شماری از بیماران از برخورد برخی از داکتران و پرستاران در شفاخانه حوزوی کندز شکایت دارند. آنان می‌گویند کارکنان این شفاخانه با بیماران و پایوازان برخورد مناسبی ندارند و بیماران، به‌جای آن‌که در این مرکز درمانی به آرامش روحی و روانی دست یابند، به‌دلیل رفتارهای «خشن» برخی از داکتران و پرستاران، با وضعیت روحی نامناسب‌تری روبه‌رو می‌شوند.
برخی از بیماران و پایوازانی که به شفاخانه حوزوی کندز مراجعه کرده‌اند، از برخورد داکتران و کارمندان صحی این مرکز شکایت دارند. آنان می‌گویند رفتار شماری از کارکنان صحی با اصول اخلاق پزشکی و عمل‌کرد حرفه‌ای سازگار نیست و بیماران، به‌جای دریافت خدمات درمانی و تسکین درد، با توهین، تحقیر و برخوردهای نامناسب روبه‌رو می‌شوند.
یکی از بیمارانی که به‌تازه‌گی به این شفاخانه مراجعه کرده است، می‌گوید: «پسرم را به شفاخانه بردم. داکتر او را معاینه کرد و نسخه دوا نوشت. وقتی برای گرفتن نسخه نزد نرس رفتم، پسرم استفراغ می‌کرد، اما او سرگرم صحبت با فرد دیگری بود و هیچ توجهی به وضعیت فرزندم نکرد و محل را ترک کرد.»
این مادر می‌افزاید: «به نرس گفتم که وضعیت طفلم وخیم است، اما او در پاسخ گفت: هیچ کاری نمی‌کنم، چه می‌کنی؟ و باز گفت که من با مریض جنجالی کاری ندارم.»
بانوی دیگری که تجربه مشابهی داشته است نیز می‌گوید رفتار برخی از داکتران و کارکنان صحی متناسب با وضعیت بیماران و پایوازان نیست. او تاکید می‌کند که مردم با امید درمان به شفاخانه مراجعه می‌کنند، اما به‌جای دریافت آرامش و رسیده‌گی مناسب، با رفتارهای ناشایست و آزاردهنده روبه‌رو می‌شوند؛ رفتارهایی که به گفته او، رنج روحی و روانی بیماران را بیشتر می‌سازد.
این بانو می‌گوید: «داکترها اصلاً به وضعیت مریض توجه نمی‌کنند. اگر چیزی بگویی، بر سر بیمار داد می‌زنند. خودم مریض بودم و به شفاخانه رفتم. داکتر با تمسخر به من گفت: چرا خودت آمده‌ای؟ مگر وظیفه یک داکتر همین نیست که بیمار را درمان کند؟ اگر یک زن یا مرد در خانه کسی را نداشته باشد و بیمار شود، از کجا فرد دیگری را پیدا کند که او را تا شفاخانه همراهی کند؟»
یکی از باشنده‌گان ولایت بدخشان که برای درمان به این شفاخانه مراجعه کرده است، می‌گوید: «وضعیت مناسب نیست. هر کسی که واسطه داشته باشد، زودتر درمان می‌شود. افزون بر این، رفتار داکتران و نرس‌ها با همه یکسان نیست؛ با برخی برخورد خوبی دارند، اما با برخی دیگر رفتار مناسبی نمی‌کنند. مریض داشتم و به هر داکتری که مراجعه می‌کردم، پاسخ درستی نمی‌داد. چنین برخوردی بیمار را بیشتر ناامید و افسرده می‌کند. داکتران باید رفتار مناسبی با بیماران داشته باشند تا وضعیت روحی و روانی آنان نیز بهبود یابد.»
گفتنی است که این شفاخانه، افزون بر بیماران ولایت کندز، به باشنده‌گان ولایت‌های تخار، بدخشان و بغلان نیز خدمات درمانی ارایه می‌کند.
نوا (مستعار)، باشنده کندز، می‌گوید برخی از داکتران برای مریضانی که از بستگان یا آشنایان‌شان باشند، نسخه رایگان از داخل شفاخانه می‌نویسند؛ اما برای دیگران، حتا کسانی که توانایی خرید دوا را ندارند، نسخه بیرون از شفاخانه می‌نویسند تا دوا را از دواخانه‌های خصوصی تهیه کنند.
او مدعی است: «به فامیل، اقوام و کسانی که خوش‌شان بیاید، از داخل شفاخانه دوا می‌دهند؛ در غیر آن، نه.»
طالبان پیش‌تر اعلام کرده‌اند که ظرفیت این شفاخانه از ۲۵۰ بستر به ۴۰۰ بستر افزایش یافته و تجهیزات و دستگاه‌های پیشرفته برای انجام معاینات تخصصی نیز در آن فراهم شده است.
پیش از این نیز باشنده‌گان ولایت‌های مختلف کشور از برخورد برخی از کارکنان صحی در مراکز درمانی شکایت کرده و گفته بودند که رفتار شماری از داکتران و پرستاران با بیماران و پایوازان نامناسب و آزاردهنده است.
