شماری از باشندهگان ولایت پنجشیر از عدم نظارت درست ریاست صحت عامه طالبان از دواخانههای این ولایت شکایت دارند. آنان میگویند که شماری از دواخانههای این ولایت دواها را به «هر قیمتی که بخواهند» به فروش میرسانند. به گفته آنان، نرخ داروها نیز در دواخانههای پنجشیر نسبت به هر ولایت دیگر بلند است و بیشتر باشندهگان این ولایت توان خرید آنها را ندارند. آنان همچنان ادعا میکنند بیشتر افرادی که در دواخانهها کار میکنند، افراد غیرمسلکی هستند. باشندهگان پنجشیر خواستار کنترل دواخانههای این ولایت از سوی وزارت صحت عامه طالبان هستند.
با آنکه مقامهای وزارت صحت عامه طالبان با نشر ویدیوهای تبلیغاتی همواره ادعای «نظارت جدی» از دواخانههای کابل و دیگر ولایتهای کشور را کردهاند، اما باشندهگان پنجشیر میگویند که شماری از دواخانههای این ولایت دواهای خود را به «هر قیمتی که بخواهند»، به فروش میرسانند.
مصطفا، یک تن از باشندهگان ولسوالی رخه ولایت پنجشیر است. او در صحبت با روزنامه ۸صبح میگوید که شماری از دواخانههای این ولایت دواها را «دو برابر» از نرخ اصلی آن به فروش میرسانند.
او میافزاید: «شماری از دوخانههای این ولایت به حدی دوا را گران به فروش میرسانند که مردم توانایی خریداری آن را ندارد. مثلاً دو روز پیش یک شربت سرفه را که همیشه ۸۰ افغانی میخریدم، این بار رفتم در دواخانه دیگری، آن را برای من ۱۱۰ افغانی قیمت کرد.»
این باشنده پنجشیر تصریح میکند: «زمانی که از دوافروشان میپرسیم که چرا قیمت به فروش میرسانید؟ به ما میگویند که این دوا اصل است و از فلان شرکت یا فلان کشور است. در حالی که هر دو از یک شرکت میباشد.»
به گفته باشندهگان پنجشیر، در شرایطی که فقر و تنگدستی بیداد میکند، آنان توانایی خرید ادویه با بهای گزاف را ندارند.
مختاراحمد، یکی دیگر از باشندهگان پنجشیر، میگوید که بهای دوا در این ولایت نسبت به ولایتهای دیگر گران است.
وی میافزاید: «پنجشیر از یک طرف ولایت سردسیر و کوهستانی است و از طرف دیگر ولایت جنگزده است. در حال حاضر، تمام مردم در فقر بهسر میبرند، اما دوافروشان انصاف ندارند. دوافروشان به هر قیمتی که دلشان خواست ادویه را به فروش میرسانند.»
مختار احمد میگوید: «در کل نرخ ادویه در این ولایت، نسبت به هر ولایت دیگر گران است. تمام مشکلات دامنگیر ما شده است.»
همچنان شماری از باشندهگان پنجشیر ادعا میکنند بیشتر افرادی که در دواخانهها کار میکنند، افراد غیرمسلکی هستند.
فایض فروتن، یکی از باشندهگان ولسوالی دره، میگوید که بیشتر افرادی که در دواخانههای این ولایت کار میکنند، «فارمسیست» نیستند.
او میافزاید: «افرادی که در دواخانهها کار میکنند، بیشترشان فارمسیست نیستند و فقط به شیوه سنتی ادویهفروشی را یاد گرفتهاند. حتا من فردی را هم میشناسم که در دواخانه کار میکند و ادویه را براساس قوتی و رنگ آن نشانی کرده است.»
فروتن میگوید: «در گذشته خوب بود، از دواخانهها نظارت صورت میگرفت و جلو گرانفروشی و افراد غیرمسلکی تا حدی گرفته شده بود، اما حالا هر کس داکتر و فارمسیست شده است.»
باشندهگان پنجشیر ریاست صحت عامه تحت مدیریت طالبان را به عدم «نظارت درست» از دواخانههای این ولایت متهم میکنند.
احمد (نام مستعار) یک تن از باشندهگان ولسوالی رخه، ادعا میکند که شماری از کارمندان ریاست صحت عامه پنجشیر در تبانی با طالبان، از کلینیکهای خصوصی و دواخانههای این ولایت «رشوه» میگیرند.
احمد میگوید: «بعضی از کلینیکهای شخصی و دواخانه بهخاطر این که ریاست صحت عامه از آنان نظارت نکند، برای کارمندان این ریاست رشوه میدهند. این کار در تبانی با طالبان انجام میشود، چون ادویهجات را دو برابر از نرخ اصلی آن به فروش میرسانند و اصلاً در فکر این نیستند که مردم در چه حال است.»
با این حال، باشندهگان پنجشیر از طالبان میخواهند که از کلینیکهای صحی و دواخانههای این ولایت نظارت جدی کنند.
عبدالمطلب، یکی تن از باشندهگان مرکز پنجشیر، به روزنامه ۸صبح میگوید: «ما میبینیم که مقامهای طالبان به دواخانههای کابل و شماری از ولایتهای دیگر میروند و از آنان نظارت میکنند و سپس ویدیوی آن را در شبکههای اجتماعی منتشر میکنند. اگر واقعاً نظارت میکنند و نمایشی نیست، یک سری به پنجشیر هم بزنند.»
با این حال، مقامهای محلی طالبان در پنجشیر تا کنون در مورد این ادعاها چیزی نگفتهاند.
این در حالی است که پس از تسلط دوباره طالبان بر افغانستان، آمار بیکاری و فقر و بیکاری افزایش یافته و با فرا رسیدن زمستان هم بیماریهای موسمی در میان خانوادههای فقیر و نادار بیشتر شده است.
همچنان ولایت پنجشیر حدود یک سال پیش گواهی درگیریهای شدید میان نیروهای جبهه مقاومت ملی افغانستان و طالبان بوده است.
این درگیریها افزون بر وارد شدن تلفات به طرفهای درگیر جنگ و غیرنظامیان، باشندهگان پنجشیر را با فقر شدید مواجه کرده است.






