شماری از دختران می‌گویند که در میان فشارهای روانی، خانه‌نشینی و محرومیت از آموزش و کار، درمان‌های جلدی را آغاز کرده‌اند. به گفته آنان، این اقدام هرچند تا حدی وضعیت پوست‌شان را بهتر کرده، اما نتوانسته رنج دوری از درس، کار و زنده‌گی عادی را کاهش دهد. در همین حال، شماری از داکتران جلدی و زیبایی، ریشه بسیاری از این مشکلات جلدی را استرس ناشی از آینده نامعلوم، خانه‌نشینی اجباری، فشارهای اقتصادی و خانواده‌گی و حتا ازدواج‌های اجباری می‌دانند.
سارا (مستعار)، یکی از دخترانی که برای بازگرداندن شادابی و زیبایی از دست‌رفته‌اش تلاش می‌کند، می‌گوید: «وقتی به دانشگاه می‌رفتم و کار می‌کردم، تمام روزم پر بود. وقت بیکاری نداشتم، خوش بودم، برنامه و هدف داشتم و با انگیزه بیشتر درس می‌خواندم و آینده‌ام را دنبال می‌کردم. آن زمان احساس می‌کردم جلدم هم هیچ مشکلی نداشت. اما بعد، اول دانشگاه ما بسته شد و سپس در جایی که کار می‌کردم، رفتن دخترها منع شد. گفتند طالبان اجازه نداده‌اند. خانه‌نشین شدم. هرچند زیاد تلاش کردم خودم را با مطالعه و کارهای خانه مصروف نگه‌دارم، اما بیکاری، بی‌پولی و بی‌انگیزه‌گی روزبه‌روز بیشتر شد. زیر چشم‌هایم سیاهی پیدا شد، صورتم جوش زد، منافذ پوستم بیشتر شد و موهایم می‌ریخت. حتا آرایش هم روی پوستم نمی‌نشست و خوب معلوم نمی‌شد.»
این بانو می‌افزاید: «هر بار که خودم را در آینه می‌دیدم، رنجم بیشتر می‌شد. تا این‌که به داکتر مراجعه کردم و حالا تقریباً پنج ماه می‌شود که این روند را پیش می‌برم. با آن‌که حالا نسبتاً از وضع جلدم راضی هستم، اما آن دلخوشی و امیدی که قبلاً داشتم، دیگر برنگشته است. هیچ چیزی باارزش‌تر از آزادی نیست.»
آرزو (مستعار) نیز می‌گوید پس از آن‌که از کار منع شد، خانه‌نشین گردید و به‌تدریج مشکلات روحی و جلدی‌اش افزایش یافت. او می‌گوید: «بعد از این‌که کار ما منع شد، در خانه ماندم. هر روز خسته‌تر به نظر می‌رسیدم، خواب و اشتها نداشتم و کم‌کم پوستم پژمرده شد. رنجم هم بیشتر می‌شد. زمانی که به داکتر جلدی مراجعه کرد، داکتر دلیل مشکلاتش را استرس، تغذیه نامناسب و کمبود خواب عنوان کرد.»
آرزو می‌افزاید: «همین موضوعات روی جلدم تاثیر کرده بود. حالا حدود سه ماه می‌شود که این روش را انجام می‌دهم و پوستم دوباره بهتر شده است. دیدن دختران دیگری که برای رسیده‌گی به پوست و سلامت خود مراجعه کرده بودند، برایم امیدوارکننده بود. در شرایطی که ناامیدی و مشکلات اقتصادی افزایش یافته، رسیده‌گی به خود و سلامت پوست برای بسیاری از زنان دشوار شده است.»
