العربیه به نقل از منابع آلمانی گزارش داده که پولیس آلمان، یکی از انفلوئنسرهای سَلَفی در تیکتاک و اینستاگرام را بازداشت کرده است. این شخص که دهران أ. نام دارد و با نام مستعار عبدالحمید شناخته میشود، در دوسلدورف زندهگی میکند. پولیس آلمان مدعی است که عبدالحمید خود را دعوتگر جا زده بود و کمکهای مردمی را به نام فقیران و ساخت مسجد و یاری به یتیمان جمعآوری میکرد که حالا مشخص شده وی بیشتر این کمکها را برای خود هزینه میکرده است. در حمله پولیس به محل اقامت فرد یادشده، اشیای لوکس و مقدار زیادی یورو کشف و ضبط شده است. خواهر و نامزد این شخصِ متظاهر به دعوتگری به اسلام نیز در این پرونده جرمی همدست وی شناخته شدهاند. به گفته پولیس، بازداشت عبدالحمید زمانی صورت گرفت که معلوماتی به دست آمد که این تیکتاکر قرار است به یکی از کشورهای عربی فرار کند. گفته میشود اگر عبدالحمید مجرم شناخته شود احتمال دارد به حبس دهساله محکوم گردد.
عبدالحمید بدشانس بود در کشوری زندهگی میکرد که اغفال مردم به قصد دزدی پولهایشان جرم شناخته میشود و به همین خاطر پولیس وارد عمل شد و وی را بازداشت کرد. این در حالی است که در کشورهایی همچون کشور ما چه بسیارند افرادی که بهصورت مداوم به این قبیل کارها مبادرت میورزند و نهتنها با مجازاتی روبهرو نمیشوند، بلکه روز تا روز مراحل ترقی را طی میکنند و از پایگاه و جایگاه اجتماعی بهتر برخوردار میشوند. در این کشورها از یک طرف میتوان مردم را به سادهگی فریب داد و کلاه بر سرشان گذاشت و از سوی دیگر حاکمیت قانون به آن اندازه ریشهدار نیست که جلو افراد فریبکار را بگیرد و مجازاتهایی را برای آنها پیشنهاد دهد. فریبکاران و دغلبازان در اینگونه جامعهها با خیال راحت به کار خود ادامه میدهند و حتا ممکن است از سوی حاکمیتها مورد حمایت نیز قرار گیرند.
واقعیت اسفبار این است که هر قدر قدرت دین در یک جامعه بیشتر باشد و مردم به ارزشهای دینی احترام فزونتری قایل باشند، به همان پیمانه سوءاستفاده از نام دین و دیانت بیشتر میشود. فریبکاران از احترام و اعتمادی که مردم به مفاهیم و نمادهای دینی دارند، استفاده میکنند و دین را در خدمت اهداف شخصی خود قرار میدهند. برای مثال مینویسم: اکنون رسانهها در افغانستان آزاد نیستند تا قادر به گزارش دادن تجاوزهایی که در مدارس دینی علیه کودکان خردسال انجام میشود، باشند. با این حال، در دوره جمهوریت هرازگاهی گزارشهایی منتشر میشد از تجاوز جنسی یک ملا یا مدرس مدرسه بر دختر یا پسر خردسال. تلخی ماجرا در این است که این جنایتها به تکرار صورت میگرفت و میگیرد و فقط گوشه کوچکی از آن به اطلاع عموم میرسد. این فقط نمونهای از جرایمی است که در سایه دیانت صورت میگیرد، اما بازهم مردم را نسبت به این وضعیت حساس نمیسازد.
واقعیت تأسفبار دیگر آن است که اگر شما در مثلاً افغانستان از پولداران بخواهید برای ساختن مکتب و کتابخانه و پل و ذخیره آب پول بدهند تعلل میکنند و بیشتر آنها حاضر نیستند در این عرصهها سهم بگیرند، اما برای ایجاد مدرسه و مسجد از یکدیگر سبقت میجویند. این در حالی است که افغانستان به قدر کافی دارای مدرسه و مسجد است و حتا اگر ضرورتی هم به ساختن مسجد و مدرسه باشد، در کنار آن، این جامعه به ساختن مکتب و کتابخانه و پل هم نیاز دارد. به دلیل انحرافی که در برداشتهای دینی مردم به وجود آمده، تصور عام این است که هزینه پول در کارهای عامالمنفعه به جز مسجد و مدرسه دارای اجر و ثواب اخروی نیست. همین اکنون هزاران مدرسه دینی در سراسر کشور مشغول فعالیت هستند، اما بازهم متولیان امور مذهبی مشغول ساختن اینگونه مراکزند؛ گویا افغانستان به چیزی جز ملا و عالم دین ضرورت ندارد.
شما یک بار نگاهی به وضع زندهگی شخصی مبلغان مذهبی بیندازید. بیشتر آنها از امکانات وافر زندهگی بهرهمندند و از لحاظ اقتصادی کموکسری ندارند. یکی از محورهای تبلیغ دینی این مبلغان برحذر داشتن مردم از شهوتهای دنیوی و هوسهای نفسانی است. آنها میکوشند مخاطبان خود را از اسارت در دام مال و منال دنیا برهانند، اما خودشان سعی میکنند به قدر کافی و حتا بیشتر از حد کفایت از لذتهای دنیوی بهره ببرند. شاید بعضی از این اشخاصی که به نام دین به جایگاه اجتماعی و اقتصادی بلند دست یافتهاند، اگر در یک جامعه دیگر زندهگی میکردند باید با مشکلات دست و پنجه نرم میکردند و برای یافتن کار باید همیشه در تلاش و تکاپو میبودند، ولی در جامعه گرفتار انحطاط به رهبری مردم میپردازند و زندهگی اقتصادی ایدهآل دارند.
انسان امروزی با هزاران مسأله و مصیبت مواجه است. یکی از این مسألهها آگاهانه زیستن و مجهز شدن به تفکر انتقادی است. برخورداری از اندیشه انتقادی برای انسان معاصر از آنجا ضرورت مییابد که در حال حاضر انواع و اقسام عواملی وجود دارد که وی را از قضاوت درست بازمیدارد و ذهنش را مشوب میکند. داشتن تفکر انتقادی به ما کمک میکند تا تحت تأثیر عوامل رهزن قرار نگیریم و فریب دغلکاران را نخوریم؛ دغلکارانی که حتا به دین و ارزشهای مقدس نیز رحم نمیکنند و از آن برای اغفال تودهها سوءاستفاده میکنند.






