نمی‌کند؟ چرا سازمان ملل برای ما کاری نمی‌کند؟»
پس از تسلط طالبان بر افغانستان، اعمال ممنوعیت‌های سیستماتیک این گروه علیه زنان به‌طور گسترده و بی‌سابقه‌ای افزایش یافته است.
محمد صادق عاکف مهاجر، سخن‌گوی پیشین وزارت امر به معروف و نهی از منکر طالبان، در ماه سرطان سال گذشته به رسانه‌ها گفته بود که تمامی آرایشگاه‌های زنانه به‌دستور شفاهی هبت‌الله آخوندزاده، رهبر طالبان، بسته شده‌اند. براساس این دستور، فعالیت سالن‌های زیبایی زنان ممنوع اعلام شده و وزارت امر به معروف و نهی از منکراین گروه، از شهرداری‌های طالبان خواسته بود که برای زنان جواز گشایش این مراکز را صادر نکند.
این در حالی است که یافته‌های یک گزارش تحقیقی روزنامه ۸صبح نشان می‌دهد که آرایشگران که به‌شکل پنهانی فعالیت می‌کنند، از باج‌گیری و اخاذی حوزه‌های امنیتی طالبان به ستوه آمده‌اند. آن‌ها می‌گویند که از سر ناچاری و برای تأمین لقمه‌ای نان برای خود و فرزندان‌شان کار می‌کنند، اما طالبان با تهدید و هشدار از آنان باج‌گیری می‌کنند. این آرایشگران همچنین می‌گویند که شماری از مشتریان‌شان نیز از نفوذ طالبان سوءاستفاده کرده و آنان را تهدید می‌کنند که در صورت گرفتن پول یا انجام ندادن آرایش با قیمت ارزان، فعالیت‌شان را به طالبان گزارش خواهند داد. افزون بر این، جنگ‌جویان طالبان که به آرایشگاه‌های برای باج‌گیری مراجعه می‌کنند، برخی از آن‌ها وسایل آرایشی مانند مک‌اپ، رنگ مو و سایر لوازم آرایش را باخود می‌برند.
