شماری از باشنده‌گان ولسوالی تولک ولایت غور از تصمیم طالبان مبنی بر اختصاص عواید معدن سرب و جست این ولسوالی به ساخت ۲۰۰ کیلومتر سرک قندهار -ارزگان شکایت می‌کنند. آنان می‌گویند این تصمیم در حالی گرفته شده است که مردم تولک و دیگر بخش‌های غور با خرابی گسترده راه‌های مواصلاتی روبه‌رو هستند. به گفته آنان، وضعیت برخی مسیرها به اندازه‌ای نامناسب است که انتقال بیماران به مراکز صحی با تاخیر انجام می‌شود و در مواردی جان بیماران را نیز با خطر مواجه می‌کند.
این باشنده‌گان در گفت‌وگو با روزنامه ۸صبح می‌گویند که بارها از مسوولان طالبان و مسوولان شرکت استخراج‌کننده خواسته‌اند عواید این معدن را برای توسعه و بازسازی زیرساخت‌های غور مصرف کنند، اما این درخواست‌ها تاکنون نتیجه‌ای در پی نداشته است. آنان از طالبان می‌خواهند که به‌جای اختصاص عواید معدن تولک به ساخت سرک قندهار-ارزگان، این عواید را برای ساخت سرک‌های غور-هرات و غور-کابل که از نیازهای اساسی مناطق مرکزی است، مصرف کنند.
به گفته آنان، در حالی که مردم غور از خرابی راه‌ها و کمبود زیرساخت‌ها رنج می‌برند، طالبان عواید معدن این ولایت را برای ساخت سرک در ولایت‌های دیگر اختصاص داده‌اند. آنان می‌گویند این تصمیم نیازهای مردم غور را نادیده گرفته و سهم این ولایت از منابع طبیعی خودش را کم‌رنگ کرده است.
احمد، (مستعار) یکی از باشنده‌گان ولایت غور، از تصمیم طالبان مبنی بر اختصاص عواید معدن سرب و جست ولسوالی تولک این ولایت برای ساخت سرک قندهار -ارزگان انتقاد می‌کند. او می‌گوید که غور، با توجه به محرومیت گسترده از زیرساخت‌ها، بیش از بسیاری از ولایت‌های دیگر به عواید این معدن نیاز دارد و نباید درآمد حاصل از منابع طبیعی این ولایت صرف پروژه‌های بیرون از غور شود.
به گفته احمد، در صورتی که قرار است عواید معدن تولک برای ساخت سرک هزینه شود، این عواید باید برای بهبود راه‌های مواصلاتی غور، به‌ویژه سرک‌های غور – هرات و غور -کابل، اختصاص یابد.
این باشنده غور که از کم‌توجهی به مشکلات ترانسپورتی مردم این ولایت و بازتاب‌نیافتن آن در رسانه‌ها انتقاد دارد، به روزنامه ۸صبح می‌گوید: «امروز در فیسبوک دیدم که رادیو و تلویزیون ملی گزارش داده است معدن سرب و جست ولسوالی تولک غور استخراج می‌شود و در بدل آن، ۲۰۰ کیلومتر سرک قندهار -ارزگان ساخته خواهد شد؛ در حالی که مردم غور از بسیاری از امکانات محرومند. چرا صدای مردم غور به جایی نمی‌رسد و چرا این محرومیت به تصویر کشیده نمی‌شود؟ اگر باور ندارید، حداقل چند دقیقه وقت بگذارید و وضعیت مردم را از نزدیک ببینید؛ آن‌وقت خواهید فهمید که در حق مردم غور چه جفایی می‌شود.»
احمد می‌افزاید که عواید منابع طبیعی غور نباید بدون درنظرگرفتن نیازهای مردم این ولایت، برای پروژه‌های خارج از غور اختصاص داده شود.
