شماری از باشنده‌گان کابل از رعایت نشدن اصول بهداشتی در پارک‌های آبی سرپوشیده، حوض‌های آب و سوناها شکایت دارند. آنان می‌گویند با وجود آن‌که این مکان‌ها هزینه‌های گزافی دریافت می‌کنند، اما خدماتی که ارایه می‌دهند با معیارهای صحی همخوانی ندارد. به گفته آنان، در برخی موارد پس از مراجعه به این مکان‌ها دچار بیماری شده‌اند. به باور این باشنده‌گان، آب حوض‌ها، پارک‌های آبی و سوناها به‌موقع تخلیه نمی‌شود و نظارت لازم بر پاکیزه‌گی و ضدعفونی نیز صورت نمی‌گیرد. آنان همچنین تأکید می‌کنند که مالکان برخی از این مراکز برای جلوگیری از پی‌گیری موارد بهداشتی، به طالبان رشوه می‌پردازند.
این باشنده‌گان در گفت‌وگو با روزنامه ۸صبح هشدار می‌دهند که ادامه این وضعیت می‌تواند سلامت شهروندان را با خطرهای جدی روبه‌رو کند. آنان خواهان توجه جدی مسوولان به رعایت بهداشت و ارایه خدمات معیاری در این مکان‌ها هستند و می‌افزایند که در شرایط کنونی، با محدود بودن دیگر مکان‌های تفریحی، ناگزیرند کودکان‌شان را برای تفریح و سرگرمی به همین مراکز ببرند.
احمدولی، یکی از باشنده‌گان کابل، می‌گوید که پیش‌تر برای تفریح به سوناها و حوض‌های آب‌بازی می‌رفته، اما نگرانی از رعایت نشدن بهداشت باعث شده است اکنون کم‌تر به این مراکز برود. او می افزاید که تنها شمار محدودی از حوض‌های آب‌بازی دارای دستگاه‌های فلتر و سیستم‌های استندرد تصفیه آب‌اند و بیشتر مراکز اصول ابتدایی بهداشت را رعایت نمی‌کنند. به باور او، هرچند تعداد این مراکز در سال‌های اخیر افزایش یافته است، اما نظارت و رعایت معیارهای صحی همگام با این رشد نبوده است.
احمدولی درباره تجربه خود در یکی از سوناهای کابل می‌گوید: «هزینه مراجعه بسیار زیاد است، اما کیفیت آب پایین و آلوده است. من مطمین هستم هر کسی در این سوناها آب‌بازی کند، با مشکلات پوستی مواجه می‌شود.»
این باشنده کابل که تجربه رفتن به سونا در کشور همسایه را نیز دارد وضعیت بهداشتی در آنجا و کابل را قابل مقایسه نمی‌داند. او می‌افزاید: «در ایران هر روز آب حوض‌ها تبدیل می‌شود، از مواد طبی و ضدعفونی‌کننده استفاده می‌کنند و دستگاه‌های معیاری و معتبر برای تصفیه آب و تهویه هوا وجود دارد. حتا پیش از ورود به استخر، افراد ملزم به شست‌وشوی بدن هستند. اما در کابل چنین مواردی به‌طور جدی رعایت نمی‌شود.»
اسماعیل، یکی دیگر از باشنده‌گان کابل، می‌گوید که پیش‌تر برای رفع خسته‌گی ناشی از کار همراه با کودکانش به حوض‌های آب‌بازی و سوناها مراجعه می‌کرده، اما اکنون به‌دلیل رعایت نشدن اصول بهداشتی و نگرانی از بیمار شدن کودکانش، دیگر به این مکان‌ها نمی‌رود. او می‌افزاید که معیارهای بهداشتی لازم در چنین مراکزی رعایت نمی‌شود و این موضوع برای او بسیار نگران‌کننده است. به گفته اسماعیل، در حوض‌های آب‌بازی و سوناها افراد با لباس‌ها و وسایل شخصی خود وارد آب می‌شوند که می‌تواند خطر ابتلا به بیماری را افزایش دهد.
این باشنده کابل می‌افزاید: «متأسفانه بهداشت و نظافت در حوض‌های آب‌بازی و سوناهای کابل به‌ندرت و گاهی اصلاً رعایت نمی‌شود. در کابل وقتی به آب‌بازی مراجعه می‌کنید، می‌توانید با نیکر یا لباس شخصی خود وارد آب شوید؛ در حالی که در بسیاری از کشورهای دیگر، پارک‌های آبی اجازه استفاده از وسایل شخصی را نمی‌دهند و آب حوض‌ها نیز به‌موقع تعویض می‌شود. من خود تجربه کرده‌ام که پس از رفتن به سونا تا یک هفته بیمار شده و دچار سوزش چشم، گلودرد، زکام و مشکلات پوستی شده‌ام.»
