نه پوهېږم پنځه کاله وروسته هانیه به څنګه وي، خو هغه هیلې چې په زړه کې یې لرم، لیکم یې چې دنننۍ هانیه پوه شي څه غواړم. پنځه کاله کېږي چې په کابل کې یم او هره ورځ له یوه نوي بندیز سره مخېږم. زه له دې ډېره ستړې شوې یم چې ګورم هغه څه چې باید مو لرل، نه یې لرو او هره ورځ راڅخه د ژوند حق اخیستل کېږي. ستړې شوې یم چې د یوې مریۍ په څېر بندیوانه یم؛ داسې لکه ژوند چې راته حرام شوی وي. پنځه کاله کېږي چې نامريي زنځیرونه مې پر لاسونو او پښو تړل شوي او داسې یې راګېره کړې یم چې د الوت وس ونه لرم. پنځه کاله کېږي چې له ښوونځي او پوهنتونه لرې پاتې یم؛ له هغه چاپېریاله چې هیلې او ارمانونه یې راته جوړول، خو اوس دغو ځایونو ته د تګ اجازه نه لرم.
له دې ټولو سره سره، لا هم ولاړه یم او د علم لار تر وروستۍ کرښې څارم. په دغو پنځو کالو کې مې د محدودیتونو په منځ کې کورس ته دوام ورکړ او اجازه مې ورنه کړه چې ناپوهي راباندې بریالۍ شي. ښوونځی مې هم په انلاین بڼه مخته یووړ. «کله کله باید د یوې ستراتېژۍ له لارې خپله نړۍ جوړه کړو او مخته لاړې شو.» په دغو پنځو کالو کې باید د ستراتېژۍ له مخې مخکې تللی او له خپلو غوښتنو لاس په سر شوې نه وای. ما تر ننه، په دغو پنځو کالو کې چې ټول پوهېږو په افغانستان کې څه روان دي، ډېرې هڅې وکړې؛ د ښوونځي د دروازو له تړل کېدو په کمپيوټر کې د پوهنتون چاپېریال تر لېدو پورې؛ په سړک کې د امر بالمعروف له خوا له درول کېدو او د هغوی په خوښه د جامو تر اغستلو پورې…
اوس غواړم پنځه کاله وروسته خپلې راتلونکې هانیې ته لیک ولیکم. غواړم په ۲۰۲۷ کال کې ښوونځی پای ته ورسوم او تحصیلي بورسیه ترلاسه کړم څو پوهنتون ته د تګ لپاره چمتو شم. اوس پنځلس کلنه او د یوولسم ټولګي زدهکوونکې یم، خو غواړم په راتلونکو درېیو کالو کې په پوهنتون کې واوسم، په ازاده توګه زدهکړې وکړم او وروسته د وطن د نجونو لپاره مبارزه وکړم. نن د کیسو لیکلو او غږ خپرولو له لارې مبارزه کوم، خو غواړم په راتلونکو درېیو کالو کې، کله چې پیاوړې او ځواکمنه شم، هغو نجونو ته د فرصتونو زمینه برابره کړم چې له ښوونځي او پوهنتونه پاتې شوې دي. دا ډېر سخت کار دی، خو ناشونی نه دی. غواړم د ځان، د هېواد د نجونو او د افغانستان لپاره هڅه، زدهکړې او کار وکړم.
غواړم په راتلونکو پنځو کالو کې په یو غوره پوهنتون کې زدهکړې وکړم؛ هغه پوهنتون چې د محدودیتونو په تل کې یې ارمان کوم؛ د بریتانیا اکسفورډ پوهنتون. غواړم پنځه کاله وروسته په همدغه چاپېریال کې پر زدهکړو بوخته واوسم او د نړیوالو اړیکو په برخه کې زدهکړې وکړم؛ ځکه دا مې د خوښې پوهنځی دی. غواړم خپلو ټولو موخو ته ورسېږم. تر څنګ یې غواړم تر ټولو ستره موخه مې هم عملي کړم؛ د مورولۍ لیدلوری. غواړم په خپله ټولنه کې د سولې لیدلوری له میندو او نجونو سره شریک کړم، څو هغوی بیا دا له خپلو پلرونو او وروڼو سره شریک کړي. موږ دا کار په ۲۰۲۳ کال کې پیل کړ او تر اوسه مو په خپل ښوونځي کې د سلګونو نجونو ترمنځ عملي کړی دی. سږ کال یې له میندو سره شریکوو او د حیاتي سواد زدهکړو له لارې روزنه ورکوو.
خو په راتلونکو پنځو کالو کې غواړم ټوله ټولنه مو یو بل ته له سولهییز لیدلوري وګوري او له یو بل سره مرسته وکړي؛ د یو بل لاس ونیسي او د سولې د اوو عملي اکشنونو له لارې چې پر ځمکه کېږي، یو بل پیاوړی کړي؛ هغه چې موږ نجونې یې اوس په ښوونځي کې کوو؛ له پیسو پرته له یو بل سره همکاري کوو او یو هنر بلې ته لېږدوو. غواړم هانیه په راروانو پنځو کالو کې وکړای شي دا لید په خپله ټولنه کې له سلګونو نورو نجونو سره یو ځای عملي کړي او سترې پایلې ترلاسه کړي.
غواړم په راتلونکو پنځو کالو کې ټول له یو بل سره د خوېندو او وروڼو په څېر مرسته وکړي او ښکلی ژوند ولرو. دا مې اوږدمهاله موخه ده چې غواړم پنځه کاله وروسته خپل ځان پکې ووینم او پایلې یې وارزوم؛ دا چې ټول یو بل ته په سولهییزه سترګه وګوري، جګړه یې پرېښې وي، د یو بل لاس ونیسي او ملګري پاتې شي. نور په افغانستان کې دا دومره جګړه بس ده.
اوس د دغه وطن نجونې غواړي ښکلی ژوند ډالۍ کړي؛ د یوه نوي لیدلوري په مرسته. موږ کلونه په دغه هېواد کې د نرواکۍ لیدلوري لاره چې پایله یې تل جګړه او نفاق و، لیدلی. خو اوس غواړو د مورولۍ لیدلوري له مخې د دغه هېواد مشري وکړو او د سازماني کار زمینه عملي کړو. زه نن یوازې د خپلو راتلونکو پنځو کالو خبره نه کوم، بلکې د هغو سلګونو نجونو د راتلونکې په اړه خبرې کوم چې په ښوونځي کې مو دي: غواړو د همکارۍ، ګډ کار او سخاوت له لارې افغانستان ته سوله ډالۍ کړو او دا جګړې نورې ختمې کړو او د مورولۍ رهبرۍ لیدلوری رامنځته کړو؛ داسې رهبري چې د مورولۍ لید ولري، هېڅکله جګړه پیل نه کړي او ستونزه په خبرو هواره کړي، په کړکېچ د سولهییز لیدلوري له مخکې پرېکړه وکړي او دا به هېواد ته له سولې راوستلو سره لویه مرسته وي.
زه خپل راتلونکي پنځه کاله همداسې وینم او په دغو کلونو کې به تر وروستي بریده هڅه وکړم. هیله لرم چې په راتلونکو پنځو کالو کې دا لاسته راوړنې ترلاسه کړم او خپلو ټولو نورو موخو ته هم ورسېږم او هیله لرم چې په راروانو پنځو کالو کې افغانستان وده پیل کړي او هېواد ته مو سوله، پخلاینه، ملګرتیا او مینه بېرته راوګرځي.
