شماری از باشنده‌گان کابل از مسدود شدن پیاده‌روهای شهر توسط دکانداران و دست‌فروشان شکایت دارند. آنان می‌گویند که بسیاری از دکانداران و دست‌فروشان بدون توجه به حقوق عابران، اجناس و کالاهای خود را در پیاده‌روها قرار می‌دهند و مسیر رفت‌وآمد مردم را مسدود می‌کنند. به گفته این باشنده‌گان، مسدود شدن پیاده‌روها افزون بر ایجاد ازدحام و دشواری در رفت‌وآمد، زمینه افزایش جیب‌بری و برخی جرایم دیگر را نیز فراهم کرده است. آنان می‌افزایند که در برخی مناطق شهر، مسیرهایی که در شرایط عادی تنها چند دقیقه زمان می‌گیرد، به‌دلیل ازدحام و موانع موجود در پیاده‌روها گاهی چندین برابر بیشتر طول می‌کشد.
این باشنده‌گان تاکید می‌کنند که با وجود درک مشکلات اقتصادی دست‌فروشان، اشغال پیاده‌روها را راه‌حل مناسبی نمی‌دانند. به باور آنان، پهن کردن بساط در مسیرهای عبوری، رفت‌وآمد شهروندان را با مشکل روبه‌رو کرده و نظم شهری را مختل ساخته است. آنان از مسوولان شهرداری کابل تحت کنترل طالبان می‌خواهند که برای آزادسازی پیاده‌روها، جلوگیری از استفاده غیرمجاز از این مسیرها و فراهم‌سازی مکان‌های مناسب برای فعالیت دست‌فروشان، اقدامات عملی روی دست گیرند.
عین‌الله، یکی از باشنده‌گان کابل، می‌گوید که قرار دادن اجناس و تجهیزات دکانداران در پیاده‌روها و جاده‌های عمومی به یک معضل فراگیر در شهر کابل تبدیل شده و رفت‌وآمد شهروندان را با مشکلات جدی روبه‌رو کرده است. او می‌افزاید که برخی دکانداران، شرکت‌های تجارتی و کارگاه‌های فنی با مسدود کردن پیاده‌روها و حتا حفر چاه‌ها در مسیرهای عمومی، امنیت و آسایش عابران، به‌ویژه زنان و کودکان را به خطر می‌اندازند. به باور این باشنده کابل، نبود نظارت و قانون‌مندی در استفاده از پیاده‌روها سبب شده است که بسیاری از عابران ناگزیر شوند به‌جای پیاده‌رو از سرک استفاده کنند.
این باشنده کابل می‌گوید: «متاسفانه گذاشتن اجناس دکانداران، وسایل کارگاه‌ها و تجهیزات برخی شرکت‌ها در پیاده‌روها و جاده‌های عمومی به یک معضل جدی در کابل تبدیل شده است. در بسیاری از نقاط شهر، پیاده‌روها عملاً در اختیار دکانداران قرار گرفته و عابران با مشکلات فراوانی روبه‌رو هستند. از سوی دیگر، حفر چاه در مسیرهای عمومی و رها کردن سیخ‌های آهنی، شیشه و سایر وسایل ساختمانی در کنار جاده‌ها، خطرات زیادی را متوجه شهروندان، به‌ویژه زنان و کودکان، کرده است. این وضعیت نیازمند رسیده‌گی جدی از سوی نهادهای مسئول است.»
مهدی، یکی دیگر از باشنده‌گان کابل، می‌گوید که شماری از دکانداران با وجود داشتن فضای کافی در داخل دکان‌های‌شان، اجناس خود را در پیاده‌روها قرار می‌دهند و باعث مسدود شدن مسیر رفت‌وآمد عابران می‌شوند. او می‌افزاید که مسدود شدن پیاده‌روها افزون بر ایجاد دشواری برای شهروندان، زمینه ازدحام را فراهم کرده و فرصت بیش‌تری را برای جیب‌بران و سارقان به وجود آورده است.