این باشنده غور می‌گوید: «این‌ها بخشی از دادخواهی‌های مردم محروم غور است که سال‌ها فریاد زده‌اند، اما صدای‌شان تا امروز شنیده نشده است. زمانی که حکومت پیشین تازه سقوط کرده بود، طالبان می‌گفتند که حکومت قبلی دزد بوده و آنان شاهراه غور -هرات را می‌سازند؛ اما امروز هنوز مردم غور با همان مشکل روبه‌رو هستند.»
احسان، (مستعار) یکی دیگر از باشنده‌گان ولایت غور، می‌گوید که اختصاص عواید معدن سرب و جست ولسوالی تولک به ساخت سرک ارزگان- قندهار، در حالی صورت گرفته است که مردم این ولسوالی همچنان با کمبود زیرساخت‌های اساسی روبه‌رو هستند. او می‌افزاید که نبود سرک معیاری، خدمات صحی، مکتب، آب آشامیدنی و فرصت‌های کاری، از مشکلات عمده مردم تولک است و عواید معدن می‌تواند برای رسیده‌گی به این نیازها مصرف شود. احسان تاکید می‌کند که طالبان باید پیش از اختصاص عواید معدن به پروژه‌های بیرون از غور، نیازهای فوری مردم این ولایت را در اولویت قرار دهند.
احسان می‌گوید: «اگر عواید معدن غور برای توسعه و آبادانی ارزگان و قندهار مصرف می‌شود، چرا سهم مردم محروم غور نادیده گرفته می‌شود؟ عدالت ایجاب می‌کند که بخشی اساسی از این عواید برای آبادانی غور، ایجاد فرصت‌های شغلی و بهبود زنده‌گی مردم تولک مصرف شود. معدن باید برای مردم منطقه فرصت باشد، نه ادامه محرومیت آنان.»
عتیق، (مستعار) یکی از باشنده‌گان ولایت غور، می‌گوید که بزرگان و باشنده‌گان ولسوالی تولک با مسوولان طالبان و شرکت استخراج‌کننده معدن سرب و جست گفت‌وگو کرده‌اند تا بخشی از عواید این معدن در داخل ولسوالی مصرف شود، اما این گفت‌وگوها تا کنون نتیجه‌ای در پی نداشته است. او می‌افزاید که مردم تولک با کمبود شدید زیرساخت‌ها، به‌ویژه راه‌های مواصلاتی، روبه‌رو هستند و در فصل زمستان انتقال بیماران به مرکز ولسوالی و دیگر مناطق با دشواری انجام می‌شود. به گفته او، با وجود این مشکلات، هنوز برنامه مشخصی برای مصرف عواید معدن در ساخت سرک و بهبود وضعیت زیرساختی تولک روی دست گرفته نشده است.
عتیق می‌گوید: «مردم ولسوالی تولک بارها صحبت کرده‌اند، اما نتیجه‌ای نگرفته‌اند. چون معدن از ولسوالی تولک استخراج می‌شود، حق اولویت مردم همین منطقه است؛ باید در بخش کار و اشتغال به مردم محل سهم داده شود و از عواید معدن برای ساخت سرک استفاده شود.»
اسدالله، (مستعار) یکی دیگر از باشنده‌گان ولایت غور، می‌گوید که مردم ولسوالی تولک باید از عواید معدن سرب و جست این ولسوالی سهم بیشتری داشته باشند. او می‌افزاید که وقتی منابع طبیعی از این ولسوالی استخراج می‌شود، بخشی از عواید آن باید برای حل مشکلات مردم محل، به‌ویژه ساخت و بازسازی راه‌های مواصلاتی و توسعه زیرساخت‌های غور، مصرف شود.
اسدالله می‌گوید: «درخواست ما، به‌ویژه مردم ولسوالی تولک، این است که چون معدن در منطقه ما قرار دارد، حق اول مردم محل در استفاده از عواید آن در نظر گرفته شود. خواست ما این است که سرک‌های خود غور ساخته شود و عواید این معدن برای آبادانی ولایت و بهبود زنده‌گی مردم مصرف شود.»
