شماری از کارمندان دانشگاه کابل از آنچه «برخورد دوگانه و تبعیض‌آمیز طالبان» با کارمندان این دانشگاه می‌خوانند، شکایت دارند. آنان می‌گویند که طالبان میان کارمندان حکومت پیشین و افرادی که پس از روی کار آمدن این گروه استخدام شده‌اند، تبعیض روا می‌دارند و با کارمندان پیشین با دید تحقیرآمیز برخورد می‌کنند. به گفته این کارمندان، شماری از افرادی که پیش از این در بست‌های مدیریتی و بالاتر وظیفه داشتند، به بست‌های پایین‌تر گماشته شدند و معاش و امتیازات آنان نیز کاهش یافته است. آنان می‌گویند با وجود این شرایط، به‌دلیل بیکاری گسترده و مشکلات اقتصادی، ناچارند به کار خود ادامه دهند.
این کارمندان در گفت‌وگو با روزنامه ۸صبح همچنان ادعا می‌کنند که طالبان چند هفته پیش حدود ۱۱۵ تن از کارمندان مسلکی دانشگاه کابل را نیز به بهانه «تنقیص» از وظایف‌شان برکنار کرده‌اند.
نعمت (مستعار)، یکی از کارمندان دانشگاه کابل، از نحوه برخورد طالبان با کارمندانی که پیش از این در حکومت پیشین کار می‌کردند و اکنون نیز در این دانشگاه فعالیت دارند، انتقاد می‌کند. او می‌گوید که طالبان با این کارمندان برخورد تبعیض‌آمیز دارند و آنان را با دید تحقیرآمیز می‌نگرند. او می‌گوید: «برخورد طالبان با کارمندان دوره جمهوری مناسب نیست. آنان ما را با دیده حقارت می‌بینند و بارها مورد توهین و تحقیر قرار می‌دهند.»
نعمت می‌افزاید: «شماری از کارمندانی که پیش از این در بست‌های آمریت کار می‌کردند، اکنون به بست‌های پایین‌تر و ماموریت گماشته شده‌اند. با وجود این، به‌دلیل بیکاری و مشکلات اقتصادی، ناچارند به کار خود ادامه دهند. افزون بر این، میان کارمندان در پرداخت معاش و امتیازات نیز تفاوت وجود دارد و افراد وابسته به طالبان از امتیازات بیش‌تری برخوردار هستند.»
رفیع (مستعار)، یکی از استادان دانشگاه کابل، نیز از برخورد طالبان با استادان این دانشگاه ابراز نگرانی می‌کند. به گفته او، طالبان شماری از استادان دوره جمهوریت را از وظایف‌شان برکنار کرده و افراد مورد نظر خود را به جای آنان گماشته‌اند. او می‌گوید: «طالبان شماری از استادان را به بهانه تنقیص از وظیفه برکنار کردند و به جای آنان افراد وابسته به خود را، به‌ویژه در دانشکده‌های شرعیات و علوم دینی، استخدام کردند.»
این استاد دانشگاه کابل می‌افزاید: «نزدیک به ۹۸ درصد افرادی که برکنار شدند، از کارمندان باسابقه و متخصص بودند. این افراد اکنون با فقر، بیکاری و مشکلات معیشتی روبه‌رو هستند و بسیاری از آنان به افسرده‌گی و دیگر مشکلات روانی دچار شده‌اند.»
احمد (مستعار)، یکی از استادان پیشین دانشگاه کابل که به گفته خودش در نتیجه رفتار تحقیرآمیز طالبان ناچار به استعفا شده است، می‌گوید با وجود شرایط دشوار اقتصادی، مدتی پس از روی کار آمدن طالبان نیز به تدریس ادامه داد، اما ادامه این وضعیت برایش ممکن نبود.
این استاد پیشین می‌گوید: «چندین سال در دانشگاه کابل استاد بودم. پس از روی کار آمدن طالبان نیز به‌دلیل گسترش بیکاری به کارم ادامه دادم، چون با وجود داشتن مدرک ماستری، نمی‌توانستم برای تامین معیشت به کراچی‌وانی یا دست‌فروشی روی بیاورم. اما به مرور زمان، برخورد طالبان با استادانی که از دوره جمهوری باقی مانده بودند، هر روز بدتر می‌شد.» به گفته او، رفتار تحقیرآمیز، کاهش امتیازات شغلی و شرایط نامناسب کاری، فشار روانی زیادی بر او وارد کرده بود.
احمد می‌افزاید: «افراد طالبان با ما با تحقیر رفتار می‌کردند و امتیازات‌مان را کاهش دادند. وقتی می‌دیدم با وجود سطح تحصیلاتم، هم معاش کمتری دریافت می‌کنم و هم هر روز با برخوردهای نامناسب روبه‌رو هستم، از نظر روحی به‌شدت آسیب می‌دیدم و این وضعیت هر روز مرا بیشتر فرسوده می‌کرد.» به گفته او، سرانجام به‌دلیل همین شرایط از وظیفه‌اش استعفا داد. او می‌گوید: «اکنون با وجود بیکاری و مشکلات اقتصادی، دست‌کم مجبور نیستم توهین و تحقیر افرادی را تحمل کنم که از نظر دانش و سطح تحصیلات، خود را پایین‌تر از من می‌دانم.»
این در حالی است منابع در دانشکده زبان و ادبیات دانشگاه کابل چندی پیش ادعا کرده بودند که شماری از مقام‌ها و اعضای طالبان، با وجود آن‌که در صنف‌های درسی حضور نمی‌یابند، از سوی برخی استادان حاضر محسوب می‌شوند و در نهایت با نمرات عالی از این دانشکده فارغ می‌شوند.
این منابع گفته بودند همکاری برخی از استادان دانشکده در دوره ماستری با مقام‌ها و اعضای طالبان در ثبت حاضری و کامیاب‌کردن بی‌چون‌وچرای آنان، فضای آموزشی و تحصیلی این دانشکده را با تبعیض و بی‌عدالتی روبه‌رو کرده است.