در همین حال، خاطره (مستعار)، داکتر جلدی و زیبایی، می‌گوید که بیشتر مراجعه‌کننده‌گانش را زنان و دختران بین ۱۳ تا ۴۵ سال تشکیل می‌دهند. به گفته او، بخش عمده مشکلات جلدی بانوان ناشی از استرس و فشارهای روحی است. او می‌گوید: «اکثر مراجعین بخش اناث را دخترخانم‌ها تشکیل می‌دهند. مشکلاتی که بیشتر با آن مراجعه می‌کنند شامل بخارهای صورت، لکه‌های جلدی، موهای اضافی صورت و خسته‌گی و پژمرده‌گی پوست است که در بیشتر موارد ناشی از استرس می‌باشد.»
این داکتر همچنان می‌افزاید: «استرس نه‌تنها بر جلد و ظاهر فرد تاثیر می‌گذارد، بلکه سیستم‌های داخلی بدن را نیز درگیر می‌سازد و اغلب با بی‌نظمی‌های هورمونی همراه است. به همین دلیل، درمان این مشکلات نیازمند تداوی دوره‌ای و نسبتاً طولانی می‌باشد. تنها ۱۵ تا ۲۰ درصد مراجعه‌کننده‌گان توان ادامه درمان را دارند و بسیاری دیگر به‌دلیل مشکلات اقتصادی و نبود حمایت اجتماعی، قادر به تکمیل روند تداوی خود نیستند.»
احمد مسیح صمیم، متخصص امراض جلدی و زیبایی، می‌گوید که استرس ناشی از آینده نامعلوم، خانه‌نشینی اجباری، فشارهای اقتصادی و خانواده‌گی و حتا ازدواج‌های اجباری، تاثیر مستقیم بر سلامت روان و در نتیجه بر سلامت پوست زنان و دختران گذاشته است. او می‌گوید: « در این اواخر مراجعه برای درمان ریزش مو، لیزر موهای زاید، پاک‌سازی پوست و درمان لکه‌ها افزایش یافته است، مشکلاتی که عمدتاً ناشی از استرس، اضطراب، تغییرات هورمونی، تغذیه ناسالم، کمبود ویتامین‌ها و برخی مشکلات مانند«PCOS» است.»
عبدالجلال امرخیل، روان‌شناس، می‌گوید که فشار شبکه‌های اجتماعی یکی از عوامل اصلی افزایش نگرانی زنان و دختران درباره ظاهر و زیبایی است. او می‌گوید: «پلتفرم‌هایی مانند Instagram، TikTok و Snapchat به‌صورت مداوم استانداردهای غیرواقعی زیبایی را نمایش می‌دهند. فیلترها، میکاپ‌ها و زاویه‌های حرفه‌ای سبب می‌شوند افراد خود واقعی‌شان را ناکافی ببینند، مدام خود را با دیگران مقایسه کنند و تصور کنند همه بی‌نقص هستند جز خودشان.» به گفته او، این مقایسه مداوم می‌تواند سبب کاهش عزت‌نفس، اضطراب ظاهری، نارضایتی از بدن و وسواس نسبت به چهره شود.
آقای امرخیل می‌افزاید: «در بسیاری از جوامع، از کودکی به زنان این پیام داده می‌شود که زیبایی یعنی ارزشمند بودن. وقتی فرد احساس کند توجه، پذیرش، محبت، موفقیت یا حتا شانس ازدواج بیشتر وابسته به ظاهر است، احتمال گرایش به تغییرات زیبایی نیز افزایش پیدا می‌کند.
ریشه بسیاری از این گرایش‌ها، نیاز به پذیرش، دیده‌شدن، ارزشمند بودن و احساس کافی بودن است؛ اما جامعه مدرن این نیازها را بیش از حد به ظاهر گره زده است.»
این در حالی است چندی پیش، مسوولان شماری از مراکز زیبایی در کابل در مصاحبه با روزنامه ۸صبح گفته بودند که در روزهای اخیر، تعداد مراجعه‌کننده‌گان برای دریافت خدمات زیبایی در این مراکز افزایش یافته است. آنان افزوده بودند که با وجود مشکلات اقتصادی و تغییرات اساسی اجتماعی پس از سلطه طالبان، مردم همچنان به زیبایی خود اهمیت می‌دهند.
