شماری از باشنده‌گان شهر کابل از افزایش سگ‌های ولگرد در جاده‌ها و محله‌ها، به‌ویژه مناطق دورافتاده، شکایت دارند. آنان می‌گویند که گشت‌وگذار این سگ‌ها در ساعات اولیه صبح و شب باعث ایجاد ترس و نگرانی در میان مردم شده است. به گفته آنان، کودکان و سال‌مندان بیش از دیگران در معرض خطر قرار دارند و در برخی موارد حتا جرأت خروج از خانه را ندارند.
جمیله، یکی از باشنده‌گان قلعه‌زمان‌خان کابل، از افزایش سگ‌های ولگرد در این محل شکایت دارد. او می‌گوید که افزایش شمار این سگ‌ها در کوچه‌ها و جاده‌ها، رفت‌وآمد روزمره باشنده‌گان را با مشکل مواجه کرده است. به گفته او، کودکانی که هر روز به مکتب می‌روند، بیش از دیگران با مزاحمت و تهدید سگ‌های ولگرد روبه‌رو می‌شوند.
این باشنده کابل می‌گوید: «سگ‌های ولگرد بسیار زیاد شده‌اند و مردم را آزارواذیت می‌کنند. بعضی وقت‌ها بالای اطفال حمله می‌کنند و حتا بالای کلان سال‌ها نیز حمله می‌کنند. من خودم چند بار شاهد بوده‌ام که بالایم حمله کرده‌اند، به‌ویژه صبح‌ها زمانی که برای رفتن به کار از خانه بیرون می‌شوم. کودکان محل ما از ترس نه می‌توانند به مسجد بروند و نه به مکتب.»
امرالله، یکی دیگر از باشنده‌گان کابل که در حومه شهر زنده‌گی می‌کند، از بی‌توجهی شهرداری طالبان نسبت به جمع‌آوری سگ‌های ولگرد انتقاد می‌کند. او می‌گوید که به‌دلیل زنده‌گی در اطراف شهر، نه شهرداری طالبان در محل حضور دارد و نه هم این گروه برنامه‌ای برای رسیده‌گی به این مشکل دارند.
این باشنده کابل می‌افزاید: «در داخل شهر حداقل شهرداری [طالبان] برنامه‌ای برای جمع‌آوری سگ‌ها دارد؛ سگ‌های ولگرد را واکسین می‌کند و رسیده‌گی می‌شود، اما در مناطق اطراف کابل اصلاً توجهی صورت نمی‌گیرد. تنها شاهد افزایش گروه‌های سگ‌های ولگرد هستیم و هیچ‌گاه کاهش آن را به چشم ندیده‌ایم.» به گفته او، زمانی که طالبان در محل آن‌ها یک پوسته امنیتی داشتند، هر از گاهی وقتی سگ‌های ولگرد مزاحمت ایجاد می‌کردند، بر آن‌ها شلیک می‌کردند، اما هیچ اقدام مناسبی برای مدیریت این معضل انجام نداده‌اند.
علی، یکی از باشنده‌گان شرق کابل، نیز از افزایش بی‌پیشینه سگ‌های ولگرد نگرانی می‌کند. او می‌گوید که گاهی برای تفریح و کوه‌گردی به تپه‌های کابل با دوستانش می‌رود، اما در طول مسیر سگ‌های ولگرد مزاحمت زیادی ایجاد می‌کنند و آرامش آنان را برهم می‌زنند. به گفته او، اکثر سگ‌هایی که در کوچه‌وپس‌کوچه‌های محل زنده‌گی‌شان تجمع دارند، بیمار یا زخمی هستند و سلامت مردم را تهدید می‌کنند.
این باشنده کابل می‌گوید: «دیروز که به کوه رفته بودیم، ناگهان بین سگ‌های ولگرد و سگ مریض جنگ شد، سروصدا و فرار و وحشت شدیدی ایجاد کردند. در محل زنده‌گی ما نیز وضعیت همین‌طور است؛ قبلاً مسوولان این سگ‌ها را جمع‌آوری می‌کردند، اما حالا هیچ توجهی به این مشکل نمی‌شود.»
مجیب و وارث، دو باشنده مرکز شهر کابل، برخلاف نظر باشنده‌گان مناطق دوردست، دیدگاهی متفاوت دارند. آنان می‌گویند که نسبت به گذشته تجمع سگ‌های ولگرد بسیار کاهش یافته و حتا سگ‌هایی که بیمار یا مبتلا به هاری بوده‌اند، واکسین شده یا توسط شهرداری طالبان از سطح شهر جمع‌آوری شده‌اند.
در همین حال، شماری از پزشکان می‌گویند که افزایش سگ‌های ولگرد در محل‌های رهایشی نگرانی‌های جدی به‌ویژه از بابت انتقال بیماری‌های واگیردار برای شهروندان ایجاد کرده است. آنان می‌افزایند که نبود کنترل بر جمعیت این سگ‌ها می‌تواند به شیوع بیماری‌هایی مانند هاری و دیگر عفونت‌ها منجر شود و سلامت عمومی را تهدید کند.
بسم‌الله غفاری، یکی از پزشکان، در این مورد می‌گوید: «سگ‌های ولگرد در محل‌های رهایشی تهدیدی جدی برای سلامت عمومی، امنیت روانی و وضعیت اقتصادی مردم به شمار می‌روند. اگر اقدامات لازم برای کنترل این سگ‌ها انجام نشود، بیماری‌ها و مشکلات مختلف برای مردم ادامه خواهد داشت. سگ‌های ولگرد با گاز گرفتن انسان می‌توانند ویروس هاری را منتقل کنند که بسیار خطرناک است؛ این ویروس وارد مغز شده و سبب التهاب مغز، هایدروفوبیا، فلج و حتا مرگ می‌شود. همچنین، تماس با این سگ‌ها می‌تواند باعث اسهال‌های شدید، انتقال انگل‌ها و آسیب‌های مغزی شود. آسیب‌های ناشی از حمله سگ‌ها ممکن است منجر به ناتوانی‌های دایمی، قد کوتاهی و اضطراب مزمن شود.»
سگ‌های ولگرد یکی از انتقال‌دهنده‌گان اصلی بیماری‌ها دانسته می‌شود؛ از این رو پزشکان پیشنهاد می‌کنند که این سگ‌ها باید گردآوری و به مکان دور از شهر انتقال داده شود.
طالبان تا کنون درباره گردآوری یا واکسیناسیون سگ‌های ولگرد چیزی اعلام نکرده‌اند، اما پیش‌تر نعمت‌الله بارکزی، نماینده شهرداری طالبان در کابل، گفته بود که در طول یک‌سال حدود ۲۰ هزار سگ ولگرد جمع‌آوری شده‌اند. او همچنین گفته بود که بیش از ۱۲ هزار سگ ولگرد پس از طی مراحل مختلف، واکسین و درمان شده‌اند.
