سخن زن

نه ماه ادامه‌دادن درس در محیطی به‌شدت بسته، تجربه‌ای دشوار بود؛ محیطی که در آن دست‌مان از همه‌جا و همه‌چیز کوتاه شده بود و تنها کاری که از ما ساخته بود، گوش‌دادن به لکچرهای تحمیلی استادان بود. هر روز قانون تازه‌ای با مقررات تبعیض‌آمیز بر دانش‌جویان تحمیل می‌شد. تقسیم‌اوقات درسی تغییر کرده و کریدیت مضمون ثقافت در مقایسه با سایر مضمون‌ها چند برابر افزایش یافته بود. ما مجبور بودیم بدون غیبت در صنف‌ها حضور یابیم و ساعت‌ها...

دختری که با فقر دست‌وپنجه نرم می‌کرد و زنده‌گی بسیار دشواری داشت. در خانه‌ای بسیار محقر زنده‌گی می‌کرد که در زمستان قابل سکونت نبود. آن خانه کوچک و نم‌ناک بود. بدتر از آن، این بود که بابت همان خانه، کرایه هم پرداخت می‌کرد. او در آن خانه محقر با پدر و مادر پیرش زنده‌گی می‌کرد؛ پدر و مادری که سال‌های زنده‌گی جسم‌شان را ناتوان و قلب‌شان را رنجور ساخته بود و دیگر توان کارکردن نداشتند. بااین‌حال، پدرش...

ما خبرنگاران زن در افغانستان، برای رسیدن به جایگاهی که شاید برای یک مرد با دشواری کم‌تری فراهم شود، ناگزیریم چندین برابر تلاش کنیم؛ از محدودیت‌ها و تبعیض‌های جنسیتی در خانواده و جامعه گرفته تا نادیده‌گرفتن توانایی‌ها، قضاوت‌ها و موانعی که هر روز در مسیر کار حرفه‌ای ما قرار می‌گیرند. خبرنگاری برای ما تنها یک شغل نیست، بلکه رسالتی برای بازتاب حقیقت و رساندن صدای بی‌صدایان به سمع دیگران است؛ رسالتی که برای حفظ آن، بارها باید...

«بِرَند نعما»، سنگ‌هایی از دل طبیعت باشکوه و کوه های سربلند بدخشان، است که با دستان ظریف و هنرآفرین نعما زیور می‌شوند؛ زیوراتی که سنگ‌های آن با مشقت و زحمت معدن‌کاران استخراج گردیده و پس‌از سپری‌نمودن مسیرهای طولانی و پرپیچ‌وخم و پرداخت هزینه‌های مالیاتی گزاف، به‌دست‌های منتظر و چشم‌به‌راه نعما می‌رسند. او قدردان این هدیه ارزش‌مند طبیعت است. ازاین‌رو، با وجود تجربه کم، ولی با خلاقیت و ابتکار فراوانی که در این کار دارد، زیورات دست‌ساز را...

«نگران نباشید. ما دوباره در صنف دانشگاه همدیگر را می‌بینیم.» این جمله بالاخره پس از ماه‌ها انتظار به حقیقت پیوست؛ تنها دل‌خوشی‌ای که در هیاهوی رفتن و ماندن، دلگرم‌کننده بود. ۱۵ سنبله سال ۱۴۰۱، پرچم سفید «لا اله الا الله محمد رسول‌الله» بر فراز دروازه ورودی دانشگاه کابل نیز نصب شده بود و باد با متانت و صبوری آن را به اهتزاز درآورده بود. شهر و مردمانش کم‌کم به حضور جنگ‌جویان طالبان عادت کرده بودند؛ اما هنوز...

خیلی نگرانم؛ نگران هجوم طالبان به کابل و سرنوشت جمعی زنان و دختران. شب‌ها با بی‌خوابی و رنجی که همه توانم را گرفته است، می‌گذرد و روزها چشم و گوشم به خبرهایی است که لحظه‌به‌لحظه از پیشروی طالبان خبر می‌دهند. بیست‌وچهار اسد؛ خطر تا بیخ گوش مردم رسیده است. دیگر کسی از مقاومت و نجات افغانستان سخن نمی‌گوید. نگرانی و ترس در سلول‌سلول وجود مردم خانه کرده و همه در پی فرار از چنگ گروهی هستند که...

یادداشت: پنج سال از تسلط طالبان بر افغانستان می‌گذرد و در این مدت، صدها زن از سوی طالبان اختطاف، بازداشت و زندانی شده‌اند؛ زنانی که بسیاری از آنان بدون اثبات جرم و در پی اتهام‌هایی مبهم یا به‌دلیل مسایل خانواده‌گی و اجتماعی گرفتار زندان شده‌اند. آنچه در پشت میله‌های زندان بر آنان گذشته و می‌گذرد، بخشی از تجربه‌های تلخ زنان افغانستان در این پنج سال است. روایت حاضر بخشی از مشاهدات و تجربه‌های مستقیم نویسنده از دوران...

فاصله دانشکده ژورنالیزم تا دروازه خروجی سید جمال‌الدین حدود ده دقیقه راه بود. نزدیک به سه سال همین فاصله را با امید و بدون شنیدن خبر مغموم‌کننده‌ای پیمودم. این مسیر تنها پیمودن چند متر سرک قیرریزی‌شده و گذر از زیر درختان کاج و سرو و سپیدار نبود؛ بلکه هر گام آن پله‌ای به‌سوی آبادانی بود که باید استوار و سنجیده برداشته می‌شد؛ تا از این طریق به رویایی که قول رسیدن داده بودیم، جامه عمل بپوشانیم. ما...

شماری از زنان در افغانستان که به سرطان سینه مبتلا می‌شوند، افزون بر مبارزه با بیماری، با مشکلات اقتصادی، دسترسی محدود به خدمات تخصصی صحی و دشواری تأمین هزینه‌های درمان نیز روبه‌رو هستند. در شرایطی که برخی خانواده‌ها برای دریافت خدمات تخصصی به کشورهای همسایه، به‌ویژه پاکستان، مراجعه می‌کنند، بسته‌بودن راه‌ها، مشکلات دریافت ویزه و هزینه‌های سنگین سفر می‌تواند دسترسی بیماران به درمان را دشوارتر سازد. برای زنانی که با این بیماری دست‌وپنجه نرم می‌کنند، هرگونه تأخیر...

در گوشه‌ای از این کره خاکی، در سرزمینی به نام افغانستان، ما زنان و دخترانی زنده‌گی می‌کنیم که هنوز باید ثابت کنیم زن‌بودن به معنای کم‌عقل‌بودن نیست. در جامعه‌ای زنده‌گی می‌کنیم که در آن هنوز هم گاهی زنان را «ناقص‌العقل» و «کم‌عقل» می‌خوانند؛ گویی عقل چیزی است که بر اساس جنسیت به انسان داده می‌شود و سهم زن از آن کم‌تر است. ما بارها شاهد بوده‌ایم که زنان در خانواده‌ها و جامعه «کم‌عقل» خوانده می‌شوند. زمانی که...