شمار زیادی از باشندهگان ولایت غور می‌گویند که امسال بدون هیچ آماده‌گی به استقبال عید قربان می‌روند. فقر، مشکلات اقتصادی، بیکاری و حوادث طبیعی در ماه‌های گذشته در غور تمام داروندار باشندهگان این ولایت را بلعیده و ضربه محکمی بر اقتصاد نیمه‌جان ساکنان این ولایت زده است.
باشندهگان غور می‌گویند که چرخه فلج اقتصاد، قدرت خرید را از مردم گرفته بود، اما سیلاب‌های اخیر وضعیت زنده‌گی را بر آنان دشوار ساخته و سرپناه‌های‌شان را تخریب کرده است. آنان می‌افزایند که امسال نه‌تنها توانایی قربانی کردن، تهیه لباس نو و شیرینی عید را ندارند، بلکه سرپناهی برای پذیرایی از مهمانان‌شان را هم از دست داده‌اند.
غلام‌سخی، از کسبه‌کاران شهر فیروزکوه، می‌گوید که امسال نتوانسته است گوسفند برای قربانی بخرد. او می‌افزاید: «با همین دکان‌دارانی که داشتیم شب و روز ما می‌گذشت، اما سیلاب‌ها دکانم را خراب کرد و چیزی که سرمایه داشتم را از بین برد که حتا امسال نتوانسته‌ام قربانی بگیرم.»
این دکان‌دار که از وضعیت بد اقتصادی و نبود کار در این ولایت ابراز نگرانی می‌کند، تاکید می‌ورزد: «وضعیت اقتصادی در این سال‌ها ضعیف شده و کاروبار هم نیست، اما به هر نحوی که می‌شد، قربانی داشتم. متاسفانه امسال خیلی مشکلات و بدبختی به سر ما مردم غور آمد که توانایی همه چیز را از دست دادیم و ایام خوشی را هم از ما گرفته است.»
جمشید، از باشندهگان روستای کاسی شهر فیروزکوه، مرکز ولایت غور، می‌گوید که وضعیت بد اقتصادی سبب شده است تا امسال او آماده‌گی برای روزهای عید نداشته باشد.
این باشنده روستای کاسی می‌افزاید: «وضعیت اقتصادی خوبی نداریم. وقتی کاروبار نباشد، طبعاً درآمدی هم نیست. یک‌ونیم سال می‌شود که از ایران آمدم، کار نیست و سیلاب‌ها که آمد، داروندار که داشتیم را از بین برد.»
او می افزاید: «آماده کردن لباس نو و خرید شیرینی، یک رسم و رواج برای ما مردم است، اما وقتی که توانایی نداشته باشیم چاره نیست. امسال ما خانواده که پنج نفر در آن زنده‌گی می‌کنیم، نتوانستیم به دلیل شرایط بد اقتصادی برای خود لباس و شیرینی عید تهیه کنیم.»
در همین حال، باشندهگان روستای اسفرمان ولسوالی مرغاب ولایت غور، می‌گویند که در سال‌های پسین وضعیت اقتصادی نامناسب داشته، اما سیلاب‌های اخیر تنها داشته‌های آنان که همان سرپناه بوده را از آنان گرفته است. آنان می‌گویند که مردمان گرسنه و بی‌سرپناه عید ندارند.
عبدالله، یکی از باشندهگان این روستا، می‌گوید که مال‌داری و زراعت تنها منابع درآمدی باشندهگان این روستا بوده که به دلیل خشک‌سالی‌های چند سال پسین ساکنان این قریه را با چالش مواجه کرده بود. او اما می‌گوید که سیلاب‌های اخیر همه داروندار آنان را بلعیده است.
عبدالله در صحبت با روزنامه ۸صبح می‌گوید: «ما مردم از همین کشت و زراعت، مال‌داری و باغ‌داری و کارگری شب و روز خود را سپری می‌کنیم که به همین چهار تا پنج سال خشک‌سالی آمد و وضعیت اقتصادی مردم را به هم ریخت، اما بازهم به همان چالش‌های اقتصادی شب و روز ما سپری شده توانایی تجلیل از عید را داشته‌ایم.»
این باشنده غور می‌گوید: «امسال دیگر وضعیت همه مردم خراب است. نه توانایی قربانی را داریم و نه لباس نو و شیرینی عید را. سیلاب‌ها همه‌چیزی را که داشتیم از بین برد و داشته‌های ما مردم اطراف که همان گندم، آرد و روغن بوده، همه به زیر آب شد. حال نه خانه داریم که از عید تجلیل کنیم و نه نانی که از مهمان پذیرایی؛ چون همه مرم همین قریه ما به این عید با گرسنه‌گی دست‌وپنجه نرم می‌کنند.»
غور در غرب افغانستان از ولایت‌هایی است که با داشتن راه‌های دشوارگذار و باشندهگان اکثریت جمعیت فقیر، همواره از توجه مقام‌های حکومتی در چندین دهه گذشته به دور بوده است. در این اواخر میزان فقر و بیکاری نیز بلند رفته و اما به دلیل محرومیت آن از چشم و دید رسانه‌ها و نهادهای مددرسان نیز پنهان مانده است.
سیلاب‌های اخیر که جان بیش از ۶۰ تن را گرفته و نزدیک به ۱۰هزار خانه مسکونی و دست‌کم چهار هزار دکان را تخریب کرد، ضربه شدید بر وضعیت اقتصاد ضعیف مردم وارد کرده است.
