ښوونه او روزنه د ټولنې تر ټولو اساسي برخه ده. د انسان لومړنی حق د ځان پیژندنه او پوهه ده. د خپل ځان په پوهولو سره، تاسو کولی شئ خالق او مخلوق وپېژنئ.
ښځې د زیږون له وخته د قبر تر تیارو پورې له ستونزو سره مخامخ کېږي. په هرصورت، دوی د خپل ځان لپاره قوي ملا تړي دي. دوی باید له خپلو حقونو برخمنې شي. دا د خواشینۍ خبره ده چې ښځه د کور په کونج کې یوازې د ډوډۍ پخولو او د ماشومانو د زېږون وړ وګڼل شي.
ښځې د نارینه وو په پرتله پوهې ته زیاته اړتیا لري؛ ځکه چې نارینه علم زده کوي ترڅو یو څوک شي، خو ښځې علم د دی لپاره زده کوي چې لومړۍ خپله یو څوک شي او بیا یو څوک وروزي. په حقیقت کې فیلسوف کېدل تر فیلسوف روزلو آسانه دي.
دوی د روښانه رنګ د جامو له اغوستلو بې برخې شوي ترڅو د دوی برخلیک هم د طالبانو د خوښې د کاليو په څېر تور شي. دوی د ښځې قلم مات کړی، د هغې د ژړا ډک ستونی یې له پامه غورځولی او د هغې هڅې یې د «امر ثاني» تر بار لاندې کړې ده. هغوی ته یې اجازه ورنه کړه چې په توره تخته په سپین تباشیر سره آرامتیا ولیکي، ترڅو دوي هغه آرامتیا ته ونه رسېږي. دوی ته اجازه نه ورکوي چې د پوهې کچه لوړه کړي او په نخبه بدلې شي. د موضوعاتو په ساتنه او درک کې یې د نجونو وړتیا له پامه غورځولی ده. د نجونو ذهني وړتیا دوي تیاره کړي او د دوی راتلونکی یې تبا کړی. دا معلومه ده که نجلۍ زده کړې وکړي، هغه هوښیار او پوهه نسل روزي.
یوه لوستې نجلۍ کولای شي چې په خپل تعلیم او لارښونې سره ټولنه له تیارو وژغوري.
نجونې کولی شي په طب، انجینرۍ او نورو برخو کې په اغیزمنه توګه زده کړې وکړي او د ځان، کورنۍ او ټولنې لپاره مشال وګرځي.
د دې پر ځای چې نجونې له خپلو حقونو محرومې کړی، یوې پوهې او فرهنګي ټولنې ته د رسېدو لپاره لاره هواره کړئ.
دا څرګنده ده چې طالبان د سواد لرونکو ښځو له ځواک څخه وېره لري. دوی د ظلم او ناپوهۍ پر وړاندې د هغوي د غږ پورته کولو له ځواکه ډارېږي. دوی د هغوي د قلم له ځواکه وېره لري کله چې هغوي د ظلم په وړاندې لیکنه کوي.
