با گذشت چهار روز از عید قربان، شماری از باشنده‌گان کابل از بوی بد و تعفن ناشی از خون و تخلیه شکم حیوانات قربانی‌شده در بخش‌های مختلف شهر شکایت دارند. آنان می‌گویند که پوست، روده و سایر بخش‌های غیرقابل استفاده حیوانات در جوی‌ها و برخی نقاط رها شده و با وجود سپری شدن چند روز از عید، شهرداری طالبان تا کنون اقدام موثری برای پاک‌سازی این کثافات انجام نداده است. به گفته باشنده‌گان، بوی برخاسته از این ضایعات زنده‌گی روزمره مردم را با مشکل روبه‌رو کرده است. در همین حال، شماری از کارشناسان محیط زیست هشدار می‌دهند که در صورت مدیریت نشدن درست بقایای حیوانات قربانی‌شده، این ضایعات پس از خشک شدن به ذرات آلوده تبدیل شده و در گسترش آلوده‌گی هوا و افزایش خطر بیماری‌ها نقش خواهند داشت.
شمس، یکی از باشنده‌گان کابل، از بوی بد ناشی از ضایعات باقی‌مانده حیوانات ذبح‌شده در عید قربان شکایت دارد. او می‌گوید: «تنها کوچه ما نیست، در بسیاری از کوچه‌ها و سرک‌هایی که رفت‌وآمد می‌کنم، بوی بد و تعفن آزارم می‌دهد. افرادی که قربانی کرده‌اند، پوست، روده و دیگر بخش‌های غیرقابل استفاده حیوانات را در جوی‌ها انداخته‌اند. اکنون این ضایعات زیر آفتاب فاسد شده، مگس‌ها روی آن جمع شده‌اند و بوی بسیار ناخوشایندی ایجاد کرده‌اند.»
این باشنده کابل می‌گوید: «پوست و روده حیوانات قربانی‌شده را با زرنج یا موترهایی که قسمت بار آن‌ها باز است انتقال می‌دهند، بدون این‌که روی آن را بپوشانند. بوی آن در سراسر سرک پخش می‌شود و واقعاً آزاردهنده است. گاهی از شدت بوی بد، هنگام عبور ناچار می‌شوم نفسم را حبس کنم.»
شمس می‌افزاید: «اکنون بوی این ضایعات ما را آزار می‌دهد، اما چند روز بعد که خشک شوند و با خاک مخلوط گردند، با وزش باد این آلوده‌گی‌ها را تنفس خواهیم کرد و روی سر و صورت مردم خواهد نشست. در نتیجه، بیماری‌های بیش‌تری نیز به وجود خواهد آمد. متاسفانه طالبان نیز به این موضوع توجهی ندارند و نظافت شهری برای‌شان در اولویت به نظر نمی‌رسد. اگر جلو این کار گرفته نشد، حداقل اکنون مسوولان شهرداری طالبان باید به این موضوع رسیده‌گی کنند و این کثافات را پاک‌سازی نمایند. واقعاً از این بوی بد به ستوه آمده‌ایم. اگر مجبور نباشم، ترجیح می‌دهم اصلاً از خانه بیرون نشوم.»
زکریا (مستعار)، باشنده کابل، می‌گوید با آن‌که سه روز از ایام عید گذشته است، اما هنوز هم بوی تعفن بقایای حیوانات ذبح‌شده در نقاط مختلف شهر سبب آزارواذیت باشنده‌گان کابل می‌شود. او می‌گوید: «اگر این روند ادامه پیدا کند، سبب افزایش بیماری‌های مختلف خواهد شد. امیدوارم شهرداری کابل برای پاک‌سازی این کثافات و بقایای حیوانات قربانی‌شده اقدام کند.»
این باشنده کابل می‌افزاید: «باشنده‌گان کابل نیز باید حداقل فرهنگ شهرنشینی را رعایت کنند و قربانی‌های خود را در مکان‌های مشخص انجام دهند. اگر در خانه هم قربانی می‌کنند، اعضا و بخش‌های اضافی حیوانات را که قابل استفاده برای انسان‌ها نیست، در مناطق مناسب و دور از ساحات مسکونی دفن کنند تا همسایه‌ها و سایر شهروندان از بوی بد آن رنج نبرند و زمینه شیوع بیماری‌ها فراهم نشود. همچنان در این زمینه باید برنامه‌های آگاهی‌دهی راه‌اندازی شود و با افراد متخلف برخورد قانونی صورت گیرد تا این فرهنگ و قانون در جامعه نهادینه شود.»
