شماری از باشنده‌گان ناحیه دهم شهر کابل از استفاده بی‌رویه از پتاقی و انفجار آن، به‌ویژه در ساعات پایانی شب، ابراز نگرانی می‌کنند. آنان می‌گویند که صدای مهیب انفجار پتاقی، آرامش خانواده‌ها را برهم زده و در میان اعضای خانواده، به‌ویژه کودکان، احساس ترس و ناامنی ایجاد کرده است. به گفته این باشنده‌گان، در شرایطی که مردم با دشواری‌ها و فشارهای گوناگون زنده‌گی دست‌وپنجه نرم می‌کنند، صدای انفجارهای پی‌درپی پتاقی نیز به نگرانی تازه‌ای تبدیل شده و آسایش و آرامش آنان را سلب کرده است.
عبدالله، باشنده ناحیه دهم شهر کابل، از استفاده پتاقی و سر و صدای ناشی از آن شکایت دارد. به گفته او، صدای بلند پتاقی آرامش روزانه و خواب شبانه خانواده‌اش را برهم زده و سبب ایجاد ترس و نگرانی در میان اعضای خانواده‌اش شده است.
این باشنده کابل می‌گوید: «تازه از جنگ ایران به افغانستان آمده بودم. شبی در خواب بودیم که ناگهان صدای بسیار بلندی از پتاقی شنیده شد. با عجله کودکانم را از خواب بیدار کردم؛ فکر کردم جنگ آغاز شده است. به خانواده‌ام گفتم که از جنگ ایران فرار کردیم، اما حالا این‌جا نیز جنگ شروع شده است. چند دقیقه بعد متوجه شدم که صدا ناشی از پتاقی بوده است.»
عبدالله می‌افزاید: «در برخی خانواده‌ها بیماران و افراد سالمند حضور دارند و صدای بلند پتاقی تاثیرات منفی بر روحیه کودکان نیز می‌گذارد. در شرایط کنونی، هیچ‌کس از مشکلات و نگرانی‌های زندگی به دور نیست و استفاده از پتاقی به یک مشکل دیگر برای مردم تبدیل شده و آرامش خانواده‌ها را برهم زده است.»
مریم احمدی، باشنده ناحیه دهم شهر کابل، می‌گوید که استفاده از پتاقی اول شب، نیمه‌شب‌ها و هنگام برگزاری محفل‌ها، اگرچه برای برخی‌ها وسیله‌ای برای سرگرمی و ابراز شادی است؛ اما پیامدهای ناگوار آن نباید نادیده گرفته شود.
این باشنده کابل می‌گوید: «صدای بلند و ناگهانی پتاقی می‌تواند موجب ترس و اضطراب کودکان، سالمندان، بیماران و افرادی شود که به آرامش نیاز دارند. افزون بر این، استفاده از پتاقی خطر سوخته‌گی، آسیب به چشم و دست و حتا آتش‌سوزی را نیز به همراه دارد. به‌ویژه در جامعه‌ای مانند افغانستان که بسیاری از خانواده‌ها با مشکلات و شرایط دشوار زنده‌گی دست‌وپنجه نرم می‌کنند، برهم‌زدن آرامش مردم با سر و صدای شدید در ساعات شب، بی‌توجهی به حقوق و آسایش دیگران است.»
نعمت (مستعار)، باشنده دیگر ناحیه دهم شهر کابل، می‌گوید که هرچند در جریان روز نیز صدای وسایل نقلیه برای شهروندان آزاردهنده است، اما مشکل اصلی در شب‌ها، استفاده از پتاقی و برهم‌خوردن آرامش خانواده‌ها است.
این باشنده کابل می‌گوید: «از ساعت ۸ شب تا ۳ بامداد پتاقی می‌زنند. این وضعیت سبب ایجاد ترس و نگرانی در میان کودکان شده است. به باور من، این وضعیت ناشی از بی‌توجهی و کم‌کاری طالبان است. هرچند صدای شلیک گلوله شنیده نمی‌شود، اما صدای پتاقی در این اواخر افزایش یافته و در برخی موارد حتا بلندتر از صدای شلیک گلوله به گوش می‌رسد.»
نعمت می‌افزاید: «وکلای گذر پس از ادای نماز جمعه در مسجد، درباره این موضوع بحث کردند و خواستار جلوگیری از استفاده پتاقی شدند؛ اما با وجود این، مردم نسبت به رسیده‌گی طالبان به این مشکل اعتماد چندان‌ی ندارند و تا کنون اقدام موثری در این زمینه صورت نگرفته است.»
کوثر (مستعار)، باشنده ناحیه دهم شهر کابل، می‌گوید که در ماه‌های اخیر، افزایش استفاده از پتاقی در محافل شادی، آرامش روانی شهروندان را برهم زده و موجب نارضایتی خانواده‌ها شده است.
این باشنده کابل می‌افزاید: «رعایت نکردن اصول تجلیل از محافل شادی و استفاده از پتاقی، به‌ویژه در ساعات ناوقت شب، باعث آزارواذیت شهروندان، به‌خصوص سالمندان و بیماران می‌شود. هرچند وزارت امر بالمعروف و نهی عن‌المنکر طالبان واردات و استفاده از پتاقی را ممنوع اعلام کرده است، اما برای جلوگیری از این پدیده، نظارت جدی و اقدامات دوامدار و عملی ضروری است.»
این در حالی است که وزارت امر به معروف و نهی از منکر طالبان استفاده از پتاقی و مواد مشابه در مراسم‌های عروسی، جشن‌ها و سایر محفل‌های خوشی را ممنوع اعلام کرده است.
چندی پیش شماری از باشنده‌گان کابل در گفت‌وگو با روزنامه ۸صبح گفته بودند که به‌دلیل آلوده‌گی صوتی، به‌ویژه صدای پتاقی در شب‌ها، آرامش ندارند. آنان تاکید کرده بودند که استفاده گسترده و بی‌رویه از پتاقی، زنده‌گی را برای‌شان دشوار ساخته و هیچ مرجعی برای پی‌گیری صدای مردم و جلوگیری از این وضعیت وجود ندارد.
