د کابل د اوومې ناحیې یو شمېر اوسېدونکي د اوبو له کمښت او دې بنسټیزې اړتیا ته د لاسرسي له سختوالي شکایت کوي. دوی وايي، ښاري اوبه په هرو ۱۰ تر ۱۵ ورځو کې یوازې یو ځل د دوی کورونو ته رسېږي، خو له دې محدود لاسرسي سره سره، د اوبو د بلونو ورکړه لا هم پر کورنیو دروند مالي بار دی. د دوی په وینا، د اوبو کمښت نه یوازې د کورنیو د ورځنیو اړتیاوو پوره کول سخت کړي، بلکې ښځې او ماشومان یې هم په ورځني ژوند کې له لا ډېرو ستونزو سره مخ کړي دي.
د کابل ښار د اوومې ناحیې د ګذرګاه سیمې اوسېدونکې نسرین د اوبو له کمښت او د اوبو د بلونو له لوړو لګښتونو شکایت کوي. د هغې په وینا، ښاري اوبه د دې سیمې د اوسېدونکو کورونو ته په هرو اتو تر ۱۵ ورځو کې یوازې یو ځل رسېږي؛ خو اوبو ته له محدود لاسرسي سره سره، د اوبو د بلونو لګښت لا هم د کورنیو پر اوږو دروند بار دی.
نسرین وايي، خپلو کورونو ته یې د ښاري اوبو د نلونو د راتېرولو لپاره شاوخوا شپږ زره افغانۍ لګښت کړی، په داسې حال کې چې کورنۍ یې په کرایي کور کې ژوند کوي. خو له دې سره سره، کافي اوبو ته لاسرسی یې لا هم له اساسي ستونزو دی.
د کابل دغه اوسېدونکې وايي: «موږ کافي اوبه نه لرو. سره له دې چې شاوخوا شپږ زره افغانۍ مو ولګولې او د ښاري اوبو نلونه مو له کور سره ونښلول، بیا مو هم دا پیسې ورکړې، په داسې حال کې چې په کرایه اوسېږي، د ښاروالۍ اوبه په هرو اتو تر ۱۵ ورځو کې یو ځل د کورونو نلونو ته راځي، خو زموږ د اوبو بل شاوخوا ۳۰۰ تر ۴۰۰ افغانیو پورې راځي. په دې ستونزمن اقتصادي وضعیت کې دا لګښتونه له کومه برابر کړو؟ هغه کورنۍ چې ژورې څاهګانې لري، د برېښنا د لوړو بلونو شکایت کوي. کله ناکله وايي چې د څاهګانو اوبه یې هم وچې شوې دي او نه شي کولای هره ورځ خلکو ته اوبه برابرې کړي.»
د کابل ښار د اوومې ناحیې د ګذرګاه سیمې بل اوسېدونکی شکرالله هم وايي چې د اوبو له سخت کمښت سره مخ دی. هغه وايي: «دلته اوبه نشته. ښاري اوبه په هرو ۱۰ تر ۱۵ ورځو کې یو ځل راځي او د اوبو بل هم ډېر لګښت لري. د دې لګښت ورکړه زموږ لپاره ډېره ستونزمنه ده او د اوبو د کمښت له امله له ګڼو ستونزو سره مخ یو.»
د کابل ښار د اوومې ناحیې اوسېدونکې فوزیه وايي، د اقتصادي ستونزو له امله د خپلې کورنۍ د ټولو اړتیاوو پوره کولو لپاره د اوبو د پېرلو توان نه لري. د هغې په وینا، د اوبو کمښت د کورنیو، په ځانګړې توګه د ښځو او ماشومانو، لپاره ډېرې ستونزې رامنځته کړې دي.
د کابل دغه اوسېدونکې وايي: «د څښلو لپاره معدني اوبه اخلو. کله چې ماشومان مې له ښوونځي ستړي راستانه شي، د مینځلو او نورو اړتیاوو لپاره له ډېر لېرې ځایه اوبه راوړي. اقتصادي وضعیت مو دومره ښه نه دی چې د خپلو ټولو اړتیاوو لپاره اوبه وپېرلای شو. د اوبو کمښت د دې ناحیې د اوسېدونکو، په ځانګړې توګه د ښځو او ماشومانو لپاره ډېرې ستونزې رامنځته کړې دي.»
د کابل ښار د اوومې ناحیې اوسېدونکی تمیم وايي: «څاهګانې ورځ تر بلې وچېږي او خلک د اوبو له لا له ډېر کمښت سره مخ کېږي. افغانستان ډېر سیندونه لري؛ که د هغو اوبه په هېواد کې وکارول شي، د خلکو ستونزې به تر ډېره هوارې شي.»
دا په داسې حال کې ده چې د ملګرو ملتونو د بشري چارو د همغږۍ دفتر (اوچا) څه موده وړاندې ویلي وو چې د اوبو د کمښت دروند بار ښځې او ماشومان پر اوږو وړي. د اوچا په وینا، ښځې او ماشومان د کورونو ته د اوبو راوړلو لپاره اوږده ساعتونه مزل کوي.
د یادونې ده چې افغانستان د اقلیمي بدلونونو او اوږدمهالو وچکالیو له زیان ګالونکو هېوادونو دی. پلازمېنه کابل او د هېواد ګڼ نور ولایتونه هم د اوبو له سخت کمښت سره مخ دي.
