شماری از دانشجویانی که در خوابگاه دانشگاه تخار زنده‌گی می‌کنند، می‌گویند که از برگزاری برنامه‌های تبلیغاتی شبانه از سوی محتسبان امر به معروف و نهی از منکر طالبان به ستوه آمده‌اند. آنان تاکید می‌کنند که این برنامه‌ها بسیاری از دانشجویان را از درس و تحصیل دل‌سرد کرده است. این دانشجویان می‌گویند که طالبان هر شب برنامه‌های طولانی برگزار می‌کنند و این وضعیت فرصت خواب و آرامش روحی را از آنان گرفته و بر درس‌های روزانه‌شان نیز تاثیر منفی گذاشته است. به گفته آنان، دانشجویان به‌جای تمرکز بر درس و آماده‌گی برای درس‌های روز بعد، مجبورند شبانه به برنامه‌های تبلیغاتی طالبان گوش دهند. آنان تاکید می‌ورزند که نباید برنامه‌های تبلیغاتی طالبان مانع درس خواندن و خواب دانشجویان شود. آنان تصریح می‌کنند که طالبان از دانشجویان خواسته‌اند به فکر درس‌های غربی نباشند و هرچه رژیم این گروه می‌گوید، انجام دهند.
شماری از دانشجویانی که در خوابگاه دانشگاه تخار زنده‌گی می‌کنند، از ادامه برگزاری برنامه‌های تبلیغاتی طالبان ابراز نگرانی کرده و می‌گویند که خواب و آرامش‌شان از سوی محتسبان طالبان ربوده شده است. به گفته آنان، شبی نیست که این افراد دانشجویان را به زور و اجبار به مسجد نبرند تا به حرف‌های تکراری و کلیشه‌ای آنان گوش دهند. آنان تصریح می‌کنند که طالبان از دانشجویان می‌خواهند از رژیم این گروه اطاعت کنند، ریش بگذارند، کلاه بر سر کنند و به قول طالبان، سر و صورت‌شان را به «سیرت» برابر کنند و به درس‌های غربی توجه نداشته باشند.
دانشجویان خوابگاه دانشگاه تخار می‌گویند فردی به نام مولوی مفکر، مسوول امر به معروف و نهی از منکر طالبان در این خوابگاه، باید برکنار شود؛ زیرا به گفته آنان، او پیوسته دانشجویان را آزارواذیت می‌کند.
یکی از دانشجویان می‌گوید: «به خدا، از ساعت ۱۰ شب که آمده بودند تا ۱۲ بجه شب، آن‌قدر خسته‌مان کردند که هیچ نپرسید. می‌گویند که شما در فکر درس و تعلیم زیاد نباشید، سیرت‌تان را جور کنید. فکر تان را از زمان جمهوریت بیرون کنید. چیزی که امارت می‌گوید، شما به آن گوش بدهید. درس‌های غربی را نخوانید.»
این دانشجو تاکید می‌کند که طالبان اجازه بردن تلفن‌های هوشمند به برنامه‌های تبلیغاتی را نیز نمی‌دهند؛ زیرا بیم دارند که از این برنامه‌ها صدا یا تصویر ضبط شود. به گفته او، اگر طالبان متوجه شوند که دانشجویی تلفن هوشمند خود را به این برنامه‌ها برده است، تلفن او ضبط و خودش نیز مجازات خواهد شد.
دانشجوی دیگری در خوابگاه دانشگاه تخار نیز از رفتارهای توهین‌آمیز و تحقیرآمیز طالبان با دانشجویان به‌شدت ابراز نگرانی می‌کند و می‌گوید که این گروه دانشگاه‌ها را به مدرسه‌هایی که خودشان در آن درس خوانده‌اند، تبدیل کرده‌اند و هیچ ارزشی برای محیط اکادمیک قایل نیستند. به گفته او، طالبان گمان می‌کنند خوابگاه دانشگاه نیز یک پایگاه عسکری است.
این دانشجو می‌افزاید: «۱۰ بجه شب وقت استراحت دانشجویان است. صبح وقت به درس می‌روند و شماری هم کارخانگی دارند یا برای درس آماده‌گی می‌گیرند و درس‌های قبلی‌شان را مرور می‌کنند؛ اما به زور، خواسته یا ناخواسته، محصلین را به مسجد لیله می‌برند و تبلیغ می‌کنند.»
به گفته این دانشجو، طالبان نه‌تنها خوابگاه‌های دانشگاه‌ها را به کابوسی برای دانشجویان مبدل کرده‌اند، بلکه با اعمال محدودیت‌ها و رفتارهای توهین‌آمیز، انگیزه و علاقه آنان به تحصیل را نیز از بین برده‌اند. او می‌گوید که کمتر دانشجویی با علاقه‌مندی سابق درس می‌خواند و بیشتر آنان از سر اجبار به تحصیل ادامه می‌دهند تا دل پدر و مادرشان را خوش کنند و مدرکی به دست آورند؛ در حالی که دانشگاه باید محل یادگیری، تحقیق و پژوهش باشد.
این دانشجویان پیش‌تر نیز از کیفیت نامناسب غذا، فشارهای شدید طالبان، وضعیت بهداشتی خوابگاه و محدودیت‌های اعمال‌شده از سوی طالبان به‌شدت ابراز نگرانی کرده و گفته بودند که ادامه این وضعیت، بسیاری از آنان را نسبت به ادامه تحصیل دل‌سرد کرده است.
گفته می‌شود که در خوابگاه دانشگاه تخار بیش از یک هزار و ۲۰۰ دانشجو زنده‌گی می کنند.
این در حالی است که طالبان پیش از این، دانشجویان را به امضای تعهدنامه اجباری ۱۴ ماده‌ای وادار کرده بودند که در صورت سرپیچی از مفاد آن، با خطر محرومیت از دانشگاه، بازداشت یا زندانی‌شدن به‌دلیل سرپیچی از احکام این گروه مواجه می‌شدند.
این تعهدنامه‌ها دانشجویان غیرسنی را مجبور به تغییر مذهب، رعایت محدودیت‌های سخت‌گیرانه، پیروی از پوشش و رفتار اجباری، منع گشت‌وگذار، منع شنیدن موسیقی و اطاعت کامل از قوانین طالبان کرده و آزادی‌های تحصیلی و شخصی آن‌ها را از بین برده است.
در ماده ششم آن، تنوع مذهبی در افغانستان نادیده گرفته شده است. طالبان در این ماده تاکید کرده‌اند که تمامی دانشجویان باید از مذهب سنی پیروی کنند، آن را بپذیرند و هیچ پرسشی در این زمینه مطرح نکنند. دانشجویان غیرسنی می‌گویند که این تعهدنامه آن‌ها را به تغییر مذهب وادار کرده است.
وزارت تحصیلات عالی طالبان پیش از این، سه رشته تحصیلی را از دانشگاه‌های خصوصی حذف کرده است. براساس دستور این وزارت، فعالیت دانشکده‌های حقوق، علوم سیاسی و روابط بین‌الملل در دانشگاه‌های خصوصی متوقف شده است.
