در ادامه نگرانی‌ها درباره آزارواذیت اقلیت‌های مذهبی از سوی طالبان، شماری از باشنده‌گان ولسوالی شغنان ولایت بدخشان با ارسال نامه‌ای به ولسوال طالبان، از رفتار اعضا و جنگ‌جویان این گروه شکایت کرده‌اند. آنان در این نامه گفته‌اند که جنگ‌جویان طالبان در کوچه‌ها و بازارها مردم را مورد آزارواذیت قرار می‌دهند. در نامه آمده است که این شکایت‌نامه براساس مشاهدات و شکایت‌های مکرر مردم از رفتار جنگ‌جویان طالبان تهیه شده و از مسوولان این گروه خواسته شده است که برای رسیده‌گی فوری به این وضعیت اقدام کنند.
شماری از باشنده‌گان ولسوالی شغنان ولایت بدخشان با ارسال نامه‌ای به ولسوال طالبان در این ولسوالی، از برخورد جنگ‌جویان این گروه با مردم، به‌ویژه آزارواذیت از سوی محتسبان طالبان، به‌شدت ابراز نگرانی کرده‌اند. آنان در این نامه گفته‌اند که جنگ‌جویان طالبان بارها زنان را مورد آزارواذیت قرار داده‌اند و مردم به‌دلیل تهدیدهای امنیتی و ترس از طالبان در این زمینه سکوت کرده‌اند؛ اما تداوم این وضعیت باعث شده است که دیگر در برابر این رفتار سکوت نکنند.
یک نسخه از این نامه که به‌دست ۸صبح رسیده است، نشان می‌دهد که باشنده‌گان شغنان به‌دلیل رفتار نامناسب برخی از نیروهای نظامی طالبان در مکان‌های عمومی، شکایت رسمی ثبت کرده‌اند.
در بخشی از این نامه آمده است: «براساس مشاهدات و شکایت‌های مکرر مردم محل، شماری از افراد نظامی در برخی کوچه‌ها، بازارها و اماکن عمومی، به‌ویژه بانوان، برخوردهایی انجام می‌دهند که موجب آزار، نگرانی و سلب آرامش مردم شده است.» در این نامه تاکید شده است که به‌دلیل حمل سلاح از سوی این افراد، باشنده‌گان محل از ترس پیامدهای احتمالی، قادر به بیان شکایت یا اعتراض نبوده‌اند.
باشنده‌گان شغنان در این نامه گفته‌اند: «ادامه چنین رفتارهایی می‌تواند اعتماد و همکاری میان مردم و مسوولان را تضعیف کرده و زمینه نارضایتی عمومی و تنش‌های اجتماعی را فراهم سازد. از همین رو، از مقام‌های محترم ولسوالی تقاضا می‌شود که این موضوع را به‌گونه جدی بررسی کرده و در صورت اثبات تخلفات، اقدامات قانونی و انضباطی لازم را برای جلوگیری از تکرار چنین رفتارهایی روی دست گیرند.»
یک باشنده شغنان که نخواست نامش در گزارش ذکر شود، درباره رفتار طالبان با مردم می‌گوید: «واقعاً بد رفتار می‌کنند، به‌خصوص سربازان طالبان که بیشتر اوقات در بازار هستند. مردم را آزارواذیت می‌کنند.»
یک بانو از شغنان که نخواست نامش در گزارش ذکر شود، می‌گوید: «در شغنان نیز مانند سایر مناطق، محتسبان طالبان همیشه زنان را به بهانه نداشتن چادری آزارواذیت می‌کنند. مردم شغنان در گذشته آزاد بودند و این قید و بندها برای‌شان سخت تمام می‌شود.»
این بانو می‌افزاید: «قبلاً چند طالب، چند دختر شغنانی را گرفته بودند. برخی می‌گویند که آنان را به زور به نکاح خود درآورده‌اند و بعضی‌ها می‌گویند که با رضایت دختران بوده است. یک قضیه واقعی این است که برادرزاده یک طالب شغنانی با دختری رابطه دوستانه داشته و می‌خواسته با او ازدواج کند. کاکایش را به خواستگاری فرستاده، اما چون زیاد مقبول بود، این طالب، دختر را به‌جای که به برادرزاده‌اش خواستگاری کند، به خودش به خواستگاری کرده و با پرداخت پول، با آن دختر نکاح کرده است.»
این در حالی است که پیش از این، باشنده‌گان ولسوالی واخان نیز ولسوال طالبان در این ولسوالی را به آزارواذیت مردم و اعمال فشارهای مذهبی متهم کرده بودند. آنان ادعا کرده بودند که این مقام محلی طالبان چندین بار به تجاوز جنسی متهم شده است.
براساس گفته‌های باشنده‌گان، ولسوال طالبان مردم را تهدید می‌کند و به همین دلیل، کسی جرأت نمی‌کند در برابر رفتار او اعتراض یا شکایت کند. یکی از باشنده‌گان واخان گفته است که این مقام محلی طالبان با اعمال فشارهای گوناگون، از جمله فشارهای مذهبی، مردم، به‌ویژه زنان و دختران، را مورد آزار و اذیت قرار می‌دهد. آنان همچنین ادعا کرده‌اند که او برای برقراری رابطه با برخی زنان، از زور و فشار استفاده می‌کند.
همچنین یافته‌های یک گزارش دیگر روزنامه ۸صبح نشان می‌دهد که اسماعیلیان در بدخشان با موجی از محدودیت‌های مذهبی، آموزشی و اجتماعی روبه‌رو هستند. براساس یافته‌های این گزارش، دست‌کم ۱۰ جماعت‌خانه اسماعیلیان در شماری از ولسوالی‌های این ولایت بسته شده، بیش از ۳۴۰ کودک اسماعیلی در پنج ولسوالی بدخشان به مدرسه‌های دینی طالبان فرستاده شده‌اند و دست‌کم هفت مورد تغییر مذهب در میان اعضای این جامعه ثبت شده است. باشنده‌گان اسماعیلی بدخشان همچنین از فشار برای تغییر مذهب، تهدیدهای امنیتی، محدودیت بر فعالیت‌های فرهنگی و افزایش مهاجرت خانواده‌ها به کشورهای همسایه و کابل خبر داده‌اند.
این در حالی است که وزارت خارجه امریکا در گزارش سالانه آزادی بین‌المللی ادیان گفته است که رژیم طالبان جامعه افغانستان را براساس تفسیر خود از شریعت اداره می‌کند و اقلیت‌های مذهبی و دینی از حمایت کامل این گروه برخوردار نیستند.
در این گزارش، به نقل از کمیشنر عالی حقوق بشر سازمان ملل متحد آمده است که از زمان سلطه طالبان در سال ۲۰۲۱، «اقلیت‌ها، به‌ویژه اقلیت‌های مذهبی، هرگز از حمایت کامل برخوردار نبوده‌اند.»