این باشنده کابل می گوید: «متاسفانه برخی دکانداران برای جلب توجه مشتریان، اجناس خود را در پیاده‌روها می‌گذارند؛ در حالی که در داخل دکان‌های‌شان فضای کافی برای نگهداری این وسایل وجود دارد. وقتی از آنان پرسیده می‌شود که چرا پیاده‌رو را اشغال کرده‌اند، معمولاً می‌گویند که می‌خواهند مردم اجناس‌شان را بهتر ببینند. اما واقعیت این است که اگر کسی به کالایی نیاز داشته باشد، به دکان مراجعه می‌کند. این کار نه تنها به خود دکانداران ضرر می‌رساند، چون اجناس‌شان در معرض گرد و خاک و آفتاب قرار می‌گیرد، بلکه برای مردم نیز مشکلات زیادی ایجاد می‌کند.»
فیصل عمر، یکی دیگر از باشنده‌گان کابل، می‌گوید که در برخی از ساحات مزدحم شهر، به‌ویژه در مسیر پل باغ عمومی تا شاه دوشمشیره، پیاده‌روها و بخش‌هایی از جاده توسط دست‌فروشان و دکانداران اشغال شده است. او می‌افزاید که مسدود شدن پیاده‌روها باعث کندی رفت‌وآمد عابران شده و شهروندان برای پیمودن مسیرهای کوتاه ناگزیرند زمان بیش‌تری را صرف کنند.
این باشنده کابل می گوید: «در مسیر پل باغ عمومی تا شاه دوشمشیره، پیاده‌روها و حتا بخش‌هایی از جاده از سوی دست‌فروشان و دکانداران اشغال شده است. اگر کسی بخواهد این مسیر را پیاده طی کند، در حالی که در شرایط عادی بیش از پنج دقیقه زمان نمی‌گیرد، گاهی ناچار می‌شود حدود بیست دقیقه در راه باشد. دلیل آن هم وجود موانع و ازدحامی است که در پیاده‌روها ایجاد شده است. شاید این وضعیت برای برخی عادی به نظر برسد، اما در عمل وقت مردم را می‌گیرد و رفت‌وآمد روزانه آنان را دشوار می‌سازد.»
سلیم، یکی دیگر از باشنده‌گان کابل، مسدود شدن پیاده روها از سوی دکانداران و دست‌فروشان را نگران کننده می‌داند. او می‌افزاید که برخی فروشنده‌گان برای جلب مشتری و بازاریابی، کالاهای خود را بیرون از دکان قرار می‌دهند و به مشکلاتی که این کار برای شهروندان ایجاد می‌کند، توجه چندانی ندارند. به باور این باشنده کابل، نبود نظارت موثر از سوی شهرداری کابل زیر کنترل طالبان سبب شده است که اشغال پیاده‌روها به یک مشکل دوامدار در بخش‌های مختلف شهر تبدیل شود.
این باشنده کابل می گوید: «تقریباً در بسیاری از نقاط شهر می‌بینیم که دکانداران پیاده‌روها را با اجناس خود اشغال کرده‌اند و فضای کافی برای عبور مردم باقی نگذاشته‌اند. برخی از آنان برای بازاریابی و جلب مشتری، کالاهای خود را بیرون از دکان می‌گذارند و بیشتر به منفعت شخصی خود فکر می‌کنند. اگر نظارت جدی از سوی شهرداری وجود داشته باشد، این وضعیت تا اندازه زیادی قابل کنترل است؛ اما در حال حاضر این مشکل در بسیاری از ساحات شهر دیده می‌شود و رفت‌وآمد مردم را با دشواری روبه‌رو کرده است.»
این نگرانی‌ها در حالی مطرح می‌شود که مسدود شدن پیاده‌روها از سوی دکانداران و دست‌فروشان در سال‌های اخیر به یکی از چالش‌های عمده شهری در کابل تبدیل شده است. در بسیاری از جاده‌ها و بازارهای مزدحم شهر، بخش‌های قابل توجهی از پیاده‌روها به نمایش و فروش کالا اختصاص یافته و عابران ناگزیرند برای رفت‌وآمد از جاده‌های موتررو استفاده کنند.
شهرداری کابل در سال‌های گذشته بارها از اجرای برنامه‌هایی برای جمع‌آوری دست‌فروشان و جلوگیری از قرار دادن اجناس در پیاده‌روها خبر داده است. با این حال، شهروندان می‌گویند که این اقدامات بیشتر مقطعی بوده و نتوانسته به حل پایدار این مشکل منجر شود.
