شماری از باشنده‌گان کابل از افزایش بهای مواد غذایی در بازارهای پایتخت شکایت دارند. آنان می‌گویند که در کنار فقر و بیکاری، نوسانات در نرخ مواد خوراکی و سوخت، زنده‌گی خانواده‌ها را بیش از پیش دشوار کرده است. باشنده‌گان تاکید می‌کنند که بسته‌ماندن گذرگاه تورخم و نبود نظارت جدی بر بازار، موج تازه‌ای از افزایش قیمت مواد خوراکی و سوخت را در کابل به‌وجود آورده است؛ موضوعی که نگرانی پایتخت‌نشینان را برانگیخته و بسیاری از خانواده‌ها را در تامین نیازهای اولیه با چالش جدی روبه‌رو کرده است.
شماری از پایتخت‌نشینان در گفت‌وگو با روزنامه ۸صبح می‌گویند که نبود نظارت جدی و ادامه محدودیت‌ها در گذرگاه تورخم باعث شده است تا نرخ مواد سوختی، دوا و شماری از اقلام ضروری به‌طور قابل توجه افزایش یابد.
عبدالله، یکی از راننده‌گان در شهر کابل، می‌گوید که با بسته‌ماندن گذرگاه تورخم، قیمت مواد خوراکی روزبه‌روز افزایش می‌یابد. او می‌افزاید که در ماه‌های اخیر کار و بار نیز رونق چندانی نداشته است: «کار نیست؛ صبح‌وقت از خانه بیرون می‌شوم، یک روز کار می‌شود، ده روز نه. اگر کار باشد، می‌شود زنده‌گی را مدیریت کرد، حتا اگر قیمت‌ها بالا باشد؛ اما وقتی کار نباشد، خیلی سخت است.» او اضافه می‌کند که برنج پلاو و روغن بیش‌ترین نوسان قیمت را تجربه کرده‌اند.
عبدالله توضیح می‌دهد: «قبلاً برنج پلوی را دو هزار و ۵۰۰ افغانی می‌خریدیم، اما حالا سه هزار افغانی شده است. دو ماه می‌شود که لب به برنج پلوی نزد‌ه‌ایم. چند بار که نیاز شده، تنها ۱۰۰ یا ۲۰۰ افغانی برنج گرفته‌ام.»
اجمل، از باشنده‌گان ناحیه یازدهم شهر کابل، با نگرانی می‌گوید که اکنون یک بوری آرد قزاقی درجه‌یک، دو هزار افغانی قیمت دارد. او می‌گوید: «به‌دلیل گرانی نتوانسته‌ام یک بوری کامل آرد بگیرم. گاهی چند سیر آرد می‌خرم و گاهی نان‌های خنک نانوایی‌ها را که ارزان‌تر است، می‌گیرم.»
اجمل تاکید می‌کند که نه‌تنها آرد، بلکه بوره، روغن و حبوبات نیز افزایش قیمت داشته و نرخ سبزیجات تازه نیز بالا رفته است. او می‌افزاید: «فعلاً نه‌تنها آرد و برنج، بلکه حبوبات مانند نخود و ماش، کچالو همه‌چیز قیمت شده است. حتا صابون؛ قبلاً یک کلچه صابون خوش‌بو ۲۵ افغانی بود، حالا ۳۵ افغانی شده است.»
رونق (مستعار)، یکی دیگر از باشنده‌گان کابل، از نبود کنترل شهرداری بر نرخ مواد خوراکی، مواد سوختی و سبزیجات انتقاد می‌کند و می‌گوید که بی‌توجهی طالبان زمینه‌ساز سوءاستفاده برخی از دکان‌داران شده است. او می‌افزاید که آرد یکی از نمونه‌ها است که از سایر کشورها وارد می‌شود؛ اما مشخص نیست چرا بسته‌ماندن تورخم سبب افزایش قیمت آن شده است.
این باشنده کابل تاکید می‌کند: «هر روز صبح که به بازار می‌رویم، نرخ‌ها تغییر کرده. هیچ جدول نرخ‌نامه‌ای وجود ندارد و مردم مجبورند هرچه فروشنده گفت بخرند. با وجود این که تمام آنان از پاکستان وارد نمی‌شد.»
این شکایت‌ها در حالی مطرح می‌شود که برنامه جهانی غذا نیز پیش از این هشدار داده بود که گرسنه‌گی در افغانستان با سرعت چشم‌گیری در حال افزایش است و این کشور به یکی از شدیدترین بحران‌های گرسنه‌گی در جهان تبدیل شده است.
همچنین، دفتر توسعه‌ای سازمان ملل اعلام کرده بود که ۹۰ درصد خانواده‌ها در افغانستان غذای کافی برای ادامه زنده‌گی ندارند.
بیش از چهل روز می‌گذرد که گذرگاه‌های میان افغانستان و پاکستان مسدود است. اتاق تجارت و سرمایه‌گذاری افغانستان پیش‌تر هشدار داده بود که بسته‌ماندن این گذرگاه‌ها می‌تواند ماهانه تا ۲۰۰ میلیون دالر به هر دو طرف زیان وارد کند.