سلیمان‌خان، باشنده دیگر کابل، می‌گوید که عدم نظارت بر وضعیت بهداشتی بسیاری از سوناها و حوض‌های آب‌بازی در کابل نگران‌کننده است و نظافت و تبدیل آب آن‌ها به‌طور منظم انجام نمی‌شود. او تأکید می‌کند که مسوولان شهرداری طالبان در کابل باید برای جلوگیری از گسترش بیماری‌ها، بر ضدعفونی و رعایت معیارهای صحی در این مکان‌های عمومی توجه جدی داشته باشند.
سلیمان‌خان می‌افزاید: «آدم حیران می‌ماند که یک مکان تفریحی چرا باید تا این حد کثیف باشد. حتا رایج است که برخی کودکان داخل آب ادرار می‌کنند. مشخص نیست آب حوض‌ها هر چند وقت یک‌بار تخلیه می‌شود و واقعاً وضعیت سوناها مناسب نیست. اگر دولت رسیده‌گی نکند، بخش زیادی از مردم ممکن است بیمار شوند. آب حوض‌ها باید به‌طور منظم تبدیل و ضدعفونی شود و شهرداری کابل نیز به نظافت این مکان‌های عمومی توجه جدی داشته باشد.»
قدیر، یکی دیگر از باشنده‌گان کابل، می‌گوید که علاوه بر رعایت نشدن اصول بهداشتی، هزینه استفاده از سوناها و حوض‌ها در این شهر بسیار بالا است و افراد با وضعیت اقتصادی متوسط به‌سختی می‌توانند به این مراکز مراجعه کنند. به گفته او، حتا در صورت توانایی پرداخت هزینه، خدمات ارایه‌شده با مبلغ دریافتی همخوانی ندارد.
قدیر می‌افزاید: «یکی دیگر از مشکلات سوناها، ازدحام بیش از حد است، به‌ویژه در روزهای رخصتی که این ازدحام سبب آلوده شدن آب می‌شود. کم‌آبی کابل نیز باعث می‌شود از آب‌های مانده بیشتر استفاده شود و نظارت کافی صورت نگیرد که این خود می‌تواند زمینه‌ساز بیماری‌ها باشد.»
در همین حال، شماری از پزشکان هشدار می‌دهند که رعایت نشدن معیارهای بهداشتی در حوض‌ها و سوناها می‌تواند خطر ابتلا به بیماری‌های جلدی، عفونت‌های چشمی، مشکلات تنفسی و برخی بیماری‌های ساری را افزایش دهد. آنان تأکید می‌کنند که تبدیل منظم آب، استفاده از مواد ضدعفونی‌کننده معیاری، نظارت دوام‌دار نهادهای مسوول و رعایت اصول بهداشتی از سوی مراجعه‌کننده‌گان، برای جلوگیری از گسترش بیماری‌ها ضروری است.
بسم‌الله غفاری، یکی از پزشکان کابل، می‌گوید: «در افغانستان آب آشامیدنی هم به‌طور منظم آزمایش نمی‌شود، چه برسد به آب حوض‌ها و پارک‌های آبی. تا کنون هیچ منبع رسمی دولتی یا خصوصی درباره آزمایش آب این مراکز گزارشی منتشر نکرده است. در این آب‌ها می‌توانند باکتریاها و مکروب‌های متفاوتی رشد کنند که می‌تواند باعث عفونت چشم و گوش شناگران شود. کودکان به‌دلیل مقاومت پایین بدن شان در معرض خطر بیشتر قرار دارند.»
با افزایش تعداد پارک‌های آبی، سوناها و حوض‌های آب‌بازی در کابل، مردم این شهر برای سپری کردن اوقات فراغت خود به این مراکز مراجعه می‌کنند. این مجموعه‌ها شامل بخش‌های جداگانه برای کودکان و رنگ‌بندی عمق آب برای شناگران مبتدی و حرفه‌ای هستند و برخی حتا فضای عبادت نیز در نظر گرفته‌اند.
با این حال، با وجود هزینه‌های بالای استفاده از این مراکز، معیارهای بهداشتی و نظارت بر پاکیزه‌گی آب به‌طور کافی رعایت نمی‌شود. آب حوض‌ها به‌موقع تبدیل نشده و ضدعفونی لازم انجام نمی‌گیرد. همچنین، ازدحام بیش از حد در روزهای تعطیل و کم‌آبی کابل سبب می‌شود که از آب‌های مانده بیشتر استفاده شود و خطر گسترش بیماری‌ها افزایش یابد.
