د غور ولایت د مرکز فیروزکوه ښار یو شمېر اوسېدونکي په دغه ولایت کې د طالبانو ځایي چارواکي په فساد، زورزیاتي او له خلکو په باج اخیستو تورنوي. دوی وايي، داسې هېڅ مرجع نشته چې د خلکو پر شکایتونو غور وکړي. د دوی په وینا، د غور خلک په تېرو پنځو کلونو کې له حقخوړنې، زورزیاتي او د طالبانو له فشارونو ستړي شوي او هېڅوک د وېرې له امله خپل غږ نه شي پورته کولای.
د فیروزکوه دغو اوسېدونکو د «فغاننامه» تر سرلیک لاندې د ۸صبح ورځپاڼې ته په استولې لیک کې ټینګار کړی چې طالبانو پر افغانستان له واکمنېدو راهیسې د «دولتي شتمنیو چور» ته مخه کړې، دا شتمنۍ یې «غنیمت» ګڼلې او لوټ کړې یې دي.
د فیروزکوه یو شمېر اوسېدونکي په غور کې د طالبانو د پخواني والي احمدشاه دیندوست له لوري له خلکو د راټولو شویو پیسو په اړه وايي، د هغو پیسو برخلیک څرګند نه دی چې د سړک جوړولو په نوم راټولې شوې وې او ښايي حیفومیل شوې وي.
په دې لیک کې راغلي چې دغه پیسې د زور او د خلکو له پاکو احساساتو په ناوړه ګټې اخیستنې راټولې شوې وې او ان ځینو خلکو د سړک جوړولو په هیله د خپلو مېرمنو ګاڼې پلورلې او طالبانو ته یې پیسې ورکړې وې.
د دې لیک په بله برخه کې راغلي چې طالبانو د عمومي بښنې له اعلان سره سره، په دې موده کې لسګونه پخواني نظامیان او یو شمېر مخورې او سیاسي څېرې وژلي دي، خو د هغوی پر قضیو هم هېڅ ډول غور نه دی شوی.
په لیک کې راغلي چې په فیروزکوه کې د طالبانو ښاروالۍ د دولتي ځمکو د معاملې او غصب پر مرکز بدله شوې او د طالبانو له ځینو نورو ادارو سره په همغږۍ یې دولتي ځمکې او شنې ساحې غصب کړې دي.
د دې لیک له مخې، طالبانو د بازار جوړولو په پلمه د پخوانیو نشراتو د ساحې ځمکه له خلکو اخیستې، خو وروسته یې د خپلو غړو ترمنځ وېشلې ده. دا په داسې حال کې ده چې دغه سیمه پخوا، د مخکیني حکومت پر مهال، وېشل شوې وه او یو شمېر کسان د «آویز» په نوم اسناد لري. له دې سره سره، د طالبانو ښاروالۍ د خلکو اسنادو ته له پام پرته دغه سیمه بیا وېشلې ده.
د فیروزکوه دغه اوسېدونکي وايي، د طالبانو ښاروالۍ د ترافیکو ادارې او سرې میاشتې تر شا د ځمکو اړوند آویزونه په رسمیت نه پېژني او دغه سیمې بیا وېشي، په داسې حال کې چې خلک د مخکیني حکومت له لوري صادر شوي آویزونه لري. د دوی په وینا، د طالبانو ښاروالۍ ورته ویلي چې دا د ښار له ښو سیمو ده او مخکیني حکومت په ارزانه بیه پر خلکو پلورلې ده؛ له همدې امله باید خلک یې د اخیستو لپاره بیا پیسې ورکړي، که نه نو دغه سیمې به نورو کسانو ته ووېشل شي.
په لیک کې راغلي چې په دغه ولایت کې د طالبانو د ځمکو د غصب د مخنیوي کمېټه شخصي مسایلو ته رسیدهګي کوي، د للمي ځمکو عرفي او ذيحدي اسناد نه مني او له مالکانو څخه یې شرعي اسناد غواړي. د لیکوالانو ادعا ده چې د هغو کسانو ځمکې چې د دې کمېټې غړو ته پیسې ورنه کړي، «دولتي» اعلانېږي.
د فیروزکوه دغو اوسېدونکو په خپله «فغاننامه» کې لیکلي چې په ښار کې د طالبانو د ښاروالۍ له لوري د بازارونو تنظیم د بډو ورکولو پر بنسټ کېږي او هغه کسان چې پیسې ورکوي، کولای شي د خوراکي توکو دوکانونه د خپلې خوښې لوري ته ولېږدوي. دوی د هریرود سیند له سوېله د ښار لېرې سیمې ته د منډوي لېږدولو ته په اشارې سره وایي چې دا کار له دوکاندارانو سره له مشورې پرته شوی او خلکو ته یې ستونزې رامنځته کړي دي.
د فیروزکوه د اوسېدونکو په فغاننامه کې راغلي چې د لرګیو او ګنجفروشۍ د دوکانونو لپاره د ځای ټاکل د ژمنو او پیسو ورکولو پر بنسټ کېږي. د دوی په ادعا، دندې هم د طالبانو د غوښتنو او اقتصادي ګټو له مخې پلورل کېږي.
له دې سره هممهاله، د غور یو شمېر اوسېدونکو د طالبانو د پوهنې ریاست کې د ښوونکو د ګومارنې په بهیر کې د فساد او ناوړه ګټې اخیستنې په اړه اندېښنه څرګنده کړې او وايي چې په دې بهیر کې روڼتیا نشته. د دوی په وینا، په دې اړه هېڅوک ځواب نه وايي او یو شمېر کسان له ازموینې پرته د ګومارل شویو کسانو په نوملړ کې شامل شوي او نومونه یې د طالبانو د پوهنې وزارت ته استول شوي دي.
تر دې وړاندې هم د غور یوه اوسېدونکي په یوه لیک کې لیکلي وو چې په دغه ولایت کې د طالبانو پخواني والي احمدشاه دیندوست د سړکونو او پلچکونو جوړولو په پلمه له خلکو څخه ډېرې پیسې راټولې کړې وې. د دغه اوسېدونکي په وینا، د دغو پیسو یوه برخه د دیندوست یوه نږدې کس له صرافۍ ایستلې او هغه ته یې سپارلې وه. د لیکوال ټینګار دا و چې د حقیقت د روښانولو او د دغو ادعاوو د ردولو لپاره باید حسابونه، د پیسو راټولولو اسناد او د لګښتونو جزئیات په رڼه او شفافه توګه د خلکو په واک کې ورکړل شي.
