سلام محدثه پنج سال بعد… نمی‌دانم وقتی این نامه را می‌خوانی کجا هستی، چه احساسی داری، کنار چه آدم‌هایی نشسته‌ای و زنده‌گی‌ات چقدر با امروز فرق کرده؛ اما یک چیز را می‌دانم: دختری که این نامه را برایت می‌نویسد، رویاهای بزرگی در سر دارد.
من، محدثه امروز، هنوز در ابتدای راه ایستاده‌ام. شاید خیلی چیزها سخت باشد، شاید گاهی خسته شوم، شاید بارها با خودم بگویم «دیگر نمی‌توانم»، اما هنوز یک تصویر در ذهنم دارم؛ تصویری از دختری که تسلیم این سختی‌ها نشده، امید دارد، برنامه و هدف دارد، رویای خیلی خیلی بزرگ دارد. امیدوارم وقتی این نامه را می‌خوانی، از من راضی باشی. امیدوارم توانسته باشی قدم‌هایی برداری که امروز فقط آرزویشان را دارم. امیدوارم پنج سال بعد، فارغ‌التحصیل یکی از بهترین دانشگاه‌های جهان باشی، بیشتر از ۷ زبان بلد باشی، نویسنده‌ای بزرگ باشی و چند جلد کتاب بنویسی که درد تمام دختران افغانستان را ثبت کرده باشد، کتاب‌خانه ساخته باشی و برای خودت و مردم‌ات افتخار آفریده باشی. وقتی هم به گذشته می‌بینی، به خودت بگویی: «دیدی شد!»
اما من فقط موفقیت شخصی نمی‌خواهم. رویای من بزرگ‌تر از خودم است. می‌خواهم روزی رهبر یک تغییر بزرگ باشم؛ رهبری که به جای جنگ، صلح را انتخاب کند، به جای نفرت، انسان‌ها را به هم نزدیک کند و به جای این‌که دختر بودن محدودیت باشد، آن را به قدرت و افتخار تبدیل کند.
محدثه، امیدوارم در دنیایی زنده‌گی کنی که زن بودن و دختر بودن جرم نباشد. جایی که هیچ دختری برای درس خواندن، رویا داشتن، کار کردن و ساختن آینده‌اش مجبور نباشد عذرخواهی کند. امیدوارم دختران بتوانند بدون ترس رویا ببینند و هیچ‌کس به آن‌ها نگوید که رویاهایشان برایشان زیادی بزرگ است. اگر امروز هنوز به همه این‌ها نرسیده باشی، ناراحت نشو. یادت باشد که تو قرار نیست همه‌چیز را در یک روز تغییر بدهی. کافی است هر روز یک قدم برداری و اگر روزی شکست خوردی، این نامه را دوباره بخوان.
اگر خسته شدی، به محدثه امروز فکر کن؛ به دختری که با وجود تمام سختی‌ها، هنوز آینده‌اش را تصور می‌کرد. دختری که خوشحالی‌اش از فکر کردن به اهداف و رویاهایش می‌آمد. محدثه، هیچ‌وقت خودت را کوچک نکن تا دیگران احساس بزرگی کنند. هیچ‌وقت به خاطر دختر بودنت از رویاهایت دست نکش. هیچ‌وقت اجازه نده سختی‌ها به تو ثابت کنند که نمی‌توانی.
تو باید ادامه بدهی؛ چون خودت بهتر از هر کسی می‌دانی که قوی‌تری از آن چیزی هستی که فکر می‌کنی. و اگر پنج سال بعد به همه رویاهایت رسیدی، مغرور نشو؛ دست دختر دیگری را بگیر و او را هم بالا بکش. اما اگر هنوز در مسیر هستی، باز هم به خودت افتخار کن. چون ارزش تو فقط در مقصد نیست؛ در تمام قدم‌هایی است که با وجود ترس و خسته‌گی برداشته‌ای.
پس سلام به محدثه پنج سال بعد؛ به دختری که امیدوارم قوی‌تر، آگاه‌تر، مهربان‌تر و آزادتر شده باشی.
من نمی‌دانم آینده دقیقاً چه شکلی خواهد بود؛ اما امروز به تو ایمان دارم. این نامه از طرف محدثه امروز برای محدثه پنج سال بعد است. برای تو، یادت نرود محدثه: تسلیم سختی‌ها نشو؛ تو قوی‌تر از آنی هستی که فکرش را می‌کنی.