شکیب، (مستعار) یکی دیگر از باشنده‌گان ولایت غور، می‌گوید که به باور او، طالبان در تصمیم‌گیری‌ها منافع افراد و گروه‌های نزدیک به خود را در نظر می‌گیرند. او می‌افزاید که مردم غور در تصمیم‌گیری درباره منابع و پروژه‌های این ولایت نقش ندارند و اعتراض‌های آنان نیز تا کنون نتیجه‌ای نداشته است.
این باشنده غور می‌گوید: «همه‌چیز در دست پشتون‌هاست؛ امیر از خودشان است و تصمیم‌گیری هم دست خودشان. ما هرچه بگوییم، شنیده نمی‌شود و صدای ما به جایی نمی‌رسد.»
در همین حال، شماری دیگر از باشنده‌گان ولایت غور با نشر خبرها و تصاویر از وضعیت نامناسب جاده‌ها و زیرساخت‌های این ولایت، از تصمیم طالبان برای اختصاص عواید معدن سرب و جست ولسوالی تولک به ساخت سرک قندهار -ارزگان انتقاد کرده‌اند. آنان در برگه فیسبوک شان نوشته‌اند که غور با وجود برخورداری از منابع طبیعی، همچنان از جاده‌های معیاری و زیرساخت‌های اساسی محروم است و خواستار رعایت عدالت در توزیع و مصرف عواید معادن شده‌اند.
یاسین آژند، یکی از این باشنده‌گان، با انتقاد از این تصمیم در صفحه فیسبوک خود نوشته است: «قرار است از عواید معدن سرب و جست ولسوالی تولک ولایت غور، سرک دو ولایت فقیر افغانستان، قندهار و ارزگان، قیرریزی شود؛ این در حالی است که ولایت غور با داشتن پنج هزار کیلومتر سرک موتررو، تنها ۱۰ کیلومتر سرک قیرریزی‌شده دارد که همان مقدار نیز در حال تخریب است.»
تیمورشاه، یکی دیگر از باشنده‌گان غور، نیز در واکنش به این تصمیم نوشته است: «این همان قصه قدیمی است؛ یکی معدن دارد، یکی جاده می‌گیرد و صاحب معدن فقط گرد و خاک جاده را تماشا می‌کند. شاید روزی برسد که در قاموس توسعه، غور هم یک ولایت افغانستان حساب شود، نه فقط سرزمینی برای استخراج معادن.»
این انتقادها در حالی مطرح می‌شود که طالبان پیش‌تر اعلام کرده بودند کارخانه‌ای برای استخراج و پروسس معدن سرب و جست ولسوالی تولک ولایت غور در هرات ساخته شده که کارهای آن پنجاه درصد پیشرفته است. براساس این قرارداد، شرکت استخراج‌کننده در بدل استخراج و پروسس این معدن، ساخت ۲۰۰ کیلومتر سرک قندهار -ارزگان را نیز برعهده دارد.
معدن سرب و جست ولسوالی تولک با مساحت حدود ۸۰۰ کیلومتر مربع، از معادن بزرگ سرب و جست کشور دانسته می‌شود و دو شرکت در بخش اکتشاف و استخراج آن فعالیت دارند. در گزارشی که تلویزیون ملی تحت کنترل طالبان نشر کرده، مسوول یکی از شرکت‌های قراردادی گفته است که کار ساخت سرک قندهار – ارزگان که در چارچوب این قرارداد به شرکت سپرده شده، نیز تا حدودی پیشرفت کرده است.
با این حال، باشنده‌گان غور می‌گویند در حالی که منابع طبیعی این ولایت برای اجرای پروژه‌ای در بیرون از غور اختصاص یافته است، مشکلات زیربنایی و راه‌های مواصلاتی مردم این ولایت همچنان پابرجاست. آنان خواستار آن‌اند که در مصرف عواید و منافع حاصل از معادن غور، نیازهای مردم این ولایت نیز در نظر گرفته شود.