رویا (مستعار)، یکی از باشنده‌گان دیگر کابل، می‌گوید که باقی‌مانده‌های قربانی و ضایعات حیوانات ذبح‌شده پس از عید، مشکلات جدی صحی و محیط‌زیستی را برای ساکنان محل ایجاد کرده است. او می‌گوید: «همسایه‌های ما پس از قربانی، خون و سایر مواد اضافی حیوانات را در جوی کنار کوچه ریختند. از آن‌جایی که آب در این جوی‌ها به‌درستی جریان ندارد، این مواد باقی مانده و فاسد شده‌اند. بوی بسیار ناخوشایند آن در این هوای گرم زنده‌گی را برای ما دشوار کرده است؛ تا جایی که مجبور شده‌ایم کلکین‌های خانه را همیشه بسته نگهداریم.»
رویا می‌افزاید: «مشکل تنها به ضایعات قربانی محدود نمی‌شود. پیش از عید نیز مواشی که از ولایت‌ها برای فروش آورده شده بودند، در برخی نقاط شهر نگهداری می‌شدند و پس از انتقال آن‌ها، محل‌های نگهداری‌شان همچنان آلوده و پاک‌کاری نشده باقی مانده است. بوی نامطبوع این مکان‌ها نیز مردم را آزار می‌دهد. از سوی دیگر، با وزیدن باد، گرد و خاک و آلوده‌گی‌ها وارد خانه‌ها می‌شود و ما ناچار آن را تنفس می‌کنیم. برادر کوچک من به‌دلیل همین آلوده‌گی‌ها دچار حساسیت شده و تا کنون دوبار او را نزد داکتر بوردیم.»
در همین حال، سید محمد سلمان‌خیل، کارشناس محیط زیست، می‌گوید شهر کابل از پیش با چالش جدی مدیریت کثافات روبه‌رو بوده و با فرارسیدن عید قربان و افزایش ضایعات ناشی از ذبح حیوانات، این چالش گسترده‌تر شده است.
آقای سلمان‌خیل می‌گوید: «در صورتی که کثافات و ضایعات باقی‌مانده از قربانی به‌گونه درست مدیریت نشود، پس از مدتی خشک شده و به ذرات ریز گرد و غبار تبدیل می‌شود. این ذرات بر اثر وزش باد در هوا پخش شده و به چرخه آلوده‌گی هوا می‌پیوندد. این نوع آلوده‌گی بسیار خطرناک است، زیرا منشأ حیوانی دارد و تنفس آن می‌تواند مشکلات گوناگونی از جمله اسهالات، بیماری‌های تنفسی و امراض جلدی را برای انسان‌ها به وجود آورد.» به گفته این کارشناس محیط زیست، این کثافات نه‌تنها محیط زیست، بلکه هوای شهر را نیز آلوده می‌سازد و سیمای شهری را خدشه‌دار می‌کند.
این کارشناس محیط‌زیست می‌افزاید: «نه از لحاظ فرهنگی، نه از لحاظ اجتماعی، نه از منظر اخلاقی و نه از دیدگاه اسلامی، شایسته شهروندان یک کشور نیست که چنین رفتارهایی را انجام دهند. کثافات باید از مبدأ مدیریت شود تا در مقصد با مشکل مدیریت مواجه نشویم. متاسفانه در بسیاری موارد، تفکیک زباله‌ها از مبدأ صورت نمی‌گیرد و کثافات تر و خشک با یکدیگر مخلوط می‌شود. این روند از خانه تا سطح شهر به‌گونه درست تطبیق نشده است. در نتیجه، نهادهای مسوول نیز کثافات را به‌صورت مخلوط جمع‌آوری کرده و یا دفن می‌کنند و یا می‌سوزانند که این اقدامات خود مشکلات دیگری را به همراه دارد و سبب آلوده‌گی خاک، آب و هوا می‌شود.»
این در حالی است که شماری از باشنده‌گان کابل که در مناطق دورتر از مرکز شهر زنده‌گی می‌کنند، چندی پیش در مصاحبه با روزنامه ۸صبح از نبود سطل‌های زباله در محل‌های بودوباش‌شان شکایت کرده بودند. آنان گفته بودند که حتا در مسافت‌های طولانی نیز یک زباله‌دانی پیدا نمی‌شود و این موضوع مردم را با مشکلات زیادی روبه‌رو کرده است. به گفته آنان، نبود سطل‌های زباله سبب شده است مردم زباله‌های‌شان را در کنار سرک‌ها، کوچه‌ها و جوی‌ها رها کنند. آنان افزوده بودند که انباشته شدن زباله‌ها در کنار جاده‌ها و کوچه‌ها، مشکلات صحی و محیط‌زیستی زیادی را نیز برای مردم به‌وجود آورده است.
